برجستهترین وجه تمایز انسان با دیگر مخلوقات، توانایی آموختن، تعقل و قدرت انتخاب آگاهانه است. بدیهی است که انسان با آموزش دیدن، افزایش سطح آگاهی و ارتقا جهانبینی خود، قادر میشود تصمیمات بهتری در زندگی اتخاذ کند. به همین دلیل، امروزه آموزشهای کنگره ۶۰ برای افراد جامعه، بهویژه مصرفکنندگان و خانوادههایشان، اهمیت بسزایی دارد.
اعتیاد، یکی از پیچیدهترین آسیبهای فردی و اجتماعی است که نه تنها سلامت جسم و روان، بلکه تمام روابط خانوادگی و اجتماعی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد. این مسئله را نباید تنها به مصرف مواد مخدر محدود کرد؛ بلکه مجموعهای از عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی در شکلگیری و تداوم آن نقش دارند. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم پیامدهای اعتیاد تنها متوجه فرد مصرفکننده نیست؛ بلکه خانواده و جامعه نیز با مشکلاتی نظیر کاهش کیفیت روابط، چالشهای تحصیلی و شغلی، بحرانهای اقتصادی و آسیبهای روانی عمیق مواجه میشوند.
صورت مسئله اعتیاد را نمیتوان تنها در مقوله جسم و سیستم فیزیولوژی انسان خلاصه کرد؛ بلکه این مسئله ابعاد گستردهتری را در بر میگیرد که شامل روان و جهانبینی فرد مصرفکننده است. هر موضوع، تنها زمانی به پاسخ صحیح میرسد که به تمام متغیرهای مجهول آن با دقت و تمرکز کافی پرداخته شود؛ اعتیاد نیز از این قاعده مستثنی نیست. فرد مصرفکننده تحت تأثیر اختلالاتی در سیستم بیوشیمی و مواد مخدر طبیعی بدن و در واقع با جایگزینی این ساختار توسط مواد بیرونی، تعادل طبیعی خود را از دست میدهد. از سوی دیگر، سبک زندگی ناسالم و فشارهای خانوادگی و اجتماعی، این فرآیند را تشدید کرده و تخریب بیشتری را بر مصرفکننده وارد میکند.
جناب مهندس دژاکام با یافتن «صورت مسئله اعتیاد» و تکیه بر تجربه شخصی خود در مصرف و کاهش تدریجی آن، توانستند برای تمام سؤالات بیپاسخ، راهکاری قطعی و کارآمد بیابند. در واقع، صورت مسئله اعتیاد در کنگره ۶۰ به ما میآموزد که اعتیاد، یک بیماری ساده یا یک انحراف اخلاقی نیست، بلکه نتیجه یک «ناهمترازی» در ابعاد جسم، روان و جهانبینی است. وقتی صورت مسئله به درستی تعریف شود، میفهمیم که مصرف ماده، «نشانه» است، نه خود «بیماری.» در این نگرش، درمان تنها به معنای حذف ماده از زندگی نیست، بلکه به معنای بازسازی ساختارهای تخریبشده و بازگشت به تعادل طبیعی است.
کنگره ۶۰ با تغییر زاویه دید ما به این مسئله؛ نشان داد که برای رسیدن به رهایی، ابتدا باید ریشههای این گره را شناخت و سپس با ابزاری چون آموزش و متد DST، لایهبهلایه این گرهها را بگشاییم تا فرد بتواند دوباره با خودش و جهان پیرامونش به صلح برسد. از نظر من، یکی از زیباترین ویژگیهای کنگره ۶۰ این است که فرد مصرفکننده را «مجرم» نمینامد و به اعتیاد به چشم یک جرم نمینگرد. تمام خدمتگزاران با مهر و حرمت، بستری را فراهم میکنند تا فرد مصرفکننده سفری لذتبخش را تجربه کند؛ همان حرمت و محبتی که شاید سالیان سال در جستجوی آن بوده است. این رویکرد باعث میشود، فرد پس از رهایی از دام اعتیاد؛ با شور و شعف وصفناپذیری زنده شود، دیگران نیز میتوانند بهواسطه عبور از مدار او، به آرامش و درمان برسند.
به پاس تمام زحمات جناب مهندس دژاکام و خانواده محترمشان و همچنین تکتک خدمتگزاران کنگره ۶۰ که چراغی از جنس نور و آگاهی را در دل من روشن کردند، در هر لحظه و هر مکان شاکر درگاه خداوند هستم.
سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
که هر چه بر سر ما میرود ارادت اوست
نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر
نهادم آینه در مقابل رخ دوست
نویسنده: همسفر اسما رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیجفارس بوشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
52