از مهم‌ترین مسائل اصلی در زندگی، نوع ارتباط انسان با خود و اطرافیانش است. موبایل وسیله‌ای است که برای ارتباط و آسان‌تر شدن زندگی، به‌وجود آمده است؛ اما اگر استفاده از آن از حالت تعادل خارج شود، می‌تواند نتیجه‌ای کاملاً متفاوت داشته باشد. امروزه ممکن است انسان در ظاهر با افراد زیادی در ارتباط باشد؛ اما در درون خود احساس تنهایی و دلتنگی کند. این موضوع نشان می‌دهد که هر ارتباطی، ارتباط عمیق و واقعی نیست. یکی از نکات مهم، این است که ارتباط مجازی نمی‌تواند جای ارتباط واقعی انسان‌ها را بگیرد؛ چرا که انسان‌ها، نیاز به دیده شدن و شنیده شدن دارند. گاهی یک گفت‌وگوی ساده، یک نگاه و حتی چند دقیقه گوش دادن با توجه کامل، می‌تواند تأثیر زیادی بر احساس و حال انسان داشته باشد. در ارتباطات حضوری، ما از طریق حس با طرف مقابل، تبادل انرژی می‌کنیم؛ اما وقتی ارتباط ما به موبایل و پیامک محدود می‌شود، این گیرنده‌های حسی ضعیف می‌شوند. ما فقط با کلمات یا تصویر طرف مقابل سر و کار داریم و نتیجه این می‌شود که سوءتفاهم‌ها بیشتر می‌شود؛ چون موبایل نمی‌تواند عمق حس کلمات را منتقل کند. در این وضعیت، رابطه از یک تعامل زنده و پویای انسانی، به یک تبادل سرد اطلاعاتی تبدیل می‌شود که در آن، خبری از همدلی واقعی نیست.
اصلاح این مسئله بايد از خانواده شروع شود؛ زیرا خانواده اولین و مهم‌ترین محیط ارتباطی انسان است. چنان‌چه اعضای یک خانواده ساعت‌ها در کنار یکدیگر باشند؛ اما هرکدام مشغول گردش در فضای مجازی یا بازی با موبایل باشند، فرصت گفت‌وگوی واقعی میان آن‌ها کمتر می‌شود. در چنین شرایطی، به‌تدریج فاصله‌ای ایجاد می‌شود که شاید در ابتدا قابل مشاهده نباشد؛ اما در طول زمان می‌تواند ارتباط عاطفی را ضعیف کند. همان‌طور که جسم انسان به غذای سالم نیاز دارد، روان و احساس انسان نیز به ارتباط سالم و توجه نیازمند است. همان‌گونه که نمی‌توان با یک وعده غذایی، نیاز جسم را برای همیشه برطرف کرد، نیاز عاطفی انسان نیز باید به‌صورت مستمر مورد توجه قرار گیرد. گاهی ممکن است تصور کنیم، چون برای خانواده خود پیامی عاطفی یا عکس و مطلبی ارسال می‌کنیم، پس ارتباط خوبی داریم؛ در حالی‌که شاید یک گفت‌وگوی کوتاه و چهره‌به‌چهره بسیار ارزشمندتر باشد.
نکته دیگری که قابل توجه بود، موضوع دیده شدن است. انسان از این‌که مورد توجه قرار بگیرد و دیگران حضور او را ببینند، احساس شادی و ارزشمندی می‌کند؛ اما اگر فقط به دنبال دیده شدن خود باشیم و توجهی به دیگران نداشته باشیم، تعادل ارتباط از بین می‌رود. در واقع ارتباط سالم، ارتباطی دوطرفه است؛ هم باید دیده شویم و هم دیگران را ببینیم. هم باید شنیده شویم و هم شنونده خوبی برای دیگران باشیم. در این فایل صوتی، اشاره‌ای هم به خاصیت موجی و ذره‌ای شده که مفهوم ارتباطات حضوری و دریافت و انتقال حس را زیباتر مطرح می‌کند. در آفرینش برای این‌که موجودی خلق شود، باید موجودیت داشته باشد؛ این خاصیت ذره‌ای است. هر مخلوق در دنیا به‌عنوان یک ذره است؛ ولی مخلوقات به‌تنهایی زندگی نمی‌کنند؛ بلکه با تبادل و ارتباط، به حیات خود ادامه می‌دهند. خاصیت موجی؛ ارتباط و تبادل انرژی بین ذرات هستی را به‌وجود می‌آورد. جمع این دو، باعث می‌شود هستی به حیات خود ادامه دهد و به تعادل برسد؛ چون بدون ارتباط با موجودات هستی، امکان ادامه حیات وجود ندارد. بدون این‌که با دیگران تعامل داشته باشیم، نمی‌توانیم از دیگران محبت بگیریم؛ پس اين دو خاصیت باید باهم و درکنار هم کار کنند. هرگاه یکی از این دو ضعیف شود، تعادل زندگی به هم می‌ریزد.
در نهایت، باید میان استفاده از تکنولوژی و ارتباط انسانی تعادل ایجاد کنیم. تکنولوژی زمانی ارزشمند است که در خدمت انسان باشد، نه این‌که دیواری بین او و اطرافیانش ایجاد کند و توجه به این نکته که کیفیت روابط ما با دیگران، مستقیماً به کیفیت حس ما بستگی دارد. ممکن است چیزی که در هزاران صفحه مجازی به دنبال آن می‌گردیم، درست در کنار ما نشسته باشد.
منبع: فایل صوتی «موبایل»: دکتر امین دژاکام
نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
431