سیدی «بازی پازل» از استاد سیلور یا عقاب سفید است، و مربوط به تاریخ ۷۶/۲/۱۰ این که ۳ ماه از آغاز سفر مهندس گذشته بود.
پازل وسیله بازی است که از آن تصویر پدیدار میشود. باید از شواهد و مدارک، رنگ و بریدگی قطعه پازل را انتخاب کنیم. طبق برداشت من از این سیدی، پازل درست مثل ما انسانها است که قطعات آن، افکار و اندیشه ما است که پراکنده و بههمریخته است. قطعات را پیدا و منظم میکنیم تا به یک شکل مشخص برسیم. اگر یک قطعه از پازل نباشد، کامل نمیشود. ما نمیتوانیم قطعهای را به زور در جایی قرار دهیم.
سفر ما مثل بازی پازل هست. اعتقاد مهندس بر این است که کل زندگی یک بازی است و ما بازیگر این بازی، هر کدام بسته به ظرفیت خودمان، نقشهای مختلف را گرفتهایم. از یک دیدگاه زندگی خیلی جدی و از یک دیدگاه آنقدر هم جدی نیست؛ به عبارتی هم سخت هست و هم سهل.
آن چیزی که میآید قسمت آخر بازی را کامل میکند، باید فرمانش برسد، این قضیه شوخی نیست. شما اگر میخواهید باایمان شوید، باید اذن آن برسد. اگر شما میخواهید از این ظلمت خارج شوید، باید خدا اذن آن را بدهد. این شوخی نیست، گاهی اوقات باید فرد در ظلمت، شکنجه، عذاب بماند و مصرفکننده باشد. باید اذن آن برسد. طبق برداشت من پس به بعضی افراد نباید خیلی فشار آورد، برای قسمت آخر باید فرمانش برسد.
تشکیلات الهی و هستی خیلی حسابشده است. ما شروع میکنیم، نتیجهاش در طول زمان بهدست میآید. تبدیل، تغییر و ترخیص در طول زمان انجام میگیرد.
هر کدام از ما یک نویسنده هستیم که تکتک صفحات زندگی را مینویسیم و قهرمان آن و نقش اول خودمان هستیم. این کتاب مانند قالی است که باید گرهگره بافته شود.
سیستمهای فراموششده ما دارای دو قسمت هستند: ۱- فیزیولوژی، ۲- فکر و اندیشه ما، که هر دو قسمت باید به چرخه طبیعی باز گردد. زمانی که سیستمها به حالت طبیعی برگردد، حال ما دگرگون میشود.
سفر ما مانند چند توپ پشت سر هم هست. زمانی که اولین توپ را میزنیم، توپهای دیگر به حرکت درمیآیند. زمانی که ما برای رهایی حرکت میکنیم، انرژی ما در یک دایره شروع به حرکت میکند، مانند چرخش ماه به دور زمین. این انرژی حرکت میکند و سیستمهای ما را بازسازی میکند.
کنگره۶۰ بازی را آماده میکند برای کسانی که میخواهند در مسابقه شرکت کنند و برنده شوند. ما برای یک مسابقه سخت باید آماده شویم. در زندگی مشکلات زیادی وجود دارد. اوضاع ما تشبیه شده به یک دریای پرتلاطم پس در زندگی مشکلات زیادی وجود دارد و باید بتوانیم به تعادل برسیم و بهترین عکسالعمل را داشته باشیم.
اشخاصی که فکر میکنند در این سفر فقط خودشان مشکل دارند یا مشکل آنها را دیگران ندارند، سخت در اشتباه هستند و این طرز تفکر باعث میشود که آنها هیچگاه به رهایی نرسند. هر کسی مشکل مخصوص به خود را دارد و همه افراد در زندگی مشکل دارند؛ چون جهان هستی بر پایه اضداد است.
تصور نکنید که راهنما از مشکلات شما اطلاع و درکی ندارد. آنها این مشکلات را داشتهاند و آنها را در طول زمان بر طرف کردهاند. هر کس این سفر را تمام کند، اولین برنده، خودش هست در نوع خودش.
ما در حال نوشتن یک صفحه هستیم که این صفحه مقدمه صفحه بعدی است. ما همیشه در حال نگارش هستیم. پس من متوجه شدهام که اگر صفحاتمان را بد بنویسیم، در آینده دچار مشکل میشویم.
ما در کنگره به عمل سالم معتقد هستیم، با عمل بهظاهر نیک مخالف هستیم. در کنگره چیزی به عنوان خرید و فروش نداریم. کنگره محل کسبوکار نیست. حق رفتن به خانه همدیگر را نداریم. زمانی که ما راه درست را انتخاب کنیم و کارها را انجام دهیم، انسان به مرحلهای میرسد که نور ایمان مانند امواج در او دمیده میشود و ایمان یعنی تجلی نور خدا در انسان.
نویسنده: راهنما تازهواردین همسفر فاطمه رهجوی راهنما تغذیه سالم همسفر الهه (لژیون اول تغذیه سالم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما تغذیه سالم همسفر الهه (لژیون اول تغذیه سالم)
ویرایش: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: راهنما ویلیام همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون پنجم)
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
113