گروه خانواده - صبر کردن به معنی این نیست که ما فقط زمان را بگذرانیم.

سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود،لیکن به خون جگر شود

اگر صبر کنید سنگ لعل می‌شود. لعل یک نوع سنگ قیمتی و زیبا است. وقتی سنگی می‌خواهد لعل شود باید زیر خروارها سنگ دیگر قرار بگیرد تا تبدیل به سنگ لعل شود.

پس صبر کردن ، همراه با تلاش و کوشش ، فکر کردن ، فشار و مشکلات زیادی است. صبر کردن به معنی این نیست که ما فقط زمان را بگذرانیم، مثلا اگر کشاورز گندم کاشت و رفت خانه‌اش خوابید و صبر کرد، آیا تا هشت ماه دیگر گندم به او داده می‌شود؟ خیر، باید گندم را بکاری، آبیاری کنی، مراقب باشی حیوانات گندم را خراب نکنند، شته نزند، آفت نزند و هزار و یک مشکل دیگر تا محصول به دست آید.

وقتی می‌گوییم در مقامی صبر هست، در مقابل صبر، یعنی تحمل زمان و تحمل فشارهای زمان همراه با تلاش و کوشش. در کنگره ما همین مسئله را داریم. وقتی راهنما به شاگردش می‌گوید صبر کن درست می‌شود، یعنی همین. انسان‌ها همیشه در این شرایط سخت قرار می‌گیرند.

این مشکلاتی که برای تو هست ممکن است برای همه پیش بیاید، مهم این است که در همه این مشکلات ما چکار می‌کنیم و اینجا است که قضیه صبر است، صبر توأم با تلاش و کوشش.

چطور می‌شود از یک آدمی که بسیار تخریب شده یک آدم سالمی درآورد؟ باید ببینیم کجا بوده‌ایم و از چه نقطه‌ای به چه نقطه‌ای رسیده‌ایم. مصرف‌کنندگان باورشان نمی‌شود که یک روزی حالشان خوب می‌شود ولی موقعی که آن صبر و تحمل را انجام می‌دهند ، بعد از مدتی می‌بینند که خوب شده‌اند و به نتیجه رسیده‌اند. مهم این است که انسان وقتی در شرایط سخت و بحرانی قرار می‌گیرد بداند که راه خروج برایش هست.

انسان وقتی در تاریکی قرار دارد اینکه رویش به کدام طرف است، مهم است. گاهی رویت به طرف تاریکی است و مدام به اعماق جهنم بیشتر فرو میری، ولی گاهی اوقات برمی‌گردی و رو به طرف نور میکنی و ذره ذره از تاریکی فاصله می‌گیری اینها همه در مقام صبر است.

صبر و تحمل مثل همان سنگی است که لعل می‌شود و این نیست که بگوییم اگر مصرف مواد‌مخدر دارد خدا را قبول ندارد یا ایمان ندارد، یا فکر کنیم اگر فلانی دارد مشروب می‌خورد اصلا اعتقاد ندارد. می‌گوید شاید هنوز ایمان من به مرحله کامل نرسیده است و خیال میکنم که ایمان دارم.

ما به یک چیزی ایمان داریم ولی باورمان نمی‌شود، توکل را می‌دانیم ولی نمی‌توانیم عملا انجام بدهیم. کسی که توکل کردن را درس می‌دهد آیا خودش می‌تواند در مواقع دشواری توکل کند. خیلی مهم است که انسان موقعی که موفقیتی به دست می‌آورد از آن موفقیت‌ها خوشحال شود حتی اگر موفقیت بسیار کوچک و اندکی باشد.

همه مریضی‌ها از ناامیدی‌ها است از عدم اعتماد به خداوند است از عدم توکل است. استرس عمر را کوتاه می‌کند انرژی را می‌گیرد، امیدواری به انسان انرژی می‌دهد، نگاه مثبت به انسان انرژی می‌دهد، نگاه منفی انرژی انسان را می‌گیرد. همه ما مسافر هستیم، در کنگره می‌گوییم مسافریم در در زندگی هم همه ما مسافر هستیم. اگر چیز کوچکی به دست می‌آوریم باید به آن ارزش بگذاریم.

وقتی من روی مسئله دی اس تی بودم هفت هشت گرم تریاک می خوردم، رسید به پنج گرم پنج وعده در روز، ولی بسیار خوشحال بودم که توانستم برنامه روی نظم بیاورم. شخص هروئینی بوده حالا آمده روی شربت اوتی این موفقیت بزرگی است، از اعتیاد آمده بیرون موفقیت بزرگی است، درآمد اندکی کسب کرده‌ای موفقیت بزرگی است. یکی از مطالبی که می‌تواند از درون خودمان به ما انرژی بدهد همین موفقیت‌های کوچک است، یک قدم که جلو می‌روی باید برای آن یک قدم ارزش قائل باشی.

من اعتقاد کامل به خداوند دارم و اعتقاد دارم که یک نیروگاهایی ما را نگاه می‌کنند و اعتقاد کامل دارم از هر دستی بدهی از همان دست پس می‌گیری. وقتی در جهت مثبت و خیر حرکت می‌کنی هیچ خوفی نباید داشته باشی زیرا با کسانی آشنا می‌شوی که آنها از مقربین هستند و آنها در این مسیر تو را کمک می‌کنند.

ما خیلی وقت‌ها در شرایطی گیر می‌کنیم که اوضاع نامناسب است،  نباید هیچ‌گاه عقب‌نشینی کنیم، چیزی که ما باید به رسمیت بشناسیم این است که نیروی بازدارنده وجود دارد، مشکلات وجود دارند، بدبختی‌ها،  ناکامی‌ها، شکست‌ها، همه این‌ها وجود دارند، چون بر پایه مثبت و منفی هست که حرکت دارد.

زندگی در پرتو خیر و شر بوجود می‌آید و اگر این دو نباشد هیچ اتفاقی نمی‌افتد، پس نباید عقب‌نشینی کنیم. با نفوذ خودت جلو برو تا کار را به انتها برسانی،  حرکت کن تا برای عبور از هدفت، دچار کمبود قوه نشوی.

موانعی برای شما به وجود خواهد آمد، شما باید شاکر باشید که دوستان خوبی دارید. دوست خوب یک سرمایه اجتماعی است. سرمایه اجتماعی یعنی انسان‌های زیادی که ما را می‌شناسند و به ما مساعدت می‌کنند.

کلیدی‌ترین جمله این است که خدایا ما را از نیرومندترین دشمنمان که جهل و نادانی و ناآگاهی خودمان است نجات بده.

اگر دقت کنیم می‌بینیم که مشکلات را خودمان ایجاد می‌کنیم. بعضی‌ها اعتقاد دارند که تا کاری یا مشکلی پیش می‌آید فوری می‌گویند: ما را جادو کرده‌اند، برایمان دعا نوشته‌اند، یا طلسممان را بسته‌اند؛ باید این‌ها را رها کنیم.

خیلی عقاید داریم که به درد چیزی نمی‌خورد و همه‌اش پوسیده و کهنه است و مانع از پیشرفتمان می‌شود. باید پالایش و ترکیه شویم، اگر خصلت‌های بد را بیرون نریزیم نمی‌توانیم به آن مرحله از آرامش برسیم.

برداشت سی‌دی: صبر
نویسنده: راهنما تازه واردین همسفر سمیه
رابط خبری: مرزبان خبری همسفر زهره
ویرایش و ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی سالار