اعتیاد مسئله ای که راه حل دارد

اعتیاد یک مسئله است و برای حل آن باید صورت مسئله را درست بشناسم... قبلا فکر می‌کردم با اراده و زور می شود همه چیز را یکباره کنار گذاشت. اما آموزش های مهندس دژاکام به من یاد داد که جسم انسان هم در این ماجرا نقش مهمی دارد. وقتی سال‌ها مواد وارد جسم شده، نمی‌توان انتظار داشت همه چیز یک شبه درست شود. سیستم های حیاتی بدن باید فرصت پیدا کنند تا دوباره خودشان را بازسازی کنند. به همین دلیل درمان اعتیاد نیاز به زمان، آموزش و حرکت درست دارد. در کنگره یاد گرفتم که جسم، روان و جهان بینی از هم جدا نیستند. اگر فقط به جسم توجه کنم و ذهن و نگرش را تغییر ندهم، مشکل دوباره خودش را نشان می‌دهد.

از طرف دیگر، فقط حرف بزنم و در عمل حرکتی نداشته باشم، تغییری اتفاق نمی‌افتد. برای من یکی از مهمترین نکات ، شناخت تدریجی خودم و توانایی هایم است.. فهمیدم خیلی از مشکلات وقتی بزرگ می‌شوند که من از صورت مسئله فرار میکنم. اعتیاد هم زمانی قابل درمان می‌شود که به جای انکار آن را همانطور که هست ببینم. آموزش های کنگره به من یاد داد که برای هر مشکلی باید راه و روش درست را پیدا کرد. درمان واقعی فقط قطع مصرف نیست، بلکه رسیدن به تعادل است. تعادل در جسم، تعادل در روان و تعادل در رفتار و اندیشه. وقتی جسم به تعادل نزدیک شود، روان هم فرصت آرام‌تر شدن پیدا می کند. وقتی جهان بینی تغییر کند، نگاه انسان به خودش و زندگی تغییر می کند.

آن‌وقت دیگر همه مشکلات را گردن دیگران و شرایط نمی اندازم. یاد می‌گیرم سهم خودم را در مشکلات ببینم و برای اصلاح آن قدم بردارم. یکی از چیزهایی که در این مسیر برایم ارزشمند است صبر کردن است. صبر یعنی بدانم هر چیزی زمان خودش را برای به نتیجه رسیدن دارد. همانطور که بیماری در یک روز به وجود نیامده، درمان آن هم یک شبه اتفاق نمی‌افتد. مهم این است که در مسیر درست قرار بگیرم و ادامه بدهم. آموزش های مهندس به من یاد داده که انسان می‌تواند دوباره خودش را پیدا کند. حتی اگر سال‌ها از تعادل دور بوده باشد، باز هم راه برگشت وجود دارد.

این راه با شناخت،  آموزش، تجربه و حرکت درست ساخته می‌شود. امروز اعتیاد را فقط یک تاریکی نمی‌بینم، بلکه مسئله ای می بینم که راه حل دارد. فهمیدن همین موضوع امید بزرگی در دل انسان ایجاد می‌کند. من یاد گرفته ام به جای جنگیدن با خودم، باید خودم را بشناسم و درست حرکت کنم. باید به جسمم فرصت بازسازی بدهم و به روانم آموزش درست را برسانم. باید جهان بینی ام را تغییر بدهم تا بتوانم زندگی ام را هم تغییر بدهم.. در این مسیر، هر قدم کوچک اگر در جهت درست باشد ارزشمند است. امیدوارم همیشه یادم باشد که درمان یعنی حرکت از تاریکی به سمت روشنایی. و چه زیباست وقتی انسان دوباره بتواند تعادل، آرامش و زندگی واقعی را تجربه کند.

رابط خبری: همسفرنرگس رهجوی راهنما همسفرسمیه(لژیون ششم)
ارسال:همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری