هوش مصنوعی بر اساس دریافت اطلاعاتی که انسان به آن میدهد رشد میکند

هشتمین جلسه از دور شصت و چهارم سری کارگاهای آموزشی خصوصی کنگره 60 با استادی راهنمای محترم مسافر وحید، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر مهرداد با دستور جلسه «فضای مجازی و سایت و هوش مصنوعی» دوشنبه30 شهریور 1405 در نمایندگی پرستار راس ساعت 17 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان وحید هستم یک مسافر

خداوند را شاکرم که در مسیر خدمت در کنگره هستم. در ابتدا از آقای نگهبان و آقای دبیر و تمامی کسانی که در مدیریت وب‌سایت تلاش می‌کنند، سپاسگزاری می‌کنم. فرآیند تولید محتوا بسیار دشوار است؛ از کسانی که برای ثبت لحظات عکاسی می‌کنند و عکس‌ها را ویرایش می‌کنند تا کسانی که سخنان اساتید را ضبط و تایپ می‌کنند. حتی پس از تایپ، متون به ویراستار ارجاع داده می‌شود و گاهی به دلیل خطاهای احتمالی در درک کلمات، نیاز به بازبینی مجدد است. آپلود تک‌تک عکس‌ها و بررسی نهایی گزارش‌ها برای جلوگیری از هرگونه نقص، نیازمند دقت بالایی است. هر شعبه تیمی دارد که وقت زیادی را صرف می‌کنند و من از همه آن‌ها، به‌ویژه آقای شهروز آذرپور، مسعول فنی، و آقای حامد رحمتی (مدیر سایت مرکزی)، صمیمانه تشکر می‌کنم. خداوند به آن‌ها قوت دهد؛ چرا که لذت خدمت در کنگره، پاداش واقعی آن‌هاست.

امروز به همراه تیم سایت مرکزی به خدمت آقای مهندس رفتیم تا از اینکه به ما اجازه خدمت می‌دهند، قدردانی کنیم. ایشان با مهربانی فراوان، پاکت‌های تشکر ما را پذیرفتند و به هر یک از ما پسته هدیه دادند. در همان حال، گروهی از همسفران را دیدم که دم در اتاق منتظر بودند تا تنها نگاهی به آقای مهندس بیندازند و از شدت تأثر، اشک‌هایشان جاری بود.
در این میان به این فکر کردم که هر کسی به هر روشی می‌خواهد قدردانی کند؛ برخی سبد میوه می‌برند یا هدایایی از شهرهای مختلف می‌آورند تا سپاس خود را برای سلامتی و زندگی جدیدی که به واسطه ایشان به دست آورده‌اند، ابراز کنند. از خودم پرسیدم من چگونه می‌توانم قدردانی کنم؟ در جلسه «لژیون سردار» به این نکته اشاره شد که خداوند می‌فرماید: «اگر مرا نمی‌بینی، به مخلوقات من کمک کن.»
دقیقاً همین اتفاق در کنگره می‌افتد؛ کسی که توان مالی دارد، می‌بخشد؛ کسی که وقت دارد، زمانش را می‌بخشد و راهنماها با صبوری و دانشی که از دستورات آقای مهندس آموخته‌اند، به رهجویان آموزش می‌دهند. در واقع، خدمت به دیگران، راهی برای رسیدن به آقای مهندس و خداوند است. همچنین آموختم که در خدمت به دیگران نباید هیچ انتظاری داشت؛ همان‌طور که وقتی به کسی کمک می‌کنیم، نباید منتظر جبران باشیم. خداوند می‌داند چگونه حال خوب و پاداش را به انسان بازگرداند.

در مورد ارتباط این موضوع با «هوش مصنوعی»، معتقدم این ابزار پیشرفت خیره‌کننده‌ای داشته و می‌توان از آن در اینستاگرام، کانال‌ها و تبلیغات برای معرفی بهتر کنگره استفاده کرد. چند روز پیش با هوش مصنوعی گفتگو می‌کردم و از او پرسیدم: «آیا کنگره جای خوبی است؟» او پاسخ داد که برای ترک اعتیاد جای بدی نیست. من اما تصحیح کردم و گفتم: «کنگره جای ترک نیست، جای درمان است.» تفاوت در این است که درمان یعنی رسیدن به تعادل در سیستم روحی و جسمی.
هوش مصنوعی بر اساس دریافت اطلاعات رشد می‌کند و هرچه داده‌های بیشتری بگیرد، دقیق‌تر می‌شود. من برای او توضیح دادم که چگونه در این ۸ سال به درمان رسیدم و حتی سیگارم را ترک کردم. در نهایت، هوش مصنوعی اذعان کرد که اطلاعات بسیار کاملی از کنگره دریافت کرده است.
آقای مهندس در چهارشنبه گذشته فرمودند که با هوش مصنوعی صحبت کنید و به آن اطلاعات بدهید؛ تا اگر هر کسی در هر جای دنیا به دنبال درمان اعتیاد یا رسیدن به حال خوب بود، این ابزار بتواند او را به کنگره راهنمایی کند. ما باید با دادن اطلاعات صحیح، دیتابیس هوش مصنوعی را تقویت کنیم تا راه نجات برای همه هموار شود.

عکس، تایپ و ویراست: مسافر محمد از لژیون ششم

بارگزاری:مسافر کوشیار از لژیون نهم 

وبلاگ نمایندگی پرستار