در کنگره ۶۰ مثلث یکی از شکلهای هندسی مهم و قابل تأمل است؛ شکلی که با سه ضلع، ساختاری پایدار را به وجود میآورد. وقتی به دستور جلسه «استفاده از فضای مجازی، سایت و هوش مصنوعی» فکر میکنم، میتوانم این سه موضوع را مانند سه ضلع یک مثلث در نظر بگیرم. سه ضلع که هرکدام نقش متفاوتی دارند، اما در کنار یکدیگر میتوانند مسیر ارتباط و انتقال آموزش را گستردهتر کنند. در مرکز این مثلث نیز انسان قرار دارد؛ انسانی که باید بیاموزد چگونه از این ابزارها استفاده کند.
فضای مجازی امروز بخش مهمی از زندگی انسانها شده است. فاصلهها را کوتاه کرده و ارتباط میان انسانها را بسیار آسانتر از گذشته کرده است. امروز یک مطلب میتواند در یک نقطه نوشته شود و در مدت کوتاهی به نقطهای دیگر از جهان برسد. این موضوع برای مجموعهای مانند کنگره ۶۰ که آموزش و انتقال تجربه در آن اهمیت زیادی دارد، میتواند یک فرصت ارزشمند باشد. سایت کنگره۶۰ را میتوان یکی از مهمترین بسترهای این ارتباط دانست. سایت فقط یک محل برای قرار دادن مطالب نیست؛ میتواند مانند یک آرشیو بزرگ از آموزشها و تجربیات باشد. مطالبی که امروز در سایت قرار میگیرند، ممکن است سالها بعد توسط فردی خوانده شوند که هیچ ارتباط مستقیمی با نویسنده آن مطلب ندارد.
به این ترتیب، یک تجربه میتواند از یک انسان به انسانی دیگر منتقل شود، حتی اگر این دو نفر هیچگاه یکدیگر را ملاقات نکرده باشند. یکی از نمونههای زیبای این موضوع، خلاصهنویسی سیدیهای آموزشی و قرار گرفتن آنها در سایت است. در کنگره۶۰، آموزش نقش مهمی در مسیر درمان دارد و سیدیها نیز بخشی از این مسیر آموزشی هستند. حالا تصور کنیم یک سفر اولی در حال طی کردن مسیر خود و نوشتن سیدیهای آموزشی است، اما هنوز به یکی از سیدیها دسترسی پیدا نکرده است. ممکن است به دلایل مختلفی آن سیدی در اختیارش نباشد.
در چنین شرایطی، وجود خلاصه آن سیدی در سایت میتواند کمککننده باشد. البته خلاصه سیدی جای خود سیدی و آموزش کامل آن را نمیگیرد، اما میتواند مانند پلی باشد که فرد را با موضوع آموزش آشنا کند. این یعنی سایتی که یک مطلب آموزشی را در خود نگهداری میکند، میتواند در زمانی دیگر به کمک انسانی بیاید که شاید در زمان نوشته شدن آن مطلب، حتی از وجودش خبر نداشته است. گاهی یک مطلب برای یک نفر نوشته میشود، اما مخاطب واقعی آن ممکن است انسانی باشد که سالها بعد آن را پیدا میکند. این همان ویژگی زیبای فضای مجازی است؛ اینکه زمان و مکان نمیتوانند به آسانی جلوی انتقال یک تجربه را بگیرند.
طبق آماری که درباره بازدیدهای سایت کنگره ۶۰ ارائه شده، حدود ۳۰ درصد از بازدیدکنندگان از خارج از کشور هستند. اگر این آمار را در کنار فعالیت آموزشی کنگره قرار دهیم، میتوانیم بهتر متوجه شویم که فضای مجازی چگونه مرزهای جغرافیایی را کمرنگ میکند. ممکن است فردی هزاران کیلومتر دورتر از یک نمایندگی باشد، اما بتواند از طریق سایت با بخشی از مطالب و آموزشهای کنگره آشنا شود. این موضوع برای من یادآور همان تصویری است که در کنگره از جویبارها بیان میشود؛ جویبارهایی که از مسیرهای مختلف حرکت میکنند و در نهایت به یکدیگر میپیوندند. هر تجربه، هر نوشته و هر آموزش میتواند مانند یک جویبار کوچک باشد.
وقتی این جویبارها در بستری مانند سایت قرار میگیرند، میتوانند به انسانهای بیشتری برسند. ضلع دیگر این مثلث، هوش مصنوعی است. هوش مصنوعی پدیدهای جدیدتر است که با سرعت زیادی در حال گسترش است و کاربردهای فراوانی پیدا کرده است.امروز انسان میتواند از هوش مصنوعی برای جستوجو، دستهبندی، خلاصه کردن و فهم بهتر مطالب استفاده کند. اما به نظر من، مهم است که جایگاه آن را درست بشناسیم.
هوش مصنوعی یک ابزار است؛ همانطور که سایت و فضای مجازی ابزار هستند. این ابزارها میتوانند به انسان کمک کنند، اما نباید جای تفکر، تجربه و آموزش را بگیرند. در کنگره ۶۰، آموزش فقط به دست آوردن اطلاعات نیست. انسان باید آموزش را دریافت کند، درباره آن تفکر کند و در نهایت آن را در زندگی خود به عمل تبدیل کند. بنابراین اگر از هوش مصنوعی استفاده میکنیم، باید بدانیم که هر پاسخی که دریافت میکنیم، لزوماً برابر با آموزش کنگره ۶۰ نیست. بهخصوص درباره موضوعات تخصصی، لازم است مطالب را با منابع اصلی و آموزشهای معتبر کنگره تطبیق دهیم.
فناوری میتواند سرعت دسترسی ما به اطلاعات را بالا ببرد، اما تشخیص درست و انتخاب صحیح همچنان بر عهده انسان است. در واقع، شاید یکی از مهمترین مسائل این دستور جلسه همین باشد که با زیاد شدن ابزارها، اهمیت جهانبینی و تفکر انسان کمتر نمیشود، بلکه بیشتر میشود. هرچه اطلاعات بیشتری در اختیار ما قرار بگیرد، نیاز ما به قدرت تشخیص بیشتر خواهد شد.
نویسنده: راهنمای تازه واردین همسفر سمیه
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
133