اعتیاد یک جایگزینی مزمن است

جلسه چهاردهم از دوره پانزدهم سری جلسات کارگاه آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی شوشتر، با استادی راهنمای محترم مسافر اکبر، نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر ایرج، با دستور جلسه « صورت‌مسئله اعتیاد» در روز سه‌شنبه مورخ 1405.07.07 رأس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد جلسه:

سلام دوستان اکبر هستم یک مسافر، در ابتدا از نگهبان محترم جلسه و همچنین مرزبانان و پیشکسوتان عزیز تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه بنشینم، خدمت کنم و آموزش بگیرم.
قبل از اینکه به دستور جلسه بپردازم، لازم می‌دانم نکته‌ای را درباره مرزبانان عرض کنم. مرزبانان مسئولیت سنگینی بر عهده دارند و زحمات زیادی می‌کشند. من خودم تجربه خدمت در جایگاه مرزبانی را داشته‌ام و به‌خوبی می‌دانم که این جایگاه چه سختی‌هایی دارد. اگر گاهی مرزبانی نکته‌ای را به یکی از دوستان یادآوری می‌کند، نباید آن را به دل گرفت؛ چراکه مرزبان در حال اجرای قوانین است و این موضوع از روی سلیقه شخصی نیست. مرزبانان در گرما و سرما، ساعت‌ها در محل خدمت حضور دارند و بسیاری از مواقع چندین ساعت در ورودی شعبه می‌ایستند و خدمت می‌کنند. امیدوارم همه ما قدر زحمات مرزبانان و پیشکسوتان عزیز را بدانیم.
اما در مورد دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، می‌خواهم ابتدا از تجربه خودم بگویم. من در گذشته بارها برای ترک اعتیاد اقدام کردم و با افراد مختلفی که درگیر اعتیاد بودند نیز رفت‌وآمد داشتم. بارها در خانه خودم ترک کردم، اما نتوانستم در این وضعیت بمانم. مدتی خودم را تحمل می‌کردم، اما دوباره به مصرف مواد برمی‌گشتم و همیشه با خماری و مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کردم، در آن زمان تصور عمومی این بود که مصرف‌کننده اراده ندارد یا دچار ضعف اخلاقی است و صحبت‌های مختلفی درباره اعتیاد مطرح می‌شد؛ اما واقعیت این بود که راه مناسبی برای درمان اعتیاد وجود نداشت. در کنگره ۶۰ با آموزش‌های مهندس دژاکام، صورت مسئله اعتیاد برای ما روشن شد. در سال ۱۳۷۸، ایشان در دانشگاه زاهدان موضوع «صورت مسئله اعتیاد» را مطرح کردند و توضیح دادند که اعتیاد یک جایگزینی مزمن است. هر مسئله‌ای زمانی قابل حل است که صورت مسئله آن را به‌درستی بشناسیم. برای مثال، وقتی می‌دانیم فردی سرماخورده است، درمان مناسب همان بیماری را برای او در نظر می‌گیریم. در مورد اعتیاد نیز تا زمانی که صورت مسئله را به‌درستی نشناسیم، نمی‌توانیم به درمان واقعی برسیم.
در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که در اثر مصرف مواد مخدر، سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن دچار اختلال می‌شود. موادی مانند اندورفین و انکفالین که به‌طور طبیعی در بدن تولید می‌شوند، در اثر مصرف مستمر مواد مخدر از چرخه طبیعی خود خارج می‌شوند و بدن به دریافت مواد از بیرون وابسته می‌شود. به همین دلیل، در کنگره از واژه «جایگزینی» استفاده می‌شود. در روش درمان DST، با استفاده از شربت OT و در یک برنامه مشخص، فرصت بازسازی سیستم جسمی فراهم می‌شود. در کنار جسم، روان و جهان‌بینی نیز مورد توجه قرار می‌گیرند و در واقع درمان اعتیاد بر پایه سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی دنبال می‌شود. جسم و روان با طی کردن فرآیند درمان و آموزش‌های لازم به تعادل نزدیک می‌شوند و هم‌زمان فرد با آموزش‌های جهان‌بینی، از طریق جلسات و سی‌دی‌های آموزشی، نگرش خود را نسبت به خود، مواد و زندگی اصلاح می‌کند. من امروز به این نتیجه رسیده‌ام که اگر صورت مسئله اعتیاد را درست بشناسیم و مسیر درمان را به‌درستی طی کنیم، می‌توانیم به رهایی برسیم. چیزی که برای من در گذشته غیرممکن به نظر می‌رسید، امروز با آموزش و روش درمان کنگره ۶۰ برایم قابل تجربه شده است.

از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.