دستور جلسه وادی هفتم و تولد یک‌سال رهایی مسافر مجید

جلسه هفتم از دوره یازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ نمایندگی‌ سیرجان به استادی راهنما مسافر علی، نگهبانی مسافر داوود و دبیری مسافر مصطفی با دستور جلسه «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نمائیم.)» و برگزاری جشن تولد یک‌سال رهایی مسافر مجید روز پنج‌شنبه 26 شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه این هفته وادی هفتم و تاثیر آن روی من می‌باشد، وادی‌ها در واقع قوانینی هستند که با یادگیری و به‌کارگیری آن‌ها شرایطی فراهم می‌شود تا انسان بتواند از ظلمت و تاریکی خارج شود. وادی‌ها همانند پل‌هایی هستند که با عبور از آن‌ها، مسیر و راه را به انسان نشان می‌دهند.

انسان همیشه به دنبال یافتن راه خوب، درست و مناسب بوده است و بر مبنای اختیاری که به او داده شده، می‌تواند مسیر خود را انتخاب کند. البته اختیار، پیش‌نیازی دارد و آن، آموختن علم و دانش است. چیزی که انسان را از سایر مخلوقات متمایز می‌کند، همین توانایی کسب علم و دانش برای شناخت خود و شناخت هستی است.

در وادی هفتم می‌خوانیم: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است، یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نمائیم.» رمز، همان یافتن راه و راز، قرار گرفتن در مسیری است که آن را یافته‌ایم. حقیقت نیز همان چیزی است که همه ما به دنبال آن هستیم و منافع واقعی خود را در آن می‌بینیم؛ یعنی راستی و درستی. همه انسان‌ها تلاش می‌کنند در مسیر راستی و درستی قرار بگیرند.

استاد امین در این زمینه، انسان را به ستونی تشبیه می‌کند که هرچه صاف‌تر و عمودتر باشد، توان، تحمل، تعادل و پایداری بیشتری دارد. انسان‌هایی هم که در مسیر درست قرار نمی‌گیرند، مانند ستون‌هایی هستند که هرچقدر هم قطور باشند، اگر کج باشند، از پایداری و تحمل لازم برخوردار نیستند و دچار عدم تعادل می‌شوند.

اگر بخواهیم در کنگره۶۰ و در بحث درمان اعتیاد، رمز و راز را بررسی کنیم، رمز را می‌توان در کشف متد DST برای درمان اعتیاد دید. در ادامه این مسیر، یکی از دستاوردهای مهمی که آقای مهندس دژاکام به آن اشاره کرده‌اند، تحقیقات و مطالعات در زمینه بیماری‌های صعب‌العلاج است که نتایج و مقالات آن نیز در حال ارائه است.

در مورد حقیقت نیز می‌توان گفت که بخش مهمی از آن به حس و عقل انسان مربوط می‌شود. حس انسان هرچه پاک‌تر و پالایش‌شده‌تر باشد، می‌تواند راه را بهتر پیدا کند. گاهی این سؤال مطرح می‌شود که چرا مسیر علم و دانش، کسب‌وکار یا موفقیت برای بعضی افراد باز می‌شود و برای بعضی دیگر کمتر گشایش ایجاد می‌شود. این موضوع ارتباط زیادی با حس انسان دارد. وقتی حس تزکیه و پالایش شود، راه‌ها نیز به‌تدریج باز می‌شوند و گشایش بیشتری در زندگی به وجود می‌آید.

در بخش دیگری از وادی هفتم می‌خوانیم: «قفل‌سازان بسیار و کلیدسازان اندک.» شاید تصور کنیم فقط افرادی که درگیر اعتیاد هستند قفل‌هایی برای خود ایجاد کرده‌اند، اما واقعیت این است که همه ما ممکن است قفل‌ها و بندهایی بر دست و پای خود ایجاد کرده باشیم. با حضور در کنگره، آموزش گرفتن و قرار گرفتن در مسیر درست، کلیدهایی در اختیار ما قرار می‌گیرد که می‌توانیم با استفاده از آن‌ها این قفل‌ها را باز کنیم؛ قفل‌هایی مانند حسادت، قضاوت، غیبت و بسیاری از ضد ارزش‌ها.

