جلسه اول از دور بیست و هفتم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی پاکدشت با استادی راهنما تازه واردین مسافر علی نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه ( وادی هفتم و تاثیر آن روی من ) چهارشنبه 25 شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه: وادی هفتم؛ رمز و راز کشف حقیقت
سلام دوستان علی هستم مسافر، از نگهبان محترم جلسه، آقای ابراهیم، دبیر محترم جلسه و همچنین اعضای لژیون تازه‌واردین سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم.
دستور جلسه امروز، وادی هفتم است. در این وادی به نقطه‌ای می‌رسیم که باید راه خود را انتخاب کنیم. بسیاری از انسان‌ها راه درست را انتخاب کرده‌اند، اما عده‌ای نیز به اشتباه انتخاب کرده و به بیراهه رفته‌اند. درنتیجه، نه‌تنها به خودشان، بلکه به اطرافیان و خانواده خود نیز آسیب زده‌اند. بسیاری از تصمیم‌های اشتباه، ریشه در آموزش‌هایی دارد که انسان از گذشته دریافت کرده است. گاهی فرد تنها به این فکر می‌کند که هرچه سریع‌تر به درآمد برسد. وقتی تمام ذهن انسان درگیر رسیدن به درآمد باشد، ممکن است تحت هر شرایطی بخواهد به هدف خود برسد و دیگر برایش مهم نباشد که در چه مسیری قرار گرفته و چه کارهایی انجام می‌دهد. همین مسئله می‌تواند انسان را تا جایی پیش ببرد که برای رسیدن به درآمد، حتی وارد مسیرهایی مانند قاچاق مواد مخدر شود و در نهایت، خودش و خانواده‌اش را گرفتار مشکلات و آسیب‌های فراوان کند.
انتخاب درست و حرکت در صراط مستقیم، بدون آموزش و آگاهی امکان‌پذیر نیست. انسان باید در جایگاه و شرایطی قرار بگیرد که آموزش صحیح دریافت کند تا بتواند مسیر درست را تشخیص دهد. اگر من بخواهم روزی راهنمای خوبی باشم، باید در زمینه نشریات کنگره ۶۰ همیشه پویا باشم و دانش و اطلاعات خود را افزایش دهم تا بتوانم آموزش درستی دریافت کنم و در ادامه، خدمت من نیز برای دیگران مفید و مؤثر باشد. الحمدلله راهنمایان عزیز، مسیر درست را انتخاب کرده‌اند و سال‌هاست که در این مسیر حرکت می‌کنند و صادقانه خدمت می‌کنند. ما نیز باید ببینیم از حضور در این جایگاه چه برداشتی داریم.
بارها درباره این موضوع صحبت کرده‌ایم که از حضورمان در کنگره چه برداشتی می‌کنیم. برای رسیدن به حقیقت باید تلاش کرد. حقیقت به‌سادگی به دست نمی‌آید و انسان باید برای کشف آن، آموزش بگیرد و در مسیر درست حرکت کند. من نیز با حضور در این جایگاه تلاش می‌کنم به برداشت و نتیجه درست برسم. ما حدود ده تا یازده ماه در این جایگاه حضور داریم و در کنار راهنمایانی قرار می‌گیریم که بسیاری از آنها سال‌ها، حتی ده تا دوازده سال، در کنگره حضور داشته‌اند و آموزش دیده‌اند. حال باید از خودمان بپرسیم هدفمان از این حضور چیست؟ آیا قرار است در پایان این مدت فقط چند رهجو داشته باشیم و چند راهنمای جدید تحویل بدهیم، یا هدف ما فراتر از این مسائل است؟ هر انسانی در هر جایگاهی که قرار دارد، عملکردش به اندیشه و نگرش خودش بازمی‌گردد. ما به کنگره آمده‌ایم که آموزش بگیریم؛ نه اینکه در کار دیگران تجسس کنیم یا ببینیم چه کسی چه جایگاهی دارد و چه کاری انجام می‌دهد. سؤال اصلی این است که من برای چه چیزی به اینجا آمده‌ام و قرار است چه چیزی یاد بگیرم؟ تمام تلاش من این است که بتوانم در مسیر صراط مستقیم حرکت کنم و در ادامه، همان‌گونه که در وادی چهاردهم به آن اشاره می‌شود، به عشق، محبت و دوست داشتن واقعی برسم.
به اعتقاد من، کسانی می‌توانند در این مسیر موفق باشند که به جای تجسس در امور دیگران، روی خودشان تمرکز کنند. اینکه دیگران چه می‌کنند، چه جایگاهی دارند و چگونه رفتار می‌کنند، موضوع اصلی ما نیست. ما نباید انرژی و توان خود را صرف مسائلی کنیم که ارتباطی با مسیر آموزش و تزکیه ما ندارد. انشاالله حضور همه ما در کنگره با هدف سلامتی، رهایی از ضد ارزش‌ها، حرکت در مسیر درست و رسیدن به راستی و حقیقت باشد؛ نه اینکه تنها به این موضوع فکر کنیم که مواد را کنار بگذاریم.
آقای مهندس بارها اشاره کرده‌اند که کنار گذاشتن مواد تنها بخش کوچکی از مسیر درمان است و اصل کار، برداشتی است که انسان از آموزش‌ها دارد و تغییری است که در زندگی خود ایجاد می‌کند. باید آن‌قدر لیاقت و ظرفیت پیدا کنیم که بتوانیم به دیگران کمک کنیم، بخشیدن را یاد بگیریم و احساس و شرایط دیگران را درک کنیم. من به‌عنوان راهنمای تازه‌واردین، بیشترین دغدغه‌ام این است که فردی که برای نخستین‌بار وارد کنگره می‌شود، بتواند به من اعتماد کند و با من هم‌حس شود. زمانی که بتوانم او را درک کنم، بهتر می‌توانم به او کمک کنم، کمک کردن به دیگران باید دغدغه همه ما باشد. شعبه‌ای موفق است که اعضای آن در کنار یکدیگر همدل باشند و هدف مشترکی داشته باشند. هدف ما مشخص است: رهایی، سلامتی، حرکت در مسیر درست و کمک به دیگران.
امیدوارم همه ما بتوانیم در مسیر اهدافی که آقای مهندس برای کنگره ۶۰ ترسیم کرده‌اند حرکت کنیم و هر روز بیش از گذشته آموزش بگیریم، خودمان را اصلاح کنیم و در جهت خدمت و کمک به دیگران قدم برداریم.
در پایان، از خداوند سپاسگزارم که فرصت حضور و خدمت در این جایگاه را به من داد. امیدوارم بتوانم در این مسیر، آموزش‌های لازم را دریافت کنم و آنچه را می‌آموزم، به‌درستی در زندگی و خدمت خود به کار بگیرم.
تایپ: مسافر رمضان لژیون 11
ویراستاری و بارگذاری: مسافر احمد لژیون 9
پروژکتور: مسافر حسین لژیون 6
- تعداد بازدید از این مطلب :
100