در سال‌های نه‌چندان دور، اعتیاد برای جوامع علمی و خانواده‌ها، معمایی پیچیده و لاینحل بود. هزاران راه برای درمان امتحان شد؛ از سم‌زدایی‌های ناگهانی گرفته تا زندانی کردن فرد در اتاق و انواع روش‌های سقوط آزاد؛ اما چرا هیچ‌کدام به نتیجه نمی‌رسید و فرد مصرف‌کننده پس از تحمل آن‌همه سختی، دوباره به دایره اعتیاد بازمی‌گشت؟ پاسخ در یک جمله ساده اما عمیق نهفته است: ما صورت‌مسئله اعتیاد را نمی‌دانستیم. درست مانند ریاضی که اگر صورت‌مسئله را اشتباه بنویسیم، هر چقدر هم در محاسبات تلاش کنیم به پاسخ درست نمی‌رسیم؛ در درمان اعتیاد نیز تا پیش از کشف روش DST توسط آقای مهندس دژاکام، ما جایگاه تخریب اعتیاد را نمی‌شناختیم.
فردی که مصرف‌کننده است، اولین کاری که می‌کند این است که مصرف خود را قطع می‌کند. در نتیجه، دچار بیرون‌روی، عرق کردن، پرش پا، گرفتگی عضلات، درد یا سیم‌کشی در مچ پا و بازوها، آبریزش بینی، عطسه‌های پی‌درپی، بی‌خوابی و اختلالات زناشویی می‌شود. فرد می‌آید این‌ها را درست کند؛ اما مگر بدون دارو می‌شود؟ اصلاً بدون دارو امکان‌پذیر نیست؛ چرا که بازسازی ساختمان جسم بدون مصالح لازم ممکن نیست و یادر مسئله چاقی، می‌روند دکتر و چربی‌ها را برمی‌دارند، بماند که چقدر عوارض دارد؛ ولی نمی‌دانند که باید ساختمان جسم را چگونه درمان کنند. پرخوری‌های زیاد، بلد نبودن غذا خوردن و بی‌نظمی در غذا خوردن، باعث این مشکل است. بدن باید خود، چربی‌ها را بیرون بریزد؛ ما فرمان نمی‌دهیم، کبد کار خود را انجام می‌دهد؛ باید روشی انتخاب کنیم که بدن چربی‌ها را بیرون بریزد. در مسئله سیگار هم همین‌طور است؛ برای این‌که سیگار را کنار بگذاریم، باید روشی انتخاب کنیم که بتوانیم آن را کنار بگذاریم.
اولین مقاله‌ای که آقای مهندس ارائه دادند، صورت‌مسئله اعتیاد بود که در دانشگاه سیستان و بلوچستان ارائه شد. این مقاله بسیار ساده است و مسئله بیماری اعتیاد را تشریح می‌کند. می‌گوید: بیماری اعتیاد یا مصرف مواد مخدر و وابستگی به آن، در سه بخش مهم شهر وجودی انسان اختلال و تخریب ایجاد می‌کند: جسم، روان و جهان‌بینی. در قسمت جسم، سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی یا مخدرهای طبیعی و یا نوروترانسمیترها و میانجی‌های عصبی و شیمیایی مثل دینورفین، اندورفین، انکفالین، دوپامین، سروتونین، استیل‌کولین و همچنین هورمون‌های درون‌ریز مثل ملاتونین، آدرنالین و... دچار اختلال شده است و تولید آن‌ها به ورود مواد مخدر بیرونی مثل تریاک، هروئین، شیره، کراک، شیشه و... وابسته است و به‌عبارتی، مخدرهای بیرونی جایگزین مخدرهای درونی شده‌اند. بنابراین، برای درمان، ما نیاز به سه مؤلفه داریم: ۱) داروی مناسب، شربت OT برای بازسازی فیزیولوژی ۲) زمان مناسب ۱۰ تا ۱۱ ماه برای بازسازی سلول‌های عصبی و سیستم ایکس ۳) روش مناسب DST برای پله‌پله کاهش دادن مواد و راه‌اندازی دوباره سیستم‌های درونی بدن. امروز در کنگره۶۰ ما به درمان رسیده‌ایم، چون صورت‌مسئله را درست درک کرده‌ایم. درمان اعتیاد، فقط با قطع مواد مخدر اتفاق نمی‌افتد؛ بلکه با ترمیم آن چیزی رخ می‌دهد که در اثر سال‌ها مصرف مواد‌مخدر ویران شده است.
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ارسال: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
73