فهمیدن سوال، نصف جواب است

«علم پیچیده نیست، هر چیز کلیدی دارد».

در سال ۱۳۷۸ بنیان‌گذار جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰، آقای مهندس حسین دژاکام در اولین کنگره سراسری پزشکی در دانشگاه علوم‌پزشکی سیستان و بلوچستان سخنرانی و مقاله‌ای تحت عنوان صورت‌ مسئله اعتیاد ارائه کردند که هدف از انتشار آن، این بود که ترک اعتیاد در مدت زمان کوتاه امکان‌پذیر نیست و روش‌های متداول امروزی که برای ترک اعتیاد صورت می‌گیرد صحیح نیست؛ زیرا هنوز هیچ درمانی در جسم فرد مصرف‌کننده صورت نگرفته و دلیل بازگشت افراد به اعتیاد، حل نشدن مسئله اصلی است. مهندس دژاکام پس از ۱۷ سال اعتیاد مستمر به این نتیجه رسیدند که ترک اعتیاد، به‌دلیل تأثیر و تخریبی که مواد افیونی بر ساختار جسم ایجاد می‌کند، در کوتاه مدت امکان‌پذیر نیست و در ادامه موفق به کشف متد DST شدند و تئوری سیستم‌ایکس را ارائه کردند؛ که بر طبق آن، بیماری اعتیاد و اکثر بیماری‌های جسمی و روانی غیر‌قابل درمان، با تنظیم شدن مجدد سیستم‌ایکس که از تعادل خارج شده است، قابل درمان می‌شود.

برای کسی‌که تا به‌ حال واژه سیستم‌ایکس را نشنیده است این تعریف ارائه می‌شود: به مجموعه ناقل‌های عصبی یا نورو‌ترانستمیترها، هورمون‌های درون‌ریز و برون‌ریز، مدیاتورهای بیوشیمیایی دیگر و تأثیر متقابل آن‌ها بر یکدیگر و نیز اعضاء و جوارح بدن گفته می‌شود. این تأثیرهای متقابل تا حدودی برای دانش انسان امروزی، شناخته شده و در مواردی، همچنان ناشناخته مانده است؛ زمانی‌که آنتی‌ایکس‌ یا ضد‌‌سیستم‌ایکس که شامل: کلیه مواد‌مخدر، محرک، توهم‌زا، الکل و داروهای روان‌گردان مورد استفاده قرار می‌گیرند در آن تخریب ایجاد می‌کنند در اثر استفاده مکرر شخص از آن‌ها به نحوی عملیات جایگزینی انجام می‌شود؛ یعنی مخدرهای بیرونی جایگزین مخدرهای طبیعی بدن می‌شوند و البته افکارمنفی، استرس، سایر مشکل‌ها و آشفتگی‌های روحی، روانی و فکری نیز قادر به تخریب این سیستم هستند.

همه ما می‌دانیم برای این‌که بخواهیم پرسشی را پاسخ بدهیم یا مسئله‌ای را حل کنیم؛ باید ابتدا درک درستی از مسئله پیدا کنیم تا بهترین راه‌حل را ارائه دهیم؛ به‌عبارتی فهمیدن سوال، نصف جواب است؛ اگر بخواهیم به جواب قطعی برسیم؛ بایستی بفهمیم که اصلاً سوال از ما چه می‌خواهد! در زمینه اعتیاد همیشه نقطه‌های کور وجود داشت و برای همین به روش‌های عجیب و غریب رو می‌آورند و یا به‌عبارتی صورت مسئله را پاک می‌کردند؛ زیرا شناختی از انسان، جسم، روان و جهان‌بینی او نداشتند. در کنگره‌۶۰ به این موضوع‌ها نگاه شده است که آن را مثلث درمان می‌نامند و اگر فردی بخواهد به درمان برسد؛ لزوماً در این ۳ ضلع به تعادل برسد که جسم او به وسیله شربت تریاک یا اپیوم تینکچر در طول مدت زمان ۱۰ الی ۱۱ در پله‌های ۲۱ روزه و در ساعت‌های مشخص به درمان می‌رسد که با این روش از نگاه منفی که به تریاک این ماده شفابخش شده بود کاسته می‌شود و به اهمیت و ارزش آن در پزشکی افزوده می‌شود؛ چرا که به‌دلیل استفاده نادرست از آن به‌جای این‌که نجات‌بخش باشد به یک ماده خطرناک تبدیل شده است.

ضلع بعدی روان است که حساس‌ترین، کلیدی‌ترین و پنهانی‌ترین مرحله در درمان اعتیاد است. جسم و روان کاملاً به هم متصل هستند و بر یکدیگر اثر مستقیم و متقابل دارند؛ به عبارتی مشکلات جسمی روی روان افراد تأثیرگذار است و حالت‌های روحی و روانی ما در اختیار یک‌سری مواد بیوشیمیایی قرار دارد. در درمان اعتیاد به روش DST به عکس‌العمل‌های آشکار و پنهان مصرف‌کننده دقت شده است. ضلع آخر این مثلث جهان‌بینی نام دارد؛ یعنی دیدن جهان، نگرش، نوع تفکر، دیدن خود، خانواده و جامعه و ارتباط متقابل آن‌ها که جزوه جهان‌بینی دکتر امین دژاکام جهان‌بینی را این گونه تعریف می‌کنند: آنچه ما نسبت به کل هستی (جهان درون و برون) برداشت، ادراک، دریافت و احساس می‌نماییم، جهان‌بینی نام دارد که به ۲ دسته جهان‌بینی درون (ادراک، احساس و… ما نسبت به خودمان) و جهان‌بینی برون (ادراک، احساس نسبت به تمام هستی) تقسیم می‌شود. با این همه چیزی که باعث تفاوت در روش درمان جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰ با سایرین شده این است که مبدأ، مقصد و هدف که حالت مجهول داشتند به معلوم تبدیل شدند که بنیان این مکان مقدس همه تجربه‌های خود را در زمینه ترک اعتیاد و درمان آن در کتاب «عبور از منطقه‌ ۶۰‌درجه زیر صفر» مکتوب کرده است.

منبع: سخنان آقای مهندس حسین دژاکام در جلسه جهان‌بینی روز چهارشنبه، فایل صوتی «صورت مسئله اعتیاد»، کتاب «۱۴ مقاله» (مهندس حسین دژاکام) و «جزوه جهان‌بینی» (دکتر امین دژاکام)
نویسنده: همسفر مهسا (مرزبان خبری)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک