قبله گم‌کردن یعنی انسان از هدف اصلی خود دور شود یا آن را فراموش کند

عملکرد لژیون بیستم‌ویکم با استادی راهنما شهرام و با دستور جلسه‌ی «ظرفیت، مسئولیت و قبیله گم‌کردن» در روز سه‌شنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۶/۳۱ برگزار شد.
خلاصه سخنان:
سلام دوستان، شهرام هستم یک مسافر.
ظرفیت هر انسان به میزان دانایی او بستگی دارد. ظرفیت در صور آشکار دیده نمی‌شود؛ بلکه در صور پنهان انسان قرار دارد. هرکس دانایی بیشتری کسب کند، ظرفیت بیشتری نیز پیدا می‌کند. مسئولیت یعنی فرد در جایگاهی قرار می‌گیرد که باید پاسخ‌گو باشد.
قبله گم‌کردن یعنی انسان از هدف اصلی خود دور شود یا آن را فراموش کند. ارتباط این سه موضوع در این است که کنگره ۶۰ به ما آموخته: هر جایگاهی که قرار است در آن قرار بگیریم، باید ظرفیت همان جایگاه را داشته باشیم. به‌طور مثال، در جایگاه مرزبانی نمی‌توان ابتدا وارد جایگاه شد و بعد گفت «ظرفیتش را کسب می‌کنم». اگر چنین باشد، سیستم دچار اختلال می‌شود. آقای مهندس جایگاه مرزبانی را در شعبه برابر با جایگاه شهرداری در شهر توصیف کرده‌اند. اگر ظرفیت با مسئولیت هماهنگ نباشد، حقارت پنهان به وجود می‌آید. بسیاری از مصرف‌کنندگان دارای حقارت‌ها، عقده‌ها و کمبودهایی هستند که با ورود به جایگاه‌ها تلاش می‌کنند آن‌ها را پنهان کنند. وقتی ظرف انسان اندازه‌ی مسئولیتش نباشد، دو حالت ایجاد می‌شود:
۱. حالت خشم
۲. حالت بی‌تفاوتی

در سی‌دی «انسان»، آقای مهندس می‌فرمایند: بعضی‌ها می‌گویند هرچه بیشتر بدانی، رنج و درد بیشتری داری. این مربوط به کسانی است که می‌دانند اما به دانسته‌های خود عمل نمی‌کنند؛ و همین افراد در نهایت دچار رنج و درد می‌شوند.ظرفیت هر شخص و تکلیفی که به او داده می‌شود، به میزان دانایی او بستگی دارد.
به‌طور مثال، ما قبل از ورود به کنگره هیچ شناختی از روش D.S.T نداشتیم؛ اما پس از ورود، دانستیم و برای ما تکلیف شد که این روش را به بهترین شکل اجرا کنیم تا از صراط مستقیم دور نشویم.

عکس: مسافر محمدرضا لژیون نوزدهم

تهیه، تایپ و ویرایش: مسافر محمود لژیون هشتم

تنظیم و ارسال: مسافر مهدی لژیون هشتم