بازسازی تدریجیِ جسم؛ کلید رهایی از تاریکی‌های اعتیاد

جلسه اول از سری شصت و یکم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی سلمان فارسی به استادی مسافر مسعود، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر رسول با دستور جلسه صورت مسئله اعتیاد در روز سه‌شنبه مورخ 7 مهر ماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که توانستم امروز در کنگره60 حضور داشته باشم تا آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه درباره‌ صورت مسئله‌ اعتیاد است؛ کسانی که سفر اول را پشت سر گذاشته و به سفر دوم رسیده‌اند، بهتر می‌توانند آن را درک کنند. خدا را شکر که آقای مهندس حسین دژاکام روش D.S.T را ابداع کردند. دوستی در مشارکتش می‌گفت این روش بی‌نظیر است و واقعاً هم همین‌طور است چرا که پیش از آن، هر راهی که به ما برای رهایی از بیماری اعتیاد به مواد مخدر پیشنهاد می‌شد، به نتیجه نمی‌رسید. تمام مشکلات ما ریشه در ناآگاهی خود ما داشت و خود من هم دقیقاً همین‌طور بودم. هر چه تلاش می‌کردم اعتیاد به مواد مخدر را کنار بگذارم، نمی‌شد و هر بار با میزان بیشتر و تخریب سنگین‌تر، به عمق تاریکی‌ها سقوط می‌کردم. یادم می‌آید که آن زمان، قبلاً هم برای دوستان تعریف کرده‌ام که برای ترکِ مواد، وارد NGO دیگری هم شدم و من علاوه بر مصرف روزانه ۲ گرم شیره، قرص هم مصرف می‌کردم؛ به طوری که وقتی شیره در دسترس نبود، برای فرار از خماری، به قرص پناه می‌بردم. در آنجا با دوستی که سابقه‌ی پاکی بالایی داشت صحبت کردم؛ به من گفت تو با این مصرفِ قرص، اصلاً اعتیاد را نمی‌شناسی. پرسیدم چطور؟  گفت تو داری قرص مصرف می‌کنی و باید مثل یک مرد، همه‌شان را در سطل زباله بریزی. البته روال کارِ آن‌ها این‌طور بود که با حرف‌های قشنگ و فریبنده، هر کسی را جذب می‌کردند. من هم چون ناآگاه بودم، همین کار را کردم و تمام قرص‌ها را دور ریختم؛ غافل از اینکه راهنمای من، با وجودِ چند سال پاکی، شرایطش از من هم بدتر بود. کسانی که متادون مصرف کرده‌اند، می‌دانند که ماندگاری‌اش بالاست؛ بنابراین در ۴۸ ساعتِ اول خیلی اذیت نشدم، اما بعد از آن، دردها شروع شد. امروز که در سفر دوم هستم، گاهی حتی نشستن روی صندلی هم برایم خسته‌کننده است، چه برسد به آن زمان که در اوجِ خماری و دردهای شدید جسمی بودم و فقط سعی می‌کردم با گوش دادن به حرف‌ها، حالم را بهتر کنم. یادم می‌آید جلسه‌ای در پارک گل‌محمدی داشتیم. آن زمان، کنار حصیرها و روی سنگ‌ریزه‌ها دوزانو می‌نشستم تا شاید پاهایم کمی آرام بگیرد؛ اما تنها چیزی که می‌شنیدم این بود که تحمل کن. حالا که به آن روزها نگاه می‌کنم، تازه می‌فهمم چه رنج عظیمی را تحمل می‌کردم. یادم می‌آید پیشِ مصرف‌کننده‌ای می‌رفتیم که می‌گفت یا مثل مرد مواد بکشید، یا اصلاً نکشید! او معتقد بود این دوره‌های کوتاه‌مدت ترک و مصرف قرص، فقط تخریب را بیشتر می‌کند. و واقعاً هم همین‌طور بود؛ آن مسیر، چیزی جز تخریب بیشتر برای ما به همراه نداشت. خدا را شکر که پس از مدتی بواسطه‌ دوستان، پیام رهایی به من رسید و وارد کنگره60 شدم. اوایل فکر می‌کردم داروOT به ‌تنهایی راه‌گشا است، اما بعد دیدم که دارو تنها یک ضلع از مثلث درمان است و روان و جهان‌بینی جایگاه و اهمیت خاص خودش را دارد. وقتی در لژیون‌ها دستور جلسه‌ صورت مسئله اعتیاد مطرح می‌شود و پای صحبت‌های راهنماها می‌نشینیم، می‌توان عمق این آموزش‌ها را حس کرد؛ گویی صورت‌مسئله‌ی اعتیاد به ‌درستی شکافته می‌شود. قبلاً هم بسیار راه های مختلف برای رهایی از دام اعتیاد به مواد مخدر رفته بودم، اما هیچ‌کدام کاربردی نبود و گره‌ای از زندگی باز نمی‌کرد.

