فضای مجازی ملک لا مکان است

اولین جلسه از دوره هفتادو دوم سری کارگاه‌های آموزشی ، عمومی کنگره۶۰ به نمایندگی ابن‌سینا، به استادی دیده بان محترم  مسافر علیرضا، نگهبانی مسافر وحید ، دبیری مسافر احمد با دستور جلسه "سایت ، فضای مجازی و هوش مصنوعی در کنگره 60 چگونه استفاده میکنیم"درتاریخ شنبه 28 شهریور ماه ۱۴۰۵راس ساعت ۱۶:۳۰ اغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علیرضا هستم یک مسافر. خب خدا را شاکرم که این توفیق نصیب بنده شد تا در خدمت شما عزیزان باشم. این هفته را خدمت تمامی خدمت گذاران سایت ، به خصوص شعبه ابن سینا تبریک میگم و همچنین به اقای مهندس و خانواده محترمشان تبریک میگم .خب دستور جلسه ، هفته سایت و یک بخشی در مورد فضای مجازی ، هوش مصنوعی و سایت کنگره هستش .خب استفاده از فضای مجازی  در جاهایی خوب است و در جاهایی اگر بخواهی بر اساس حرف‌های او پیش بروی، دچار مشکل می‌شوی. مثلاً بخواهی میکروفون بگیری و مشارکت کنی، بخواهی رفاقتی ایجاد کنی، بخواهی از او استفاده کنی، کمی دچار مشکل می‌شویم؛ ولی در کل خوب است. ملک لامکان است، فضای مجازی، یک خرد جهانی است.حالا چگونه من، علیرضا، می‌توانم از آن استفاده کنم؟ آن بستگی به خودم دارد که چقدر از این مطالب جلوتر باشم. در هر صورت، در کنگره ما یاد می‌گیریم ، بتوانیم از این فضا بهره ببریم.خب با هوش مصنوعی؛ میتوانی حرف بزنی، آن هم با تو حرف می‌زند. می‌دانی مثل چه می‌ماند؟ مثل ضمیر ناخودآگاه، مثل ذهن می‌گوید: بودن یا نبودن.

بود و نبود فضای مجازی؛ و ما می‌توانیم این فضای مَجازی را تبدیل به فضای مُجازی ذهنمان کنیم. این ذهن را می‌توانیم به آن اجازه دهیم که بر ما حکم ‌فرمایی کند، به این فضای مجازی اجازه دهیم که بر ما حکم‌فرمایی کند. یک عامل باعث می‌شود که من در این بازی موفق شوم و آن آگاهی است. یک ضمیر ناخودآگاه داریم ، یک ضمیر آگاه داریم یا خودآگاه داریم. آقای مهندس، دکتر امین، راجع به آن کاملاً صحبت کرد. چقدر ما در فضای مجازی زندگی می‌کنیم؟ چقدر در فضای ذهنمان زندگی می‌کنیم؟ چقدر کارهایی که در ذهنمان می‌کنیم و اجازه و جرئت نداریم که در دنیای خاک انجام دهیم؟ چند نفر آدم را در روز می‌زنیم؟ با چند نفر درگیر می‌شویم؟ چند نفر را می‌کشیم؟ خشم، دیگر؛ شهوت،و....، با چند نفر در این دنیا زندگی می‌کنیم؟خب به محض اینکه آگاهی به مغز می‌آید، به محض اینکه اطلاعات می‌آید، به محض اینکه آموزش می‌آید، گویی این نورافکن‌ها روشن می‌شوند. یک دفعه تمام زوایا و نقاط تاریک روشن می‌شود. برای همین در کنگره آقای مهندس تأکید می‌کند به کسب معرفت. یک ضلع بزرگ در کنگره وجود دارد که باید از آن عبور کرد؛ یعنی مدخل ورودی‌اش به جسم، کسب معرفت ، آموزش و دانش است.یک معرفتی باید کسب کنی تا بتوانی در مسیر راه بروی، یک عمل صالحی انجام دهی. دیگر یک دانشی باید داشته باشی که با این مطلبی که درگیری، بتوانی خاموشش کنی یا روشنش کنی. در وادی هفتم، هفته پیش بود، آقای مهندس گفتند کسانی که خردمندند یک خاصیت دارند، یک خصوصیت دارند: قبل از هر کار مفیدی اول سکوت می‌کنند، اول سکوت زبان می‌کنند ، چون وقتی در زبانت  کلام جاری میشود ، دیگر کلام جان دارد.

دیگر وقتی کلام را جاری می‌کنی، مسیرت مشخص می‌شود. برای کسی که می‌خواهد مسیر زندگی‌اش را بسازد، برای کسی که می‌خواهد از صعب‌العبورترین و سخت‌ترین نقاط زندگی و تاریک‌ترین نقاط زندگی‌اش عبور کند، مثل اعتیاد مثل یک سری صفت‌های دیگر،زمانی که می‌خواهی این انگشتر را درست کنی و از این معبرهای سخت عبور کنی، باید سکوت کنیم. حالا می‌آیی جلوتر، می‌گوید در این دنیای مجازی هم باید حواست باشد، باید ذهنت را هم ساکت کنی تا بتوانی عبور کنی، تا بتوانی از اعتیاد عبور کنی، تا بتوانی از خواسته‌های نامعقول عبور کنی، تا بتوانی از این تصاویر زشت عبور کنیم. در تنهایی با این فضای مجازی چه می‌کنی؟ کجاها سر می‌زنی؟ چه چیزی از هوش مصنوعی سؤال می‌کنی؟ ضمیر ناخودآگاه انسان نمی‌تواند تشخیص دهد، مگر اینکه دانش و آگاهی داشته باشد. موقعی که دانش و آگاهی می‌آید،عمل سالم هم همراه آن می‌آید. موقعی که عمل سالم می‌آید، در پی آن چیزی می‌تواند بیاید که به آن ایمان می‌گویند. آن چیزی که قضایا را متفاوت می‌کند. خب دوست دارم از مشارکت شما عزیزان استفاده کنم، ممنونم که به صحبت های بنده گوش کردید.

تنظیم و تایپ: مسافر مهدی لژیون دوازدهم

عکس: مرزبان خبری

نگارنده: مسافر علی لژیون بیستم