به نظر من، یکی از بزرگترین اتفاقهای خوب در کنگره۶۰ این بود که اعتیاد را از یک معلول اخلاقی به یک صورت مسئله علمی تبدیل کرد. ما انسانها قبل از اینکه صورت مسئله را بشناسیم، معمولاً به دنبال مقصر میگردیم و چراهای بسیاری در ذهن داریم؛ اما وقتی صورت مسئله را درک کنیم، سؤال تغییر میکند. چه چیزی در جسم، روان و جهانبینی انسان بههم ریخته است که او نمیتواند به تعادل برگردد؟
کنگره۶۰ به ما یاد داد که اعتیاد فقط وابستگی به یک ماده مخدر نیست؛ بلکه در اثر مصرف مداوم، سیستمهای حیاتی بدن بهخصوص سیستم تولید و تنظیم مواد شبهافیونی طبیعی، دچار اختلال میشوند. اگر فقط ماده مخدر را از فرد بگیریم، لزوماً مسئله حل نشده است؛ چون جسم و روان هنوز فرصت نکردهاند تعادل از دسترفته را بازسازی کنند. اینجا اهمیت درمان تدریجی و متد DST برای من معنا پیدا میکند؛ زیرا درمان فقط قطع مصرف نیست؛ بلکه بازسازی سیستمهای تخریب شده و برگشتن به تعادل لازم است.
از طرف دیگر، صورت مسئله اعتیاد فقط درباره شخص مصرفکننده نیست. من بهعنوان یک همسفر دریافتم که خانواده نیز سالها درگیر ترس، نگرانی، کنترلکردن، خشم و ناامیدی است. تا مادامیکه صورت مسئله را نمیدانستم، شاید فکر میکردم با فشارآوردن، نصیحتکردن یا محبت بیش از اندازه میتوانم مشکل را حل کنم؛ اما وقتی نسبت به اعتیاد شناخت کافی پیدا کردم متوجه شدم، شناخت درست موضوع اعتیاد، مقدمه رفتار درست من است.
برای من زیباترین بخش موضوع، این است که وقتی صورت مسئله درست فهمیده شود، امید متولد میشود؛ زیرا تا زمانیکه که ندانیم مسئله چیست، هر راهحلی میتواند فقط، یک آزمون و خطا باشد؛ اما وقتی علت و ساختار مسئله را بشناسیم، میتوانیم برای حل آن، مسیر مشخصی تعیین کنیم.
نویسنده: همسفر حدیث رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون ویلیاموایت)
رابط خبری: راهنما همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون ویلیاموایت)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون دوازدهم)
ويرايش و ارسال: همسفر آرنیکا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
148