اعتیاد در جسم، روان و جهان‌بینی افراد تغییر ایجاد می‌کند

همسفر ساره (لژیون چهارم): 

صورت مسئله اعتیاد یعنی چی؟ یعنی یه موضوع مشخص که هفته‌ای یک بار در کنگره مطرح می شود و همه اعضاء درباره آن فکر می‌کنند، حرف می‌زنند و تجربه‌های خود را می‌گویند. این موضوع‌ها تصادفی انتخاب نمی‌شوند هر کدام یک هدف دارند. یک زاویه از زندگی را نشان می.دهند؛ که شاید تا حالا به آن دقت نکرده بودیم. مثلاً یک هفته درباره صداقت حرف می‌زنیم، یک هفته درباره مسئولیت پذیری، یک هفته درباره آرامش. چیز جالبی که در این جلسه‌ها وجود دارد این است؛ که همه از خود صحبت می‌کنند، کسی نصیحت نمی‌کند. کسی خودش را بالاتر نمی‌بیند. همه کنار هم می‌‌نشینند و هر کسی از دریچه نگاه خودش به آن موضوع نگاه می‌کند. همین باعث می‌شود آدم چیزهایی ببیند که خودش تنهایی نمی‌دید. موضوع اعتیاد در این صورت جلسه‌ها خیلی وقت‌ها  از زاویه‌های متفاوتی بررسی می شود. نه فقط از زاویه مواد، بلکه از زاویه فکر، رفتار، عادت، و طرز زندگی کردن. این نگاه بازتر، آدم را از یک جاهایی آزاد می‌کند؛ که خودش هم خبر ندارد. یک مورد دیگر هم وجود دارد، در این جلسه‌ها کسی قضاوت نمی شود هر کسی هر حرفی دارد می‌گوید، بقیه فقط گوش می‌دهند همین گوش دادن بدون قضاوت، خود یک درمان است. صورت جلسه اعتیاد در کنگره۶۰، فقط یک برنامه هفتگی نیست. یک تمرین برای فکرکردن است، برای نگاه کردن به خود از بیرون است، برای یاد گرفتن از همدیگر است؛ و کم کم آدم می‌فهمد  که خیلی از جواب‌ها را خودش داشته، فقط کسی را نداشته که با او حرف بزند. این‌جا کسی نمی‌آید بالای سرت بایستد و بگوید این کار را انجام بده، آن کار را انجام نده. همه می‌‌نشینند دور هم، مثل یک جمع دوستانه. هر کسی یک تکه از خود را می‌آورد وسط. یکی از تجربه‌ خود می گوید، یکی از اشتباهش، یکی از راهی که رفته و به جایی رسیده می‌گوید. موضوع اعتیاد هم در این جلسه‌ها یک جورایی کالبد شکافی می‌شود نه با پیچیدگی، نه با اصطلاحات عجیب. با زبان ساده. با مثال‌های واقعی. با حرف‌هایی که از دل می آید. یک چیز قشنگ که این‌جا یاد گرفتم این‌که هیچ‌کسی کامل نیست. نه آن فردی که پشت میز نشسته، نه آن که تازه آمده همه یاد می‌گیرند همین باعث می‌شود آدم راحت باشد. خجالت نکشد ترس نداشته باشد. صورت جلسه‌ها باعث می‌شوند آدم به خودش فکر کند به کارها، انتخاب‌های خود و به مسیری که می‌رود؛ و کم کم می‌فهمد  خیلی از چیزهایی که فکر می‌کرده غیر قابل تغییر هستند،  اصلاً آن‌قدر هم سخت نیستند، ته آن هم چی؟ ته آن این است؛ که آدم با یک فکر تازه از جلسه می‌آید بیرون. یک فکر تازه که شاید فردا، یا هفته بعد، یا ماه بعد، یک جایی به کار آدم  بیاد. همین قدم‌های کوچک که آدم را به جلو می‌برد.

همسفر ملیحه (لژیون دوم):

یکی از دستور جلسات مهم در کنگره۶۰، صورت مسئله اعتیاد است؛ که با مطرح شدن این صورت مسئله اعتیاد باعث شکافته شدن اعتیاد شد. در صورت مسئله اعتیاد بیان می‌شود که در یک انسان اعتیاد به جسم و روان و جهان بینی مورد آسیب قرار می‌گیرد؛ که هر یک از اینها باید مورد درمان قرار گیرد. با بیان صورت مسئله اعتیاد و کشف روش Dst سبب درمان خیلی از بیماری‌ها شد. در گذشته درمورد اعتیاد هیچ شناختی نبود و حتی در مورد فرد مصرف کننده و با بیان این موضوع سبب درمان و رهایی خیلی افراد شد. انسان‌هایی که در تاریک‌ترین جای زندگی‌ خود بودند و به دنبال نور امیدی که زندگی آن‌ها را روشن سازد و این ممکن نبود مگر با درمان اعتیاد به روش درست؛ و نه تنها این افراد درمان شدن و درمان اعتیاد تبدیل به یک علم شده و در این زمینه استادان بسیاری آموزش دیده‌اند.

همسفر کریما (لژیون چهارم): 

به نظر من برای حل هر مشکلی، اول باید صورت مسئله را به‌ درستی بشناسیم. اعتیاد هم از این قاعده مستثنی نیست. در گذشته تصور می‌کردم اعتیاد فقط به معنای مصرف مواد و وابستگی به آن است؛ اما آموزش‌های کنگره۶۰، به من آموخت؛ که اعتیاد در جسم، روان و جهان‌بینی انسان تغییرات و تخریب‌هایی ایجاد می‌کند. به همین دلیل ترک ناگهانی مواد، لزوما به معنی درمان اعتیاد نیست. جسم انسان برای بازسازی و رسیدن به تعادل، به زمان و روش صحیح نیاز دارد. در روش DST به جسم فرصت داده می‌شود؛ تا به‌ تدریج سیستم‌های آسیب‌دیده خود را بازسازی کند. در کنار درمان جسم، آموزش و تغییر جهان‌بینی نیز نقش بسیار مهمی در درمان دارد؛ وقتی صورت مسئله را درست بشناسیم، راه درمان را هم بهتر پیدا می‌کنیم. به امید روزی که همه انسان‌ها با شناخت درست، راه درمان و رهایی را پیدا کنند.

ویراستار: همسفر فهیمه راهنما تازه واردین
ارسال: همسفر سحر راهنما (لژیون ششم)
لژیون خدمتگزار: لژیون ششم
همسفران نمایندگی گرگان