اما در کنگره60، آموزش ها به گونه ای است که دقیقاً برای زندگی ما ساخته شده است. اگر بتوانیم این آموزش‌ها را ذره ذره در زندگی‌ خود کاربردی کنیم، قطعاً گره از مشکلاتمان باز می‌شود. آقای مهندس حسین دژاکام همیشه می‌فرمایند با وجودِ این‌همه مقاله علمی که ارائه داده ایم، باز هم عده‌ای در جهل خود باقی مانده‌اند. حالا یا مافیایی در کار است و یا منافعی دارند که نمی‌خواهند حقیقت را بپذیرند. حقیقت این است که ما از سرِ ناآگاهی خود به دنبال سرخوشی بودیم و مواد مخدر مصرف کردیم. اوایل آن دوران به ظاهر خوبی بود یطور مثال برای مسافرت، برای رانندگی مواد مخدر مصرف می‌کردم تا بتوانم خودم را سرپا نگه دارم. اما رفته‌رفته، آن موادی را که به طور طبیعی در بدنم ساخته می‌شد از خودم دریغ کردم و به‌جای آن، موادِ بیرونی را وارد چرخه زیستی بدن خود کردم. در نتیجه به مرور وارد تاریکی ها شدم وخدا می‌داند که چقدر گریه می‌کردم! یادم می‌آید در اتوبان در حال رانندگی، گریه می‌کردم و از خدا کمک می‌خواستم. خوشبختانه با کنگره60 آشنا شدم و فهمیدم همان‌طور که موادِ طبیعیِ بدنم را آرام‌آرام از او گرفته‌ام، باید همان‌طور هم شروع به بازسازی کنم و آن‌ها را به چرخه طبیعی برگردانم. برای همین است که می‌گوییم هر ۲۱ روز دوز دارو باید تغییر کند تا بدن فرصت بازسازی داشته باشد. شاید این سوال پیش می‌آید که چرا دوره پله‌های کاهش یا افزایش دارو OT دقیقاً ۲۱ روز است؟ دلیل آن، فرآیندهای زیستی طبیعی بدن است؛ در هر دوره‌ ۲۱ روزه، چرخه طبیعی بدن انسان بخشی از سلول‌ها به پایان می‌رسد سپس سلول‌های جدید متولد می‌شوند و جایگزینِ سلول‌های قبلی می‌گردند. سوال بعدی این است که چرا مقدارِ تغییرِ دارو باید ضریب یک ‌پنجم باشد؟ پاسخ این است که ظرفیت و سازوکار جسم ما به‌گونه‌ای است که اگر تغییرات بیش از این مقدار باشد، نتیجه‌ی مطلوبی به دست نمی‌آید. وقتی دوز داروی OT تغییر می‌کند، سلول‌های جدیدی که متولد می‌شوند، سازوکار خود را با دوز جدید هماهنگ می‌کنند. ممکن است در چند روز اول، مسافر کمی احساس ضعف یا ناتوانی داشته باشد، اما پس از گذشت چند روز، وضعیت بدن کاملاً عادی می‌شود. در دوران مصرف مواد مخدر هم اگر به یاد داشته باشید، وقتی بیش از ظرفیت بدن مواد مصرف می‌کردیم، دچار عوارضی مثل حالت تهوع یا سرگیجه می‌شدیم؛ این نشان‌دهنده‌ی واکنش منفی جسم به مازاد مواد بود. امروز هم در درمان اعتیاد، به همین دلیل نمی‌توان مواد را به‌ یکباره قطع کرد بلکه باید طبق روش D.S.T و طی مدت ۱۰ الی ۱۱ ماه، این مراحل را به‌آرامی و با دقت طی کرد تا جسم به تعادل برسد.

پیام مرزبانی: (مسافر اکبر)

1) آزمون داخلی شماره 22 روز یکشنبه مورخ 12 مهرماه 1405 در شعبه برگزار می‌گردد.

منابع آزمون: کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر.

2) لژیون‌های کاهش و افزایش وزن روزهای پنج‌‍شنبه از ساعت 14:30 الی 15:30 در شعبه برگزار می‌گردد.

پیام نشریات: (مسافر محمد)

سی دی هفته: توازن

دستور جلسه هفتگی: صورت مسئله اعتیاد

سی‌دی های مرتبط با دستور جلسه: قلب، سیستم ایکس، تئوری ایکس، سم نزدایی

دستور جلسه هفته آینده: وادی هشتم و تاثیر آن رو من

سی‌دی های مرتبط با دستور جلسه هفته آینده: نبود روشنایی، تحمل، ظرفیت و مسئولیت، صبر و استقامت

نگارش: مسافر محمود امین لژیون 17، مسافر حسین سلمانی لژیون 21، مسافر بهنام قضاوی لژیون 2، محمدجواد گازری لژیون 27، علی طاووسی لژیون 7

عکاس: مسافر مهدی ذوالفقاری لژیون 14

کاور: مسافر علیرضا کنعانی لژیون 10

ویرایش: مسافر ارشیا چایی‌چی لژیون 11، مسافر مهدی بدیعی لژیون 19

تنظیم: مسافر ابراهیم کاظمی لژیون 8

از طرف خدمتگزاران سایت تقدیم نگاه زیبایتان