برداشت من از صورت مسئله اعتیاد این است: اگر صورت مسئله اعتیاد کشف نمیشد، مسئله درمان اعتیاد هم حل نمیشد؛ پس این موضوع نقش بهسزایی در درمان و جهانبینی ما دارد. برای پروسه درمان اعتیاد، باید مبدأ و مقصد شخص مصرفکننده مشخص شود که این هم برمیگردد بهصورت مسئله اعتیاد که مبدأ را مشخص میکند. همینطور مواد درونی بدن انسان بهژن برمیگردد؛ نه اینکه از طرف پدر و مادر بداخلاقی داشته باشد، بلکه ممکن است این بهژن بستگی داشته باشد.
بیشتر کسانی که به اعتیاد گرایش پیدا میکنند، در ابتدا سیستم بیوشیمی بدنشان خوب کار نمیکند؛ مانند مرفین، دینورفین و... کنگره۶۰، نباید به هیچکس وابسته باشد. در کل، اگر این نهادها وابسته به سیستم اقتصادی شوند، مطمئناً دچار مشکل بزرگی میشوند. اینکه از سر دلسوزی بگوییم: چهار جوان بیکار را ببریم و استخدام کنیم، این کار بهظاهر شاید عمل نیکی باشد، ولی در باطن عمل نیک نیست. اگر ما در کنگره حضور داریم، به این خاطر است که از نظر اخلاق، احترام و درونی درمان شویم؛ کنگره جای امرار معاش نیست و هر کسی باید خودش برای اشتغال اقدام کند.
علم باعث میشود تمام کارها و مشکلات ما بهآسانی حل شود که این علم و دانش توسط آقای مهندس دژاکام کشف شد و راه درمان اعتیاد را برای ما آسان کرد؛ همینطور صورت مسئله اعتیاد را برای خیلی از کسانی که به دنبال رهایی هستند، پیدا کردند. فهمیدم تمام مشکلات بشر بهخاطر مجهولات کشفنشده است.
برداشت دیگری که از این سیدی دارم، اینکه متد DST مانند دوران بارداری، باید یک زمانی را سپری کند و این طی یکی دو ماه نیست. یک خانم باردار در دوران بارداری بهشدت مواد شبهافیونی بدنش افزایش پیدا میکند که بعد از زایمان دیگر آن مواد تولید نمیشود؛ که در اصطلاح میگویند افسردگی بعد از زایمان، که اشتباه است؛ زیرا آن فرد به درد خماری مبدل شده، نه افسردگی؛ و این هم زمان میبرد.
در اعتیاد، مسئله عکسالعملهای آشکار روشن است، اما در عکسالعملهای پنهان، به دلیل اختلال در تولید مواد شبهافیونی بدن انسان، کاملاً قضیه فرق دارد. این مشکلات هیچکدام علت روانی ندارند، بلکه ریشه در ضعیفشدن سیستم ضددرد بدن دارند؛ عدم تولید یا بازدهی مواد شبهافیونی و شبهمرفینی جسم انسان است که طی ۱۱ ماه، ۹۰ درصد تعادل انسان برمیگردد و ۱۰ درصد باقیمانده، جهانبینی و نگرش فرد است.
همچنین هستههای درمان گروهی در آموزش درمان اعتیاد خیلی نقش دارد. مؤلفه درمان اعتیاد، جسم، روان و جهانبینی فرد مصرفکننده است. صورت مسئله اعتیاد مانند مصالح یک ساختمان است که ما بدون مصالح نمیتوانیم ساختمان را بازسازی کنیم. ترک اعتیاد به روش سقوط آزاد امکانپذیر نیست؛ زیرا فرد کاملاً درمان نشده و دوباره به اعتیاد روی میآورد؛ حتی با داروهای یکماهه نیز این اتفاق نخواهد افتاد که فرد درمان شود.
حقیقت این است، در کنگره هدف واقعی درمان و سلامتی کامل فرد مصرفکننده است. پس ما باید اول مواد را بشناسیم و بدانیم فرد در چه مدتی مصرفکننده شده و جایگزین داشته باشیم، روان را مورد بررسی قرار دهیم، زمان و دارو را مشخص کنیم، همینطور عکسالعملها را بشناسیم و بعد برای ترک و درمان اعتیاد اقدام کنیم.
منبع: سیدی صورت مسئله اعتیاد
نویسنده: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
رابط خبری سردار: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
125