کنگره به من یاد داد چطور راه درست را تشخیص بدهم

وقتی به وادی هفتم فکر می‌کنم، یاد گذشته خودم می‌افتم، زمانی‌که نمی‌دانستم از زندگی چه می‌خواهم و مهم‌تر از آن، نمی‌دانستم از چه راهی باید به خواسته‌هایم برسم. خیلی از تصمیم‌هایم از روی عجله و احساس بود و بعد از مدتی می‌دیدم نتیجه‌ای که می‌خواستم نگرفته‌ام. ورودم به کنگره برای من شروع یک مسیر تازه بود. اوایل شاید فقط به دنبال این بودم که شرایط زندگی‌ام بهتر شود؛ اما به مرور فهمیدم قبل از اینکه بخواهم چیزی را در بیرون تغییر بدهم باید خودم تغییر کنم.

وادی هفتم برای من دقیقاً از همین‌جا معنا پیدا کرد، پیدا کردن راه درست. من در کنگره تجربه کردم که وقتی طبق آموزش‌ها حرکت می‌کنم؛ حتی اگر تغییرات کوچک باشند، کم‌کم نتیجه‌شان را در زندگی می‌بینم. قبلاً اگر مشکلی برایم پیش می‌آمد خیلی زود به هم می‌ریختم و دوست داشتم همان لحظه حلش کنم؛ اما امروز یاد گرفته‌ام کمی صبر کنم، فکر کنم و ببینم بهترین راه برای عبور از آن مشکل چیست.

حتی در روابط و برخورد با آدم‌ها هم این وادی روی من تأثیر گذاشته است. قبلاً خیلی وقت‌ها انتظار داشتم دیگران مطابق خواسته من رفتار کنند و وقتی این اتفاق نمی‌افتاد ناراحت می‌شدم. اما امروز بیشتر سعی می‌کنم اول رفتار خودم را ببینم و از خودم بپرسم: من برای بهتر شدن این رابطه چه کاری می‌توانم انجام بدهم؟ یکی دیگر از تجربه‌های مهم من این است که فهمیدم آموزش گرفتن به تنهایی کافی نیست. ممکن است در جلسه چیزهای زیادی یاد بگیرم و با خودم بگویم چقدر درست و زیباست؛ اما وقتی از جلسه بیرون می‌آیم تازه امتحان واقعی شروع می‌شود. جایی که باید همان آموزش را در زندگی اجرا کنم.

من این را بارها تجربه کرده‌ام. گاهی چیزی را می‌دانم؛ اما عمل کردن به آن برایم سخت است. همین‌جا متوجه می‌شوم که هنوز در مسیر یادگیری هستم و باید بیشتر تمرین کنم. کنگره به من یاد داد که لازم نیست یک‌باره همه مشکلاتم را حل کنم، همین که امروز نسبت به دیروز یک قدم بهتر بردارم، برایم ارزشمند است. یاد گرفته‌ام که تغییرهای کوچک، اگر ادامه‌دار باشند، در نهایت تغییر بزرگی در زندگی ایجاد می‌کنند.

قبلاً وقتی در مسیرم با سختی روبه‌رو می‌شدم، ممکن بود فکر کنم شاید راه را اشتباه آمده‌ام؛ اما امروز می‌دانم سختی داشتن مسیر، دلیل اشتباه بودن آن نیست. گاهی سختی‌ها همان آموزش‌هایی هستند که برای رشد کردن به آن‌ها نیاز دارم. وادی هفتم به من یاد داد که مسئولیت انتخاب‌هایم را بپذیرم. دیگر نمی‌توانم دیگران یا گذشته را مقصر بدانم. اگر قرار است زندگی من تغییر کند، باید خودم حرکت کنم.

من هنوز هم گاهی اشتباه می‌کنم، گاهی عجله می‌کنم و گاهی از مسیرم فاصله می‌گیرم؛ اما تفاوت امروز من با گذشته این است که زودتر متوجه می‌شوم و سعی می‌کنم دوباره به مسیر برگردم. امروز وقتی به راهی که آمده‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم کنگره فقط یک راه برای من پیدا نکرد؛ بلکه به من یاد داد چه‌طور راه درست را تشخیص بدهم.

برای من وادی هفتم؛ یعنی اگر آرامش می‌خواهم باید راه آرامش را انتخاب کنم، اگر تغییر می‌خواهم باید خودم حرکت کنم و اگر به مقصدی علاقه دارم باید صبر داشته باشم و قدم‌ قدم جلو بروم. من هنوز در ابتدای راه هستم؛ اما دیگر مثل گذشته احساس سردرگمی نمی‌کنم. امروز می‌دانم راهی که انتخاب کرده‌ام، راه آموزش، صبر، حرکت و تغییر است. از صمیم قلب خوشحالم که کنگره را در زندگی‌ام پیدا کردم؛ چون احساس می‌کنم در این مسیر، فقط به دنبال یک مقصد نیستم، بلکه هر روز خودم را بهتر می‌شناسم و به انسانی که دوست دارم باشم، نزدیک‌تر می‌شوم.

نویسنده: راهنمای تازه‌واردین همسفر فاطمه.خ
رابط خبری لژیون سردار: راهنمای تازه‌واردین همسفر معصومه
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهتاب (نگهبان سایت)
نمایندگی همسفران خمین