تکنولوژی وسیله‌ای برای آموزش

امروزه تکنولوژی و فضای مجازی بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی شده‌ است. تقریباً همه ما در طول روز با تلفن‌همراه، سایت‌ها، شبکه‌های اجتماعی و ابزار‌های مختلف مجازی سر و کار داریم. این امکانات می‌توانند فرصت و هم تهدید باشند که این بستگی دارد من چگونه از آن‌ها استفاده کنم و چه هدفی از حضور در این فضا داشته باشم. برای من که در کنگره‌۶۰ حضور دارم، سایت و فضای مجازی می‌تواند یک وسیله برای آموزش و آگاهی باشد.

سایت کنگره‌ مجموعه‌ای از مطالب، مقاله‌، دلنوشته‌ و تجربه‌های اعضا را در اختیار من قرار می‌دهد و این امکان را فراهم می‌کند که حتی زمانی‌که در شعبه حضور ندارم، بتوانم از مطالب آموزشی استفاده کنم. گاهی یک مقاله یا دلنوشته می‌تواند موضوعی را در ذهن من روشن کند و باعث شود به مسئله‌ای که قبلاً به آن توجه نکرده بودم، جور دیگری نگاه کنم. یکی از ویژگی‌های فضای مجازی این است که آموزش و پیام می‌تواند خیلی سریع‌ و گسترده‌تر از گذشته منتقل شود.

مطلبی که یک فرد می‌نویسد، می‌تواند توسط افراد زیادی خوانده شود؛ شاید همان مطلب برای شخص دیگری نقطه شروع یک تغییر شود؛ به‌همین دلیل به‌نظر من فعالیت در فضای مجازی فقط گذاشتن یک مطلب یا عکس نیست؛ بلکه می‌تواند نوعی خدمت و انتقال تجربه باشد؛ البته به شرطی که این کار با آگاهی، دقت و رعایت حرمت‌ها انجام شود. هوش مصنوعی نیز در بسیاری از کارها به ما کمک می‌کند، از پیدا کردن اطلاعات و یادگیری بهتر گرفته تا نوشتن، ترجمه کردن، دسته‌بندی مطالب و پیدا کردن راه‌های مختلف برای حل یک مسئله چنانچه درست از این ابزار استفاده شود، می‌تواند فرصت خوبی برای آموزش و خدمت باشد.

یک نکته مهم وجود دارد و آن این است که هوش مصنوعی نباید جای تفکر من را بگیرد؛ اگر برای هر سؤال و هر تصمیمی منتظر جواب آماده باشم، ممکن است کم‌کم کمتر فکر کنم و تجربه‌ای کسب کنم، در کنگره‌۶۰ یاد می‌گیرم که انسان باید حرکت کرده، تجربه کند و از تجربه‌های خویش به دانایی برسد؛ بنابراین هوش مصنوعی می‌تواند به من کمک کند؛ اما قرار نیست به جای من فکر کند و انتخاب کند.

این مکان مقدس به من یاد می‌دهد که ابزار به تنهایی خوب یا بد نیست، نوع استفاده از آن است که اهمیت دارد. ما از سایت کنگره برای مطالعه آموزش‌ها استفاده می‌کنیم، از تجربه اعضا بهره می‌گیریم، در فضای مجازی پیام درست و سالمی را منتقل کنیم و از هوش مصنوعی برای بهتر یاد گرفتن و انجام دادن بعضی کارها کمک می‌گیریم؛ لیکن در کنار همه این‌ها باید یادمان باشد که اصل، خودِ آموزش و حرکت است، نه ابزارهایی که در اختیار داریم.

در نهایت، ارزش واقعی این امکانات زمانی مشخص می‌شود که نتیجه استفاده از آن‌ها را در زندگی خود ببینم؛ چنانچه دانسته‌های من بیشتر شود، تفکر بهتر شده، می‌توانم خدمت بهتری انجام دهم و آموزش‌هایی که می‌گیرم را در زندگی به عمل تبدیل کنم، آن وقت می‌توانم بگویم استفاده درستی از این امکانات داشته‌ام. امید است که بتوانم از تکنولوژی به‌عنوان وسیله‌ای برای آموزش، خدمت و رشد استفاده کنم و در عین استفاده از این امکانات جدید، تفکر، تجربه و مسئولیت‌پذیری خود را فراموش نکنم و جایگاه فضای مجازی و هوش مصنوعی را در زندگی خویش پیدا کنم.

منبع: منابع کنگره‌۶۰
نویسنده: همسفر فهیمه (خدمتگزار سایت)
عکاس: همسفر فاطمه (ب) رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک