دومین جلسه از دور دهم کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ بروجن با استادی دیدبان محترم مسافر کامران، نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر چنگیز با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد»روز یکشنبه ۵ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که فرصتی فراهم شد تا امروز در خدمت شما عزیزان در نمایندگی خوب بروجن باشم. امیدوارم جلسه خوبی را در کنار یکدیگر داشته باشیم و هر کدام بتوانیم بهره خوبی از این جلسه ببریم.
ابتدا به راهنمایان جدیدی که به گروه راهنمایان اضافه شدهاند تبریک میگویم و بسیار خوشحالم که به هر حال این توانایی و پتانسیل در این نمایندگی به وجود آمده است که بچهها در پرتو آموزشهای کنگره به این دیدگاه و تفکر برسند که به نوع دیگری به زندگی نگاه کنند. به نظر من، راهنمایی در کنگره ابزار بسیار خوبی است برای اینکه بتوانیم نگاه زیباتری به زندگی داشته باشیم. همه انسانها انتظار دارند در بیرون اتفاقاتی بیفتد تا بتوانند زندگی را زیبا ببینند، اما ما در کنگره به این نتیجه رسیدهایم و آن را درک کردهایم که برای اینکه انسان بتواند بیرون را خوب ببیند، ابتدا باید درون زیبایی داشته باشد.
راهنمایی ابزار بسیار خوبی است برای اینکه انسان بتواند درون خودش را کندوکاو کند، خودش را جستوجو کند و هرچه بیشتر به سمت زیبایی حرکت کند تا بتواند آن زیبایی را در بیرون نیز به نمایش بگذارد. به هر حال، بسیار خوشحالم که این اتفاق، ثمره تلاش بچههایی است که سالها زحمت کشیدهاند، آمدهاند و رفتهاند و آموزش دیدهاند. یکی از لذتهایی که پیشکسوتان کنگره و کسانی که در این مجموعه خدمت میکنند از آن بهره میبرند، دیدن بچههایی است که واقعاً از تاریکی اعتیاد خارج میشوند، حرکت زیبایی را در زندگی آغاز میکنند، راهنما میشوند و در جایگاه راهنمای خودشان قرار میگیرند و تلاش میکنند آنچه را دریافت کردهاند به دیگران انتقال دهند. این موضوع بسیار ارزشمند است. برای همه شما در این مسیر آرزوی سلامتی دارم و امیدوارم این مسیر، ابتدا برای خودتان و انشاءالله برای انسانهای دیگر، مسیری پربرکت و پربازده باشد.
اما در مورد دستور جلسه؛ همانطور که میدانیم، سال تحصیلی در کشور با اول مهر آغاز میشود. اول مهر، آغاز سال تحصیلی مدارس است و سال تحصیلی کنگره نیز از اول مهر و با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» آغاز میشود. در واقع، استارت سال تحصیلی کنگره از همینجا زده میشود و ۵۲ دستور جلسه، به صورت پیوسته و منظم، به یکدیگر متصل میشوند تا در نهایت شخص بتواند برداشت خوبی از کنگره داشته باشد.
تکتک دستور جلسات کمک میکنند درک و فهم ما بیشتر شود تا بتوانیم به هدف مورد نظر، یعنی رهایی و درمان اعتیاد، برسیم. اگر هر کدام از این دستور جلسات را سرسری بگیریم، از آن عبور کنیم و به آن توجه کافی نداشته باشیم، طبیعتاً میتواند در طول سفر برای ما چالش ایجاد کند. هرچه بیشتر بتوانیم این مطالب را هضم و درک کنیم، کمک شایانی خواهد کرد تا با راندمان بالاتری سفر اول را به پایان برسانیم.وقتی گفته میشود راندمان بالا، به این دلیل است که درمان در کنگره کیفیت دارد. آقای مهندس صورت مسئله اعتیاد را بهطور کامل شکافتهاند و تعریف درستی از اعتیاد ارائه شده است؛ تعریفی که شاید بشر هزاران سال به دنبال آن بوده، اما به آن دست پیدا نکرده است. دلیلش هم این بوده که مسیر درستی برای درمان اعتیاد انتخاب نمیشده، زیرا صورت مسئلهای وجود نداشته یا اگر وجود داشته، تعریف آن اشتباه بوده است. وقتی صورت مسئله غلط مطرح شود، طبیعتاً نتیجهای هم که از آن به دست میآید غلط خواهد بود. اگر مواد مخدر را یک سم و اعتیاد را مسمومیت مزمن بدانیم، طبیعتاً به سمت روشهایی میرویم که این سم را از بدن فرد خارج کنیم؛ روشهایی مانند URD، UROD، ترکهای سقوط آزاد و روشهای مختلف دیگر.
تصور جامعه این است که اگر بعد از سه روز، مواد مخدر از خون یا ادرار انسان پاک شود، دیگر کار تمام شده است؛ اما همه ما شاهد و گواه این موضوع هستیم که هیچکدام از این روشها روشهای درستی برای درمان اعتیاد نبودهاند و دلیل آن نیز تعریف غلط از صورت مسئله اعتیاد بوده است.آقای مهندس برای اولین بار صورت مسئله اعتیاد را بهدرستی شکافتند و پاسخ تمام سؤالات فرد مصرفکنندهای را که سالها برای رهایی تلاش کرده، روشهای مختلف ترک را امتحان کرده و به نتیجه نرسیده است، در همین صورت مسئله اعتیاد ارائه کردند.
چرا من بعد از دو یا سه ماه هنوز ولع مصرف دارم؟ چرا بعد از یک سال نمیتوانم مواد را از فکرم بیرون کنم؟ چرا بعد از گذشت ده سال، هنوز اعتیاد در فکر من است و مرا آزار میدهد؟ چرا بعد از سالها قطع مصرف، بوی مواد مخدر مرا آزار میدهد؟ چرا وقتی از محلهای که در آن مواد تهیه میکردم عبور میکنم، حالم بد میشود؟ چرا وقتی ساقی یا هممصرف خود را میبینم، حالم بد میشود؟ پاسخ تمام این سؤالها در صورت مسئله اعتیاد آقای مهندس وجود دارد.
در بدن انسان سیستمی وجود دارد به نام «سیستم شبهافیونی». در اثر مصرف مکرر مواد مخدر، این سیستم دچار اختلال میشود و عملکرد طبیعی خود را از دست میدهد. تا زمانی که این سیستم را به حالت اولیه و طبیعی برنگردانیم و عملکرد این ساختار را دوباره اصلاح نکنیم، اعتیاد دست از سر مصرفکننده برنمیدارد.
به همین دلیل، کسی که میخواهد در کنگره درمان شود، باید دقیقاً آنچه را درباره صورت مسئله اعتیاد گفته شده، بهخوبی بفهمد و درک کند و بداند برای بازسازی و راهاندازی دوباره این سیستم چه کاری باید انجام دهد و آن را دقیق و بدون کموکاست اجرا کند. بخش عمدهای از صورت مسئله اعتیاد مربوط به جسم است. آقای مهندس بار اصلی درمان را روی جسم قرار دادهاند. با استفاده از شربت تریاک، که به دلیل داشتن آلکالوئیدهای مختلف داروی مناسبی برای بازسازی این سیستم است، جسم را درمان میکنیم. در روش DST، یعنی دوره درمان دهماهه با پلههای ۲۱روزه و دوز مشخص در سه وعده، درمان جسم انجام میشود و جسم به راندمان بالایی میرسد.
اما در کنار جسم، دو مؤلفه مهم دیگر نیز وجود دارند: «جهانبینی» و «روان». هرچند بار اصلی درمان بر عهده جسم است، اما این دو مؤلفه نیز اهمیت بسیار زیادی دارند و باید در کنار به تعادل رساندن جسم، به آنها نیز توجه کنیم تا به تعادل برسند. بحث جهانبینی در کنگره بسیار گسترده و تقریباً بیانتهاست. علمی که آقای مهندس از مباحث جهانبینی در اختیار ما قرار دادهاند، با توجه به ظرف و ظرفیت هر شخص میتواند برداشتهای متفاوتی ایجاد کند. این آموزشها میتوانند نوع نگاه ما را نسبت به خودمان، جهان پیرامون و جهان هستی تغییر دهند و به ما کمک کنند نگاه درستتری داشته باشیم. بخش دیگر، روان است. روان، برآیند جسم و جهانبینی است. اگر بین جسم و جهانبینی تعادل وجود داشته باشد، ما از روان متعادلی برخوردار خواهیم بود.
اگر فقط به جسم بپردازیم و به جهانبینی توجه نکنیم، در قسمت روان دچار مشکل خواهیم شد. برعکس، اگر فقط روی جهانبینی کار کنیم و به جسم توجه نکنیم، باز هم روان دچار اختلال خواهد شد. بنابراین، برآیند جسم و جهانبینی، روان سالم است. اگر به هر دو بخش بهخوبی توجه کنیم، از روانی سالم و متعادل برخوردار خواهیم شد. مصرفکنندگان مواد مخدر بیمار روانی نیستند. وقتی فردی مصرف مواد را قطع میکند و دچار بیخوابی یا مشکلات و عوارض مختلف ترک میشود، مراجعه به پزشک و مصرف داروهای مختلف، لزوماً به معنای وجود بیماری روانی نیست. اگر برای این عوارض، بدون توجه به ریشه مسئله، داروهای مختلف مصرف کنیم، در واقع ممکن است فقط پوششی روی عوارض مصرف قرار دهیم؛ مسئله اصلی حل نمیشود و حتی میتواند پیچیدهتر شود.
به هر حال، ما در مجموعهای قرار گرفتهایم که علمی جدی و ارزشمند در اختیارمان قرار داده است. شاید سالها پیش، حدود ده سال قبل، آقای مهندس گفتند که ما در علم درمان اعتیاد حدود بیست سال از دنیا جلوتر هستیم. کنگره چگونه به این نقطه و این توانایی علمی رسیده است؟ نتیجه آن را امروز در شما میبینیم. نتیجه آن، درمانشدگان کنگره هستند؛ انسانهایی که در بهترین حالت، بدون مشکل با مصرف مواد و وابستگی به آن، به زندگی سالم خود ادامه میدهند. در زمینه درمان اعتیاد، دانش و تجربهای که در کنگره شکل گرفته، امروز به مرحلهای رسیده است که درمان اعتیاد را با روش مشخص و ساختاریافتهای دنبال میکند.
بسیاری تصور کردهاند روشهای دیگری وجود دارد و به دنبال آنها رفتهاند، اما بعد از سالها دوباره به کنگره بازگشتهاند. این یک واقعیت است که در طول این سالها اتفاق افتاده است. گاهی اوقات ما انسانها تصور میکنیم اگر علمی از بیرون و از یک کشور یا دانشگاه دیگر وارد شود، حتماً ارزش بیشتری دارد. اما اینکه این دانش در داخل کشور و در میان خود ما شکل گرفته است، نباید باعث شود ارزش آن را کمتر ببینیم.
امروز تعداد زیادی از افراد در کنگره تحت درمان هستند. مسئله OT و درمان با شربت تریاک، به همراه تعداد بسیار زیادی از افرادی که در کنگره به درمان رسیدهاند، مجموعهای از تجربیات و مستندات را شکل داده است. پیگیریهای پس از درمان، آزمایشها و پژوهشهای انجامشده، همگی میتوانند به عنوان بخشی از شواهد و مستندات این روش مورد توجه قرار بگیرند. پژوهشهایی نیز در دانشگاهها و مراکز علمی مختلف انجام شده است.
ما خودمان که روی این صندلیها نشستهایم، گاهی هنوز تصور میکنیم شاید راه بهتری بیرون از این مجموعه وجود داشته باشد و هنوز ایمان و باور کافی پیدا نکردهایم. کافی است کمی به اطراف خود نگاه کنیم؛ ببینیم در کلینیکها چه روشهایی برای مصرفکنندگان مواد مخدر ارائه میشود، در کمپها چه رفتارهایی با فرد مصرفکننده و خانواده او میشود و چه آموزشهایی ارائه میشود. بعد این موارد را با آنچه در کنگره دریافت کردهایم مقایسه کنیم.
اگر قرار است انتخابی داشته باشیم، کافی است ببینیم بیرون از این در چه چیزی به ما داده میشود و کنگره چه چیزی به ما داده و هنوز هم چه چیزی به ما میدهد. من بعد از بیست سال همچنان در حال دریافت آموزش و تجربه از کنگره هستم. به هر حال، برای این موضوع حرف بسیار زیاد است. هر کدام از شما یک سند زنده برای علمی هستید که امروز درباره آن صحبت میکنیم. شما نمونهای از نتیجه این آموزشها و این مسیر هستید.
این کشف بزرگ و این روش درمانی، مستندات و تجربیات ارزشمندی به همراه داشته است. امیدوارم با افزایش شناخت جهانی نسبت به کنگره، شرایطی فراهم شود که این دانش و تجربه هرچه زودتر در اختیار انسانهایی قرار بگیرد که به آن نیاز دارند. امیدوارم در آینده، در ورای مرزها نیز شاهد شکلگیری کنگره و بهرهمندی انسانهای بیشتری از این آموزشها باشیم. در پایان، برای همه شما عزیزان آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.
سیستم صوتی: مسافر حمید لژیون ۶ و مسافر علمدار لژیون ۱
عکاس: مسافر احسان لژیون ۸
تایپ: مسافر مرتضی لژیون ۶
تنظیم و ارسال: مسافر علی
مرزبان خبری: مسافر داریوش
- تعداد بازدید از این مطلب :
514