فرض کنیم روزی یک نفر تصمیم میگیرد از یک شهر به شهر دیگری برود؛ یک نقشه و یک چراغقوه همراهش دارد. نقشه به او کمک میکند مسیر را پیدا کند و چراغقوه کمک میکند در تاریکی راه را ببیند؛ اما هیچکدام بهجای خودش راه نمیروند. فضای مجازی و هوش مصنوعی هم برای ما میتوانند همین نقش را داشته باشند.
امروز اگر بخواهیم یک مطلب آموزشی را پیدا کنیم، لازم نیست ساعتها دنبال آن بگردیم؛ میتوانیم از فضای مجازی برای دسترسی به آموزشها استفاده کنیم و از هوش مصنوعی بخواهیم یک مطلب طولانی را برایمان خلاصه یا دستهبندی کند. حتی میتوانیم برای یک مشارکت، ایده بگیریم یا نوشتهمان را مرتب کنیم؛ اما یک نکته مهم وجود دارد؛ هوش مصنوعی خودش راه نیست، فقط یک ابزار است.
مثل همان نقشه است اگر من مقصد را اشتباه انتخاب کنم، هرچقدر هم نقشه دقیق باشد، مرا به مقصد درست نمیرساند. در کنگره۶۰ هم اصل کار، آموزش، تجربه و حرکت خود انسان است. فضای مجازی میتواند رساندن پیام و آموزش را راحتتر کند و هوش مصنوعی میتواند در فهم و مرتب کردن مطالب به ما کمک کند؛ ولی نباید اجازه بدهیم جای تفکر و تجربه خودمان را بگیرد.
بهنظرم هنر ما این است که یاد بگیریم از تکنولوژی استفاده کنیم؛ ولی اسیر تکنولوژی نشویم. همانطور که ابزار میتواند به انسان کمک کند که بهتر حرکت کند، اگر درست استفاده نشود، میتواند خودش تبدیل به مانع حرکت شود.
نویسنده: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون یازدهم)
رابط خبری: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ستارخان
- تعداد بازدید از این مطلب :
96