جایگزینی مواد بیرونی با مخدرهای طبیعی درون بدن

جلسه سیزدهم از دوره بیستم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی زنجان به استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا، نگهبانی همسفر فریبا و ‌دبیری همسفر سحر با دستور جلسه «صورت مسـئله اعتیاد» روز دوشنبه 6 مهرماه ۱۴۰۵ ساعت 16:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

آقای مهندس همیشه فرموده‌اند که برای حل هر مسئله‌ای، ابتدا باید داده‌های اولیه و صورت‌مسئله را بشناسیم. داده‌های اولیه، اطلاعاتی هستند که در مورد مواد و انسان داریم؛ اما صورت‌مسئله چیست؟ در اثر اتفاقی که افتاده کدام بخش بدن آسیب‌دیده یا از تعادل خارج شده است؟ آقای مهندس همیشه می‌فرمایند که علت اصلی اعتیاد، عدم آگاهی است و این آگاهی در جهان‌بینی افزایش پیدا می‌کند. با شناخت جسم، روان و جهان‌بینی، مسئله ساده‌تر و مسیر حل آن روشن‌تر می‌شود.

پس برای درمان یک مصرف‌کننده، شناخت دو موضوع حیاتی است: شناخت مواد و شناخت انسان. انسان شامل صور آشکار و صور پنهان است. بر همین اساس مثلث درمان شامل جسم، روان و جهان‌بینی شکل‌گرفته است. در گذشته چه در ایران و چه در جهان، این باور غلط وجود داشت که اعتیاد، مسمومیت مزمن است و با سم‌زدایی، فرد بهبود پیدا می‌کند و همچنین اعتقاد بر این بود که اعتیاد غیرقابل‌درمان است. اما آقای مهندس در سال ۱۳۷۷ پرونده اعتیاد را بستند و صورت‌مسئله آن را حل کردند. مشخص شد که اعتیاد یک بیماری است و حاصل جایگزین‌شدن مواد بیرونی به‌جای مواد درونی یا شبه افیونی بدن است.

اگر بخواهم در مورد این جایگزینی صحبت کنم، باید بگویم که بدن ما به طور طبیعی مواد شبه افیونی تولید می‌کند. اگر این مواد در بدن تولید نشوند، ما حتی نمی‌توانیم به‌درستی بنشینیم، چه برسد به اینکه حرکت کنیم یا کارهای روزمره خود را انجام دهیم. وقتی من آگاهی و اطلاعات کافی در مورد خودم و مواد نداشته باشم، ممکن است وقتی با مشکلی روبه‌رو می‌شوم، به سمت مواد بروم. مثلاً دانشجو هستم و امتحان دارم و می‌خواهم شب را بیدار بمانم، با پیشنهاد دوستم ممکن است شیشه یا قرصی مصرف کنم تا شب نخوابم و بتوانم به هدفم برسم و امتحانم را بهتر انجام بدهم؛ اما نمی‌دانم چه تأثیری بر بدن من می‌گذارد یا اگر کارم سنگین باشد، ممکن است به من پیشنهاد کنند که مثلاً قرص ترامادول بخورم تا بتوانم کارهای سنگین را انجام بدهم. شاید در روزهای اول احساس کنم انرژی بیشتری پیدا کرده‌ام، اما در واقع این مواد باعث می‌شوند انرژی‌های بدن به‌یک‌باره مصرف شوند. ما همیشه فکر می‌کنیم مواد به ما انرژی می‌دهند، درحالی‌که از دیدگاه کنگره، این انرژی را از ذخایر بدن می‌گیرند.

چون اطلاعات کافی نداریم و این احساس را تجربه می‌کنیم، دوباره به سمت مواد می‌رویم و این روند ادامه پیدا می‌کند. همان‌طور که آقای مهندس همیشه می‌گویند، با یک روز، دو روز یا حتی چند ماه، ما مصرف‌کننده نمی‌شویم؛ اما ممکن است آن‌قدر این روند ادامه پیدا کند که یک روز چشم‌باز کنیم و ببینیم ۱۰ یا ۱۱ ماه است که به سراغ مواد می‌رویم و به یک مصرف‌کننده تبدیل شده‌ایم.

آقای مهندس برای این مسئله هم راه‌حل قطعی پیدا کردند؛ همان روش تدریجی DST یا روش الگویی که در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» به نگارش درآمده است. این کتاب، نقطه‌به‌نقطه حاصل تجربه و قدم‌های خود ایشان است؛ تجربیاتی که با تمام وجود، پوست‌ و استخوان خودشان لمس کرده‌اند. آقای مهندس با همین روش به درمان رسیدند و این تجربیات ارزشمند را در اختیار همه ما قرار دادند.

کنگره‌۶۰ اعتقاد دارد که در کنار بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی فرد مصرف‌کننده مواد مخدر نیز باید تغییر کند. در این دیدگاه، درمان اعتیاد از نظر جسمی و فیزیولوژی، در کوتاه‌مدت و طی یک یا دو هفته امکان‌پذیر نیست؛ بلکه جسم باید به‌تدریج بازسازی شود و مخدرهای طبیعی بدن نیز به‌مرورزمان دوباره به کار بیفتند. اما اهمیت شناخت صورت‌مسئله تنها به اعتیاد محدود نمی‌شود. آقای مهندس دژاکام، علاوه بر صورت‌مسئله درمان اعتیاد، در مورد سیگار، چاقی و برخی بیماری‌های دیگر نیز تحقیقات و تجربیاتی ارائه کرده‌اند؛ از جمله در زمینه بیماری‌هایی مانند ام‌اس و سرطان. با روشن‌شدن صورت‌مسئله، مسیرهای جدیدی برای بررسی و درمان این مشکلات نیز مطرح شده است.

مرزبانان کشیک: همسفر فاطمه و مسافر محمدتقی
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر عسل رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم)
ویرایش: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون نهم) دبیر اول سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر فاطمه
همسفران نمایندگی زنجان