جلسه ششم از دور دهم لژیونهای سردار، ویژه خانمهای مسافر و همسفر نمایندگی ارغوان تهران، با استادی راهنما مسافر اعظم، نگهبانی راهنما مسافر سمانه و دبیری مسافر فاطمه، با دستور جلسه «وادی هفتم و تأثیر آن روی من»، روز یکشنبه، مورخ ۲۲ شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۲:۰۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، اعظم هستم، یک مسافر.
خدا را شکر میکنم که امروز در این جایگاه هستم و از خانم سمانه، نگهبان محترم، تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم.
دستور جلسه امروز درباره وادی هفتم در لژیون سردار است که میگوید: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است: پیدا کردن راه و آنچه برداشت میکنیم.»
وقتی این دستور جلسه را میخواندم و به آن فکر میکردم، یاد روزهای اولی افتادم که وارد کنگره شده بودم. آن زمان خیلی خسته و ناتوان بودم، راه را گم کرده بودم و هرچه تلاش میکردم، به نتیجهای نمیرسیدم. اما در کنگره یاد گرفتم که قبل از هر کاری باید فکر کنم؛ همانطور که آقای مهندس در لایو چهارشنبه، با اشاره به وادی اول، به اهمیت تفکر اشاره کردند. برای رسیدن به هدف، ابتدا باید راه درست را پیدا کنم و سپس در آن مسیر حرکت و تلاش کنم. در هستی هیچچیزی رایگان به دست نمیآید؛ همانطور که آقای مهندس بارها گفتهاند.
باید از خودم بپرسم که در این مسیر و با آموزشهایی که میبینم، چه برداشتی دارم؟ آیا از این صحبتها و مشارکتها برداشت درستی دارم؟ در مورد درمان اعتیاد هم شرایط به همین صورت بود. اوایل سفرم فکر نمیکردم فقط با آمدن به جلسات و گوش دادن به صحبتها به نتیجه برسم. باید در مسیر حرکت میکردم تا به هدفم برسم، تلاش میکردم و بعد چیزهایی را که یاد گرفتهام، در زندگی و خانوادهام کاربردی میکردم.
باید رفتار، گفتار، افکار و حتی ظاهر من تغییر میکرد؛ وگرنه فقط شرکت در جلسات و دارو گرفتن، بدون هیچ تغییری، فایدهای نداشت.
دستور جلسات در لژیون سردار رنگ و بوی دیگری دارد و نگاه متفاوتی به ما میدهد. من از خودم میپرسم در این مدتی که در لژیون سردار هستم، چه برداشتی داشتهام؟ آیا برداشتم درست بوده است؟
گاهی فکر میکنیم وقتی چیزی را میبخشیم، از دارایی ما کم میشود؛ در حالی که اینطور نیست و حتی به دارایی ما اضافه هم میشود. حقیقت امر همین است. شاید یک نفر بخشی از مال خودش را ببخشد، اما در عوض، چیزهایی مانند آرامش، محبت، عشق و حس ارزشمند بودن را به دست میآورد که با هیچ پولی نمیتوان آنها را خرید.
وقتی در کنگره خدمت میکنیم، در ظاهر بخشی از داشتههایمان را میبخشیم، اما در درون ما زیباییهای زیادی ساخته میشود. دارایی واقعی فقط پول و حساب بانکی نیست؛ داشتن قلبی مهربان و توانایی بخشیدن نیز ثروت است؛ ثروتی که باعث میشود بتوانیم به دیگران کمک کنیم تا آنها هم به حال خوب برسند.
من همیشه دوست داشتم به دیگران کمک کنم، اما راهش را پیدا نکرده بودم. الان خیلی خوشحالم که میدانم با کمکهای مادی و معنوی خود میتوانم در زندگی دیگران تأثیر مثبتی بگذارم. امیدوارم همه ما بتوانیم بهترین استفاده را از این دستور جلسه ببریم.
ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.
تایپ: مسافر فاطمه ـ از لژیون نوزدهم ـ نمایندگی ارغوان تهران
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز
- تعداد بازدید از این مطلب :
54