امروزه فضای مجازی بخش مهمی از زندگی انسان شده است. اینترنت می‌تواند هم یک ابزار بسیار مفید برای آموزش و آگاهی باشد و هم اگر بدون هدف و کنترل از آن استفاده کنیم، باعث اتلاف وقت و دور شدن ما از مسیر درست می‌شود. بنابراین مهم این است که بدانیم چگونه و برای چه هدفی از فضای مجازی استفاده کنیم.
کنگره ۶۰ نیز از سال‌ها قبل از ظرفیت اینترنت و سایت برای آموزش و اطلاع‌رسانی استفاده کرده است. در مطالب منتشرشده درباره دستور جلسه این هفته، سایت کنگره به عنوان فضایی معرفی شده که می‌تواند آموزش‌ها، اخبار، مقالات، گزارش جلسات و تجربیات اعضا را در اختیار افراد مختلف در سراسر دنیا قرار دهد.
به نظر من یکی از مهم‌ترین استفاده‌های سایت کنگره، آموزش گرفتن است. ممکن است یک روز به هر دلیلی نتوانم در جلسه حضور داشته باشم، اما می‌توانم از مطالب آموزشی، گزارش جلسات و صحبت‌های استادان استفاده کنم. در واقع فضای مجازی این امکان را فراهم می‌کند که آموزش‌ها محدود به زمان و مکان نباشند.
نکته مهم دیگر، انتقال پیام کنگره ۶۰ است. ممکن است فردی در نقطه‌ای از دنیا با مشکل اعتیاد روبه‌رو باشد و از طریق جست‌وجو در اینترنت با مطالب کنگره آشنا شود. بنابراین یک مطلبی که در سایت قرار می‌گیرد، ممکن است توسط افراد بسیار زیادی دیده شود و حتی نقطه شروع آشنایی یک انسان با مسیر درمان باشد. در منابع کنگره نیز بر گستردگی و بازتاب جهانی فضای مجازی تأکید شده است.
از طرف دیگر، خدمت در فضای مجازی نیز اهمیت زیادی دارد. نوشتن مقاله، تهیه گزارش، عکاسی، انتشار مطالب آموزشی و کمک به معرفی فعالیت‌های کنگره، هرکدام می‌توانند نوعی خدمت باشند. در قوانین منتشرشده، وبلاگ‌های کنگره نیز به‌عنوان محلی برای خدمت در فضای مجازی معرفی شده‌اند و بر امانت‌داری و ذکر منابع تأکید شده است.
اما موضوع بسیار مهمی که نباید فراموش کنیم، حرمت فضای مجازی است. فضای مجازی در ظاهر مجازی است، اما تأثیرات آن کاملاً واقعی می‌باشد. همان‌طور که در مطالب کنگره درباره حرمت سایت تأکید شده، انسان باید در این فضا بیشتر مراقب افکار، گفتار و رفتار خود باشد؛ زیرا نبودن محدودیت‌های فضای واقعی می‌تواند زمینه بیشتری برای حرکت‌های نادرست ایجاد کند.
پس من عضو کنگره باید از خودم بپرسم: وقتی وارد فضای مجازی می‌شوم، آیا دانایی خودم را زیاد می‌کنم یا فقط وقتم را تلف می‌کنم؟ شخصی در تاریکی راه می‌رفت و چراغ کوچکی در دست داشت. فردی به او گفت: «تو که خودت راه را می‌بینی، این چراغ را برای چه می‌بری؟» گفت: «شاید من راه را ببینم، اما ممکن است نور این چراغ به نفر بعدی هم کمک کند که راهش را پیدا کند.»
اگر هدفمند باشم، می‌توانم از سایت کنگره مقاله بخوانم، گزارش جلسات را مطالعه کنم، به صحبت‌های آموزشی گوش بدهم، از تجربیات دیگران استفاده کنم و اگر توانایی و اجازه لازم را داشته باشم، در انتقال مطالب صحیح و ارزشمند مشارکت کنم.
در دوران کرونا نیز فضای مجازی نقش مهمی در ادامه آموزش‌های کنگره داشت و کارگاه‌های آموزشی به‌صورت آنلاین از طریق سایت و صفحه اینستاگرام کنگره منتشر می‌شد. این موضوع نشان داد که فضای مجازی می‌تواند در شرایط مختلف، وسیله‌ای برای ادامه ارتباط و آموزش باشد. در نتیجه، فضای مجازی مثل یک ابزار است؛ خوب یا بد بودن آن بیشتر به نوع استفاده ما بستگی دارد. اگر با هدف آموزش، خدمت، انتقال تجربه و پیام‌رسانی درست وارد آن شویم، می‌تواند مانند یک شعبه بزرگ و گسترده، افراد زیادی را با آموزش‌های کنگره آشنا کند. اما اگر بدون هدف و بدون رعایت حرمت‌ها از آن استفاده کنیم، می‌تواند باعث اتلاف وقت و دور شدن از مسیر آموزش شود.
من فکر می‌کنم بهترین روش این است که فضای مجازی را در خدمت آموزش قرار دهیم، نه اینکه آموزش و زندگی خودمان را در اختیار فضای مجازی قرار دهیم. پس از سایت کنگره ۶۰ استفاده می‌کنم تا آموزش بگیرم، دانایی خودم را افزایش بدهم، تجربه کسب کنم و اگر توانایی آن را داشتم، در انتقال پیام و خدمت به دیگران سهیم باشم.
نویسنده: راهنما همسفر زهره (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون اول)
ارسال:همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون اول نگهبان سایت)
- تعداد بازدید از این مطلب :
44