جلسه هشتم از دوره چهل و هفتم کارگاه های آموزشی کنگره ۶۰ به نمایندگی شعبه دانیال اهواز با استادی مسافر حسن ،نگهبانی مسافر علی رضا و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد» در روز یکشنبه 1405/7/5 ساعت 17:۰۰ آغاز به کار نمود .
خلاصه سخنان استاد.
سلام دوستان، حسن هستم، یک مسافر.
خداوند را سپاسگزارم که امروز توانستم در اینجا حضور پیدا کنم، در خدمت عزیزان باشم و خدمتی انجام دهم. استاد امین میفرمایند: «حضور داشتن در جلسات، نعمتی از طرف خداوند است.» از ایجنت محترم، آقا حسن نیز سپاسگزارم که امروز به من اجازه دادند در این جایگاه حضور پیدا کنم و آموزش بگیرم.
دستور جلسه این هفته ما بیارتباط با کار من و همکارانم در بخش تازهواردین که در آن خدمت میکنیم نیست. دستور جلسه «صورتمسئله اعتیاد» است.
این موضوع در واقع نخستین مقالهای است که جناب مهندس در سال ۱۳۷۷ در دانشگاه زاهدان مطرح، بیان و ارائه نمودند که مورد قبول نیز واقع شد؛ هرچند در آن زمان با مخالفت خیلی از پزشکان روبهرو گردید، زیرا در آن دوران سمزدایی رایج بود و بیشتر به روش سمزدایی عمل میکردند. با این حال، با تلاشهای خود جناب مهندس، این مسیر ادامه یافت و در ادامه به اثبات رسید؛ تا جایی که امروز هزاران نفر با همان موضوع «صورتمسئله اعتیاد» به درمان رسیدهاند.
جناب مهندس صورتمسئله اعتیاد را مطرح کردند و به اثبات رساندند که درمان شامل سه مؤلفه است: «جسم، روان و جهانبینی». ایشان برخلاف تمام روشهای درمانی گذشته که شخص را فقط روانی یا بیمار خطاب میکردند، روی همه آنها خط بطلان کشیدند و روش درمان را در قالب این سه مؤلفه ارائه دادند.
این روش با سایر NGOهایی که من قبلاً در آنها حضور داشتم و میخواستم از اعتیاد رها و خلاص شوم، بسیار متفاوت است.
در کنگره ۶۰، هنگامی که یک تازهوارد وارد میشود، ما ابتدا صورتمسئله اعتیاد را برای او شرح میدهیم. صورتمسئله اعتیاد یعنی جایگزینی مواد مخدر بیرونی به جای مواد مخدر درونی بدن؛ چرا که منِ مصرفکننده در اثر سالها مصرف مواد، مواد مخدر طبیعی و درونی بدنم را از بین بردهام.

به همین دلیل، وقتی ناگهانی مواد را قطع میکنم، نمیتوانم رفتار درستی با مردم داشته باشم و جسم، روان و جهانبینی من تعادل لازم را ندارد.
قبل از اینکه وارد کنگره شوم، درمان به این شکل نبود. من راههای زیادی را امتحان کرده و به جاهای متعددی رفته بودم، اما هیچ نتیجهای نمیگرفتم. میگفتند باید یک سال صبر کنی؛ یک سال هم با تلاش، بیخوابی و سختی تحمل کردم، اما هیچ نتیجهای حاصل نشد.
اما وقتی وارد کنگره شدم، روش درمان متفاوت بود و هر سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی را در بر میگرفت. در کنگره ابتدا روی جسم من کار میشود و سپس با شرکت در جلسات، روی روان و جهانبینیام کار میکنم؛ وگرنه با هیچکدام از اینها بهتنهایی، شخص نمیتواند به درمان برسد.
به خاطر دارم بیش از یک سال به NGO دیگری میرفتم، اما هیچ حاصل و نتیجهای نداشت. آنها فقط میخواستند به من یاد بدهند که با همان جسم آسیبدیده و تخریبشده کنار بیایم و سازگار شوم.
به قول استاد امین، اگر جسم انسان را مانند یک خودرو فرض کنیم، آن خودرو چپ کرده، شیشههایش شکسته و هر چهار چرخش پنچر است. آنها میگفتند من فقط باید به این وضعیت عادت کنم، تا آخر عمر رانندگی با این خودروی خراب را ادامه دهم، خودم را یک مصرفکننده بدانم و هیچ راهی برای ترمیم جسم وجود ندارد.
اما وقتی وارد کنگره شدم، شرایط به این شکل نبود. در اینجا ابتدا جسم درمان میشود. به قول آقا مجتبی قمری که همیشه این مثال را میزنند: شما طی مدت ۱۰ الی ۱۱ ماه، آن خودرویی را که خراب کردهاید، با روش DSD و داروی شربت اوپیوم (OT) بازسازی و تعمیر میکنید.
در طول این مدت نیز در کلاسها شرکت کرده و روی جهانبینی و روان خود کار میکنید تا بعداً بتوانید بهدرستی از این خودرو استفاده نمایید.
تفاوت درمان در کنگره ۶۰ با سایر روشهای بیرون در همین است که شخص میتواند در اینجا به تعادل برسد؛ وگرنه با حذف هر یک از این مؤلفهها و کار کردن صرف روی جسم یا روان، هیچ نتیجهای حاصل نخواهد شد. خیلی ممنونم که به صحبتهای من گوش دادید.
سایت نمایندگی دانیال اهواز
عکس و تایپ: مسافر عادل ((لژیون سوم))
تنظیم و ارسال خبر: مسافر محسن لژیون یکم ((دبیر سایت))
- تعداد بازدید از این مطلب :
91