مشارکت همسفر رقیه:
صورتمسئله اعتیاد، دستور جلسهای است که به من میآموزد؛ اعتیاد در کنگره ۶۰ بهطور کامل حل شده است. این موضوعی بود که نهادهای درمانی متعددی در سراسر جهان به دنبال یافتن راهحل برای آن بودند، اما با بنبست و مشکل مواجه میشدند. جناب مهندس بیان میفرمایند که رنج بشر، به دلیل دانشهای کشفنشده است. ایشان درمان را کشف کردهاند و ما در گسترش این علم بزرگ سهیم هستیم. در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» و چهارده مقاله، این مسئله بهخوبی به تصویر کشیده شده است. شخص مصرفکننده، ابتدا جسم و در ادامه روان و افکار خود را افیونی میکند و هر بار که میکوشد خود را رها سازد، به بنبست میرسد؛ زیرا کلید حل این مسئله در سیستم شبهافیونی بدن نهفته است که تنها با روش DST میتوان به درمان آن رسید. هرگاه مصرفکننده به هر دلیل مصرف خود را قطع کند، عکسالعملهای شدیدی در جسم او ظاهر میگردد که شامل دو بخش «آشکار» و «پنهان» است. نکته کور درمانهای ناموفق امروزی، همین عکسالعملهای پنهان است. در کنگره ۶۰، بازسازی جسم، روان و آموزش جهانبینی، سه رکن اصلی درمان است.
مشارکت همسفر ندا:
اعتیاد را میتوان، جایگزین مواد بیرونی به جای مواد شبهافیونی داخلی بدن تعریف کرد. در ابتدای این مسیر، اگرچه فرد ممکن است احساس انرژی و توان زیادی داشته باشد، اما این حالت مشابه بالا کشیدن فیتیله چراغ است که منجر به مصرف سریعتر و زودهنگام ذخایر انرژی بدن میشود. با تداوم این روند، وابستگی شدید بدن به مواد بیرونی شکل گرفته و فرد در چرخه دشوار اعتیاد گرفتار میگردد. بسیاری از مصرفکنندگان پس از سالها تصمیم به رهایی میگیرند، اما به دلیل نبود متد صحیح، در مسیر درمان با شکست مواجه میشوند. روشهای سنتی نظیر کمپها و متدهای سختگیرانه، به دلیل نادیده گرفتن ریشههای مسئله، نتایج پایداری نداشتند. نقطه عطف این مسیر، سال ۱۳۷۵ بود که جناب مهندس دژاکام با ابداع روش DST، ابتدا خود را درمان نموده و سپس نظریه «صورت مسئله اعتیاد» را مطرح کردند. متد DST با تکیه بر کاهش تدریجی مصرف، بر بازسازی سیستمهای بیوشیمی بدن تمرکز دارد. در این رویکرد، هدف نهایی تنها توقف مصرف نیست، بلکه دستیابی به تعادل میان جسم و روان است.
مشارکت همسفر فریده:
در هستی، برای هر سؤالی جوابی وجود دارد؛ برای درمان بیماریها هم باید ابتدا بیماری مورد بررسی قرار بگیرد و پس از شناخت بیماری؛ درمان هم باید با آگاهی شروع شود. در درمان اعتیاد، مهمترین مسئله شناخت و صورت مسئله آن است. سالها همه جهان بهدنبال درمان اعتیاد بودند ولی به نتیجه نرسیدند؛ چون از صورت مسئله و بیماری اعتیاد آگاهی نداشتند تا اینکه انسان شریف و دردمندی، روی خودش بررسی و کار کرد تا توانست صورت مسئله اعتیاد را پیدا کند، بنابراین روش dst توسط جناب مهندس کشف شد و برای همیشه اعتیاد درمان شد.
مشارکت همسفر فریبا:
پیش از ورود به کنگره، هیچوقت فکر نمیکردم که حال مسافرم خوب شود؛ زیرا او بسیار بیحال و منزوی بود و حوصله نداشت پیش ما بنشیند، اما خداوند کنگره ۶۰ را سر راه ما قرار داد تا گرههای کوری را که سالها در مورد اعتیاد وجود داشت و بسیاری از راهها را به بنبست میکشاند، باز کند. در حالی که سالیان سال در دنیا اعتیاد وجود داشت و هیچ درمان قطعی برای آن نبود، آقای مهندس با نگاهی واقعبینانه، صورت مسئله اعتیاد را کشف کردند. در زمانی که علم پزشکی میگفت: اعتیاد درمان ندارد، خدا را شکر آقای مهندس دریافتند که درون بدن انسان، سیستم شبهافیونی ضددردی وجود دارد تا انسان زندگی متعادلی داشته باشد و جسمش در حالت نرمال قرار بگیرد. ما با کوشش مستمر و با نوشتن سیدیها در روش DST، به این تعادل حیاتی میرسیم؛ در این صورت، جسم، جهانبینی و روان ما هم در شرایط مطلوبی قرار خواهند گرفت تا بتوانیم دوباره با شادی زندگی کنیم.
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیجفارس بوشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
67