عدم شناخت و آگاهی راستین نسبت بهصورت مسئله اعتیاد و متعاقب آن تعاریف غلط، جهان را گمراه کرده است. درک جایگاه و اهمیت شناخت مسئله بیماری اعتیاد را همین بس است که به سابقه وجود مواد مخدر و پدیدهای به نام اعتیاد در درازای تاریخ حیات بشری توجه کنیم و تبعات سنگین و گاه غیرقابلجبران آن را بر موجودیت انسان، خانوادهها و جوامع نظارهگر باشیم.
اکنون خداوند بزرگ را سپاسگزارم که تقدیر، حکمت و رحمت او به روزگار ما، انگیزه گشایشی عظیم در شناخت و درمان یکی از مهیبترین و مهلکترین بیماریهای بشری گردید، با تحقیق و کاوش خستگیناپذیر و تلاش علمی و عملی به دست و اندیشه توانای محققی فرهیخته و دانشمندی حکیم به نام مهندس حسین دژاکام، رمز درمان اعتیاد پیدا و از دیدگاهی عمیقتر کشف و خلق شد.
علم پیچیده نیست، هر چیز کلیدی دارد. باتوجهبه اینکه آقای مهندس حسین دژاکام، ۱۷ سال به تریاک اعتیاد داشتند و روزانه به جز کشیدن، ۵ الی ۷ گرم تریاک یا شیره بهصورت خوراکی مصرف میکردند. ایشان بارها اقدام به ترک اعتیاد به روشهای گوناگون، زیر نظر پزشکان نموده بودند؛ اما هیچگاه به نتیجه نرسیدند؛ لذا ازآنجاییکه مهندس الکتروتکنیک و محقق بودند، بر روی اعتیاد خود شروع به تحقیق نمودند و به این نتیجه رسیدند که ترک اعتیاد به علت تأثیر و تخریبی که مواد افیونی بر روی ساختار جسم ایجاد میکند، در کوتاهمدت امکانپذیر نیست.
مواد مخدر، توهمزا، الکل و داروهای روانگردان که از سد خونی مغز عبور میکنند، قادر هستند، در عملکرد سیستم ایکس «مجموعه ناقلهای عصبی یا نوروترانسمیترها، هرمونهای درونریز، برونریز و مدیاتورهای بیوشیمیایی» مداخله نمایند و در اثر استفاده مکرر شخص از آنتی ایکس، عملیات جایگزینی انجام میگیرد. آنتی ایکسها «مواد مخدر بیرونی» جایگزین مخدرهای طبیعی و یا سایر مواد تنظیمکننده سیستم ایکس میگردند. در این شرایط تعادل مواد بیوشیمیایی سیستم ایکس مثل دوپامین، سروتونین، اندورفینها، انکفالینها، دینورفینها، اپیورفین و استیلکولین از نظم و نظام طبیعی خارج گردیده و به میزان موردنیاز سنتز، اختلاط و ترکیب نمیشوند، سلولهای عصبی تولیدکننده تحلیل رفته و در نتیجه شخص کاملاً وابسته و نیازمند به مواد آنتی ایکس میگردد و همین موضوع باعث از تعادل خارجشدن سیستم ایکس میشود.
آقای مهندس شروع به درمان خود به روش تدریجی کردند؛ سرانجام بعد از گذشت یازدهماه در تاریخ 1376/09/15 موفق به درمان اعتیاد خود شدند و صورتمسئله اعتیاد را کشف کردند. صورتمسئله اعتیاد، راه درمان اعتیاد را هموار ساخت و روشن کرد که اعتیاد مسمومیت مزمن و وابستگی دارویی نیست؛ بلکه جاگزینی مزمن است و برای درمان باید این سیستم بازسازی شود و مثلثی تحت عنوان مثلث درمان (جسم، روان و جهانبینی) را مطرح کردند. کنگره۶۰ اعتقاد دارد این سه پارامتر همزمان و بهموازات هم باید جلو بروند و اگر یکی از مؤلفهها ناقص باشد، مشکل فرد مصرفکننده حل نخواهد شد و درمان واقعی حاصل نمیگردد.
همچنین برای درمان و بازسازی جسم شخص، مثلثی تحت عنوان مثلث (DOD) طرح کردند. D در این مثلث مخفف روش دیاستی، O مخفف داروی اوتی و D مخفف دوز مشخص است. ازآنجاییکه تریاک برای مصرف دارویی در مقیاس پایین، مثل ۲۰ یا ۳۰ میلیگرم، غیرقابلاندازهگیری است، اگر بهصورت شربت درآید تا میزان یک هزارم گرم نیز بهراحتی قابلاندازهگیری است. میزان ترکیبات داروی اوتی و یا شربت تریاک عبارتند از تریاک به میزان ده درصد، الکل طبی ۲۰ درصد و مابقی آن آب مقطر. دوز مشخصی داروی مصرفی را نیز باتوجهبه آنتی ایکس مصرفی و میزان مصرف فرد توسط راهنما مشخص میشود. با رعایت دقیق این مثلث شخص مصرفکننده به درمان میرسد.
با حل صورتمسئله اعتیاد و پیداشدن رمز و راز درمان اعتیاد، توسط آقای مهندس نهتنها اعتیاد، بلکه روشی برای درمان بیماریهای لاعلاج مانند سرطان، صرع، اماس و غیره اتفاق افتاد. از خداوند بزرگ سپاسگزارم که بزرگمردی را برای نجات بشریت آفرید. انشاءالله سایه آقای مهندس سالیان سال مستدام باشد و بتوانیم شاهد ثبت روش دیاستی در سیستم پزشکی باشیم.
منابع: کتاب ۱۴ مقاله، سیدی مثلث DOD
نویسنده: راهنما همسفر الهام
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
رابط خبری: راهنمای تازهواردین همسفر سمیه
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
99