یکی دیگر از قفل‌های مهمی که ممکن است انسان را درگیر کند، قفل مادیات است. خدا را شکر در کنگره۶۰ با شکل‌گیری لژیون سردار و آموزش‌هایی که در این مسیر ارائه می‌شود، انسان می‌تواند نگاه خود را نسبت به مادیات تغییر دهد و در کنار باز کردن این قفل، بسیاری از قفل‌های دیگر را نیز از دست و پای خود باز کند.

اگر بخواهیم درباره راه و مسیر صحبت کنیم، در وادی هفتم آمده است که بهترین راه، راهی است که انسان را به مقصد برساند. مقصد می‌تواند آرامش، آسایش و حال خوب باشد و راه درست، راهی است که کمترین آسیب و تخریب را به همراه داشته باشد.

برای درک بهتر این موضوع می‌توانیم مسیرهای فیزیکی را مثال بزنیم. زمانی که می‌خواهیم به مقصدی برویم، از برنامه‌هایی مانند بلد یا نشان استفاده می‌کنیم. مقصد را مشخص می‌کنیم و برنامه، مسیری را به ما نشان می‌دهد که می‌تواند ترافیک کمتری داشته باشد و ما را در زمان مناسب‌تری به مقصد برساند. زمانی که در این مسیر قرار می‌گیریم، امواج و ارتباط میان گیرنده و فرستنده و همچنین آنتن‌های مخابراتی، نشانه‌هایی هستند که کمک می‌کنند مسیر را پیدا کنیم و به مقصد برسیم.

در زندگی نیز مسیر درست و صراط مستقیم می‌تواند چنین حالتی داشته باشد. تا زمانی که اتصال ما با نیروهای الهی و نیروهای برتر برقرار باشد، در مسیر قرار داریم و به سمت مقصد حرکت می‌کنیم؛ مقصدی که می‌تواند همان آرامش، آسایش و حال خوب باشد.

ادامه سخنان استاد: 
دستور جلسه دوم تولد یک‌سال رهایی مسافر مجید می‌باشد. این تولد را به خود ایشان، خانواده محترمشان و اعضاء نمایندگی سیرجان تبریک عرض می‌کنم.
آقا مجید در تیرماه سال ۱۴۰۳ وارد کنگره شدند و مسیر درمان را آغاز کردند. یکی از ویژگی‌های خوب ایشان از همان ابتدای ورود، فرمان‌برداری بود. همان‌طور که در وادی هفتم مطرح می‌شود، پیدا کردن راه اهمیت زیادی دارد، اما قرار گرفتن در مسیر و ادامه دادن آن، اهمیت بیشتری دارد.
آقا مجید با حضور منظم، نوشتن سی‌دی‌ها و عمل به آموزش‌ها توانستند در مسیر درمان حرکت کنند و در نهایت به رهایی برسند. در کنگره60، درمان می‌تواند همان خوشبختی باشد؛ موضوعی که آقای مهندس در سی‌دی خوشبختی به زیبایی درباره آن صحبت کرده‌اند. افرادی که کلام را می‌گیرند، آموزش را دریافت می‌کنند و آن را به عمل تبدیل می‌کنند، درهای گشایش به رویشان باز می‌شود. این گشایش می‌تواند رهایی، حال خوب، آرامش و آسایش باشد. آقا مجید نیز با قرار گرفتن در مسیر و طی کردن آن، به درمان و رهایی رسیدند.
در پایان یک‌بار دیگر تولد یک‌سال رهایی را به آقا مجید، خانواده محترمشان و همه اعضاء نمایندگی تبریک عرض می‌کنم و برایشان در ادامه مسیر، توفیق و سربلندی آرزو دارم.

عکاس: مسافر ناصر
ارسال: مسافر حمید