برداشت من از صورت‌مسئله اعتیاد این است که برای حل هر مشکلی، ابتدا باید آن را به‌درستی بشناسیم. در کنگره۶۰ آموختم که اعتیاد تنها یک مسئله رفتاری یا ضعف اراده نیست، بلکه در جسم، روان و جهان‌بینی انسان تخریب ایجاد می‌کند. به نظر من یکی از مهم‌ترین نکات این است که قطع مصرف به‌تنهایی به معنی درمان نیست؛ زیرا سیستم‌های طبیعی بدن که بر اثر مصرف مواد مخدر دچار اختلال شده‌اند، برای بازسازی و رسیدن به تعادل به زمان نیاز دارند. به همین دلیل باید به صورت تدریجی و همراه با آموزش و تغییر جهان بینی انجام شود. همان‌طور که اعتیاد به‌تدریج به وجود آمده، بازسازی و درمان نیز باید به‌تدریج انجام شود.
بنابراین صبر، نظم و آموزش و حرکت در مسیر درمان اهمیت زیادی دارد. بنابراین شناخت درست صورت مسئله اعتیاد اولین قدم برای پیدا کردن راه صحیح درمان است. در کنگره۶۰ می‌آموزیم که اعتیاد جسم، روان و جهان بینی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و درمان هم باید هر سه قسمت را در بر‌گیرد و یک شبه اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه یک فرآیند تدریجی برای بازسازی و اصلاح ساختارهای جسم است. بنابراین تا زمانی‌که ندانیم اعتیاد چیست و چه آسیبی به انسان وارد می‌کند نمی‌توانیم راه درمان مناسبی پیدا کنیم.
درمان باید در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی صورت گیرد. به همین دلیل اگر تنها مصرف مواد متوقف شود؛ اما جسم و روان و نگرش فرد بازسازی نشود، مشکل می‌تواند به شکل دیگری ادامه پیدا کند. یکی از نکات اساسی در روش کنگره۶۰، درمان تدریجی با روش DST است. در این روش، به بدن فرصت داده می‌شود تا مرحله‌به‌مرحله خود را بازسازی کند و به تعادل برسد، نه اینکه با قطع ناگهانی مصرف تحت فشار قرار بگیرد. صبر و حرکت منطم در مسیر درمان بخش مهمی از فرایند بهبودی است. بنابراین، درمان اعتیاد یعنی حرکتی تدریجی از تاریکی به روشنایی؛ حرکتی که در آن فرد، قدم‌به‌قدم و همراه با آموزش، مسئولیت تغییر خود را می‌پذیرد و به تدریج به تعادل می‌رسد.
منبع: صورت مسئله اعتیاد
نویسنده: همسفر زیور رهجوی راهنما همسفر فاطمه ( لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر منیژه ( لژیون دوم)
ارسال: همسفر نجوا، رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان
- تعداد بازدید از این مطلب :
166