مبدأ و مسیر حرکت

جلسه لژیون ویلیام وایت نمایندگی چرمهین با استادی و نگهبانی راهنمای وایت مسافر سعید چنگانیان یک‌شنبه ۵ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد:

«سلام دوستان، من سعید هستم؛ یک مسافر، هر مسئله‌ای که بخواهیم حل کنیم، با یک “صورت مسئله” آغاز می‌شود. اگر صورت مسئله شفاف نباشد، رسیدن به پاسخی روشن هم ممکن نیست. در مورد اعتیاد هم دقیقاً همین‌طور است. تا پیش از این، صورت مسئله اعتیاد را کاملاً اشتباه تعریف می‌کردند. می‌گفتند اعتیاد، یک “مسمومیت مزمن” است؛ یعنی مواد مخدر سمّی است که به مرور زمان وارد بدن شده است. یا می‌گفتند اعتیاد یک “بیماری روانی” است.
بر اساس این تعریف غلط، مسیر درمان هم اشتباه بود. چون تصور می‌شد هدف فقط خارج کردن سم از بدن است، به کمپ‌ها می‌رفتیم تا با سم‌زدایی (مثل مصرف زیاد آب)، مواد از بدن خارج شود. اما می‌دیدیم که پس از پایان دوره، فرد دوباره به مصرف بازمی‌گردد؛ گویی فقط به صورت افقی در حال حرکت بودیم و در نهایت، نتیجه‌ای عمودی (مرگ یا سقوط) داشتیم! حتی با داروهایی مثل نالوکسان که فقط گیرنده‌ها را اشغال می‌کردند، اصل مشکل حل نمی‌شد.
در واقع، ما در یک مثلث گرفتار بودیم: مبدأ (صورت مسئله)، مسیر حرکت و هدف. وقتی مبدأ اشتباه باشد، کل مثلث به هم می‌ریزد.
اما تغییر بزرگ زمانی رخ داد که “آقای مهندس” در کتاب «۶۰ درجه»، صورت مسئله را بازتعریف کرد: اعتیاد، یک “جایگزینی مزمن” است. یعنی مواد مخدر در طول زمان، جایگزین سیستم شبه‌افیونی (یا نیکوتینی در مورد سیگار) بدن شده است. بنابراین، اعتیاد یعنی از دست رفتن تعادل در این سیستم‌ها.
با این تعریف درست، مسیر حرکت ما نیز تغییر کرد. اکنون از روش DST برای درمان استفاده می‌کنیم؛ روشی که هدفش صرفاً “ترک” نیست، بلکه رسیدن به “تعادل” است. برای رسیدن به این تعادل، باید سه ضلع مثلث درمان را هم‌زمان تقویت کنیم: جسم، روان و جهان‌بینی.
ما جسم را از طریق مدیریت سیستم‌های عصبی م(مثل استفاده از داروهای OT یا آدامس نیکوتین در روش DST) و روان و جهان‌بینی را از طریق آموزش و رشد درونی تقویت می‌کنیم. اگر فقط به درمان جسمی بسنده کنیم و به رشد جهان‌بینی نپردازیم، به تعادل نخواهیم رسید. برای درمان موفق، باید جسم و جهان‌بینی را در کنار هم به جلو ببریم.»

تایپ و ارسال: مسافر عسگر