رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است

دهمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه آموزشی کنگره شصت خیام نیشابوری در روزهای سه شنبه با استادی مسافر راهنما مهدی و نگهبانی مسافر علیرضا دبیری مسافرحسین، با دستور جلسه« وادی هفتم تاثیرآن روی من » در تاریخ 24 شهریورماه 1405 ساعت 17 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، مهدی هستم، یک مسافر.

ابتدا از نگهبان جلسه و دبیر محترم و آقای رضا که من را دعوت کردند تشکر می‌کنم. بسیار خوشحالم که اعضای قدیمی را می‌بینم و از دیدار مجدد آقای احمد نیز خوشوقتم؛ مدت‌ها بود که ایشان را ندیده بودم. همچنین از مرزبانان محترم و همه خدمتگزاران شعبه که برای تداوم فعالیت‌ها تلاش می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم.موضوع امروز وادی هفتم است که به‌عنوان «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز» مطرح شده است. پیداکردن راه صحیح، موضوعی بسیار مهم در زندگی ماست. پیش از آشنایی با کنگره شصت، مسیرهای متعددی را تجربه کردم؛ سوءاستفاده‌ها و آزارهای فراوانی دیدم و مدتی کوتاه آرامش خود را نیز از دست دادم. هرچند وضعیتم کاملاً اصلاح نشده است، اما نسبت به گذشته تغییرات مثبتی حاصل شده است.

یافتن راه درست، بحث امروز ماست. بسیاری از ما وقتی در زندگی به دوراهی می‌رسیم — به‌ویژه کسانی که به تازگی وارد مسیر کنگره شده‌اند یا سفر اول یا دوم را طی می‌کنند — اگر فقط چند دقیقه تأمل کنیم، تشخیص می‌دهیم کدام مسیر ما را به راستی، درستی و آرامش می‌رساند و کدام مسیر ما را به بی‌راهه می‌کشاند. اغلب دو راهی‌ها آشکارند، اما باز هم انتخاب‌های نادرست صورت می‌گیرد؛ زیرا صداهایی در درون ما هست که ما را از تصمیم‌گیری صحیح بازمی‌دارد.آن چیزی که درون ما مدام حرف می‌زند و ما را تشویق به رفتن در راه اشتباه می‌کند، معمولاً همان خواسته‌های زودگذر و لذت‌های موقتی است؛ صداهایی که به ظاهر دلسوزانه‌اند، اما در حقیقت منافع واقعی ما را نادیده می‌گیرند. این صداها می‌گویند «همین حالا برو سر لژیون، جلسه عمومی بعداً» یا «لازم نیست در سفر دوم شرکت کنی»؛ در حالی که تأمل کوتاهی نشان می‌دهد این حرف‌ها در بلندمدت چه نتیجه‌ای خواهد داشت.

پیام راهنمای استاد سردار و پیام‌های کنگره ما را بارها یادآوری می‌کنند که بهترین راه همیشه کوتاه‌ترین راه نیست؛ بلکه راهی است که درست و درست‌کارانه ما را به هدف واقعی‌مان می‌رساند. بسیاری راه‌هایی که زودتر به خواسته‌های ظاهری می‌رسند نیمه‌پخته‌اند؛ لذت موقتی می‌دهند اما رهایی واقعی و پایدار ایجاد نمی‌کنند. تجربه نشان داده است که اگر به جای مقاومت و تسلیم به هوس‌ها، استقامت کنیم، نتیجه سال‌ها بعد نمایان می‌شود.
من معتقدم همه ما برای هدفی به زمین آمده‌ایم؛ هر کس مأموریتی دارد و انتخاب‌هایی که انجام می‌دهد سرنوشت او را رقم می‌زند. من اعتیاد را انتخاب نکردم اما آن را تجربه کردم؛ این مسیر برایم آموزنده بود. خوشحالم که روزی کنگره و راه صحیح را یافتم، راهی که دیگران یافته بودند و به من هدیه کردند. در کنگره شصت کلید حل بسیاری از مسائل وجود دارد؛ بیرون از کنگره کسی را ندیدم که چنین کلیدی داشته باشد. وقتی کلیدی به دستت می‌دهند و آن را در زندگی استفاده می‌کنی، قفل‌ها باز می‌شوند.

از روزهایی که در تاریکی بودم و همه‌چیز را از دست داده بودم تا امروز که زندگی‌ام را بازسازی کردم، راه طولانی و پرآزمونی را طی کرده‌ام. به جرئت می‌گویم امروز از زندگی‌ام لذت می‌برم و بسیاری از داشته‌ها را مدیون کنگره‌ام. سال‌ها در کنگره کاشته‌ام و اکنون برداشت می‌کنم؛ اما تأکید می‌کنم این روند زمان‌بر است. همان‌طور که ریشه‌ی درخت در زمستان رشد می‌کند و در بهار شاخه‌ها جوانه می‌زنند، هر آنچه در کنگره می‌کاریم در زمان مناسب نتیجه می‌دهد. انتظار معجزهٔ فوری نداشته باشید.پیشنهاد عملی من این است که پیش از هر تصمیم مهمی، حتی برای انتخاب میان دو مسیر، لحظه‌ای تفکر کنید. وادی اول، وادی تفکر است؛ هر بار که وارد وادی‌های بعدی می‌شویم باید ابتدا تفکر کنیم. اگر تصمیم درست گرفتید و در مسیر کنگره ماندگار باشید، روزبه‌روز نعمات، حکمت، صبر و آرامش بیشتری دریافت خواهید کرد.در پایان، از حضورتان تشکر می‌کنم. امیدوارم هر یک از شما در مسیر کنگره برداشت‌های خوب و ماندگاری داشته باشید. برای همه‌تان آرزوی موفقیت و اتفاقات خوب دارم. از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید و در سکوت مرا همراهی نمودید، سپاسگزارم.

عکاس: مسافر غلامرضا (لژیون هشتم)
تایپ  : مسافر احمد ( لژیون سوم)
بارگذاری : گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری