درمان فراتر از ترک است

جلسه دهم از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ارگ کرمان به استادی همسفر ندا، نگهبانی موقت همسفر فهیمه و دبیری موقت همسفر فرحناز با دستورجلسه «صورت‌مسئله اعتیاد» روز دوشنبه ۰۶ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را بی‌نهایت سپاسگزارم که امروز این فرصت را به من داد تا در این مکان امن و مقدس باشم و در این جایگاه قرار بگیرم. به رسم ادب و به پاس قدردانی، ابتدا تشکر می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترمشان که نعمت کنگره۶۰ را بدون هیچ چشم‌داشتی و با سخاوت در اختیار ما قرار داده‌اند. به تمامی خدمتگزارانی که به نوعی تلاش می‌کنند تا چراغ این مکان روشن بماند و ما بتوانیم در کنار یکدیگر جمع شویم، خداقوت می‌گویم.

دستورجلسه امروز درباره «صورت‌مسئله اعتیاد» است. در واقع، بنا اولیه کنگره۶۰ بر همین موضوع گذاشته شد و می‌توان گفت یکی از اصلی‌ترین و اصولی‌ترین مبانی کنگره۶۰، شفاف‌سازی واقعیت اعتیاد است؛ اما چرا از واژه «صورت‌مسئله» استفاده می‌کنیم؟ به این دلیل که اعتیاد سال‌های سال برای همه ما یک بیماری ناشناخته و مرموز بود و هیچ‌کس درک درست و پاسخ روشنی برای این معضل نداشت و سوألات و مجهولات بسیار زیادی ذهن افراد را درگیر کرده بود. برای مثال، چرا افراد بعد از ترک، حال خوبی ندارند؟ اضافه می‌کنم، واژه ترک به‌کار بردم چرا که بیرون از کنگره واژه درمان برای بسیاری مفهوم ندارد و تصور می‌کنند اگر مصرف مواد قطع شود، فرد از اعتیاد رها می‌شود؛ اما ما در کنگره یاد می‌گیریم که درمان فراتر از ترک است و قطع مواد به تنهایی کافی نیست و اگر بخواهیم پرونده اعتیاد برای همیشه بسته شود، بایستی درمان اصولی انجام گیرد.

چرا شخص بعد از قطع مواد نمی‌تواند مسئولیت‌های قبلی خود را به خوبی انجام دهد؟ چرا بسیاری از افراد هنوز وسوسه مصرف‌مواد دارند و دوباره به سمت مواد برمی‌گردند؟ همین ناآگاهی و عدم شناخت مسئله اعتیاد، باعث شکل‌گیری باورهای غلط زیادی شده است. عده‌ای بعد از ترک‌های ناموفق کم‌کم به این باور می‌رسیدند که درمان اعتیاد غیرممکن است و اعتیاد بیماری لاعلاج است. باور دیگر این‌که بعضی‌ها ادعا درمان اعتیاد در کوتاه‌مدت، سه روز یا پنج روز را داشتند که همه غلط و رد شده‌است. من اعتقاد دارم تا زمانی که انسان خودش با یک مشکل درگیر نباشد و روی آن اِشراف کامل نداشته باشد، ممکن است صحبت کردن درباره آن مشکل و ارائه راهکار برایش آسان باشد؛ اما این‌که این راهکارها مفید باشد یا خیر مشخص نیست.

روش‌های غلط درمان اعتیاد امروز هم برای همین اشتباه است که توسط افرادی ارائه شده است که شناخت درستی از اعتیاد نداشته‌اند و اعتیاد برای آن‌ها ملموس نبوده است. این گره باید به دست شخصی مثل آقای مهندس باز می‌شد که خودشان  سال‌ها، سختی‌ها و تاریکی‌های اعتیاد را با تمام وجود لمس کرده باشند. ایشان در نهایت توانستند با روش DST و مثلث درمان، راهکار عملی و کاربردی برای درمان اعتیاد ارائه دهند. اولین کاری که آقای مهندس انجام دادند، این بود که تمام مجهولات را که درباره اعتیاد وجود داشت، به یک مجهول تبدیل کردند و آن را «سیستم‌ ایکس» نامیدند. ایشان مطرح کردند که، دلیل این‌که شخص بعد از قطع مواد نمی‌تواند به زندگی عادی برگردد و با مشکلات زیادی مواجه می‌شود، از کار افتادن سیستم‌ ایکس یا همان سیستم تولیدکننده موادمخدر طبیعی بدن است.

به این شکل که بدن انسان و تمام موجودات زنده، برای انجام فعالیت‌هایی مانند خواب، تحمل درد، شادی، آرامش و بسیاری از فعالیت‌های دیگر، نیاز به موادی دارد که خود بدن آن‌ها را تولید می‌کند. حال اگر شخص از بیرون، این مواد را به بدن خود برساند، به مرور زمان تولید مواد این سیستم کم می‌شود تا نهایت به صفر می‌رسد و این‌جا بحث جایگزینی مواد صورت می‌گیرد، یعنی موادمخدر بیرونی جایگزین موادمخدر طبیعی بدن می‌شود و این صحبت که اعتیاد مسمومیت مزمن است، منسوخ می‌شود و جایگزینی مزمن بیان می‌شود. حال راه‌حل درمان چیست؟ راهکار این است که فرد در یک پروسه حدود ۱۰ تا ۱۱ ماهه، به‌صورت تدریجی و اصولی، میزان مصرف مواد خود را کاهش دهد و در مقابل هم‌زمان، سیستم تولیدکننده موادمخدر طبیعی بدن فرصت پیدا می‌کند که به‌تدریج بازسازی شود و تولید مواد طبیعی خود را از سر بگیرد.

اینجاست که مثلث درمان تعریف می‌شود؛ یعنی سه ضلع مثلث: «جسم، روان و جهان‌بینی» باید به تعادل برسند تا اعتیاد شخص درمان شود و دیگر وسوسه و برگشتی در کار نباشد. با بازسازی سیستم ایکس، جسم فرد به سلامتی می‌رسد و به‌ تبع روی روان، اخلاق، خلق و رفتار او نیز تأثیر گذاشته می‌شود و تعادل برقرار می‌گردد چرا که اختلالات روانی فرد ریشه در جسم او دارد. در نهایت، جهان‌بینی شخص نیز تغییر می‌کند؛ یعنی تفکرات افیونی و غلط که در دوران مصرف داشته است، به‌تدریج جای خود را به تفکرات سالم‌ می‌دهد. مثلاً این تفکر که بدون مواد نمی‌توانم کاری انجام بدهم، یا این‌که بزرگ‌ترین لذت زندگی من مواد است و این‌که تا مواد مصرف نکنم نمی‌توانم از جای خود بلند شوم و به زندگی عادی برگردم، به‌تدریج از بین می‌رود و جهان‌بینی جدیدی پیدا می‌کند و شخص می‌تواند زندگی بهتری داشته باشد.

دیده‌بان مسافر علی خدامی می‌گویند: «صورت‌مسئله اعتیاد، برای ما می‌تواند صورت‌مسئله زندگی هم باشد» و چقدر این صحبت درست و جالب است، یعنی اگر ما بتوانیم تعادل را در جسم، روان و جهان‌بینی خود برقرار کنیم، این تعادل به‌صورت ناخودآگاه روی تمام جنبه‌های زندگی ما تأثیر می‌گذارد و ما می‌توانیم زندگی سالم‌تری را احساس کنیم. امیدوارم همه ما بتوانیم با شناخت و درک درست صورت‌مسئله اعتیاد و انتقال آن به دیگران، واسطه‌ای باشیم برای رهایی و درمان افرادی که درگیر این معضل هستند.

جابه‌جایی مسئول آبدارخانه

جابه‌جایی مسئول حضور و غیاب

مرزبانان کشیک: همسفر محبوبه و مسافر حامد
تایپیست: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
عکاس: همسفر هانیه رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر افسانه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی ارگ کرمان