English Version
This Site Is Available In English

گروه خانواده - ایمان تجلی نور خدا در انسان است

گروه خانواده - ایمان تجلی نور خدا در انسان است

همسفر عاطفه :

وادی سوم: «هیچ موجودی به میزان خودِ انسان به خویشتنِ خویش فکر نمی‌کند.»
ما با شروع زندگی با این وادی، آغازی تازه داریم؛ آغازی که ما را به سلامتی، صلح، آرامش و آسایش می‌رساند. یعنی اگر بیمار هستم، به سلامتی می‌رسم؛ اگر در جنگ و جدل هستم، به صلح می‌رسم و اگر افسرده هستم، به آرامش می‌رسم. باید با تفکر و اندیشه و با پذیرش مسئولیت‌ها آغاز کنم.
می‌توانیم با نگاه کردن به طبیعت، به ابعاد گسترده‌ای از جهان هستی برسیم، در جهان خود بدرخشیم و کلید مسیر اصلی خودمان را پیدا کنیم. مثلاً اگر انسان توانسته شنا کند، از نگاه کردن به ماهی یاد گرفته است. یا به درخت خشک‌شده نگاه کنیم که در بهار تبدیل به شکوفه و برگ و میوه می‌شود و سرسبز می‌گردد. رودخانه‌های خشک‌شده نیز بعد از برف و باران، پر از آب می‌شوند. همه‌چیز در حال تغییر به سوی خوبی‌هاست.
و اگر انسان خودش به جست‌وجو نپردازد، نمی‌تواند به موضوع واقعی برسد. باید به‌آرامی و با تفکر و تدبیر، برای حل مشکلات قدم بردارد. در این راه ممکن است با نیروهای منفی یا انسان‌های منفی‌بافت مواجه شوم که مرا از مسیر خارج کنند؛ ولی باید بدانم و به‌گونه‌ای عمل کنم که در حیات خود، پایه‌های مالی‌ام را محکم کنم، ولی اسیر مادیات نشوم.
در زندگی باید به‌گونه‌ای عمل و رفتار کنم که مادیات در خدمت من باشد، نه اینکه من در خدمت مادیات باشم.

هسفر کبری :


ایمان، تجلی نور خداوند در انسان است. تجلی نور خداوند یعنی کسی که ایمان داشته باشد، صفات خداوند را در وجود خود دارد. خداوند رحیم است و کسی که ایمان دارد، رحیم است. خداوند بخشنده است و کسی که ایمان دارد، بخشنده است. اگر تمام صفات خداوند را در نظر بگیریم، کسی که ایمان دارد، این صفات در وجودش متجلی هستند؛ با این تفاوت که این صفات در وجود خداوند مانند اقیانوس هستند، ولی در وجود انسان به اندازه یک قطره یا یک کوزه‌اند.
معنای دیگر ایمان، اعتقاد داشتن است؛ اعتقاد به خداوند، به بشریت، به حیات، به زندگی و غیره.
ایمان آن چیزی است که شما از عصاره جانتان می‌بخشید. کسی که ایمان دارد، سعی می‌کند از تمام خوبی‌ها و زیبایی‌هایی که در وجودش هست، به دیگران ببخشد. هر هستی نمی‌تواند جوری باشد که نبخشد، ولی بگیرد. هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید: «من ایمان دارم»، ولی از عصاره جانم نمی‌بخشم.
ریشه همه بیماری‌ها از بی‌ایمانی است. انسان موجودی است که همه‌چیز را برای خودش و خانواده‌اش می‌خواهد؛ این یعنی ایمان یک‌طرفه.


ویرایش و ارسال:   همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر راحله(لژیون یکم)  نگهبان سایت

همسفران نمایندگی کبودرآهنگ

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...