ناامیدی تاریکی عمیقی است که بنیان وجود انسان را در هم می‌کوبد. زمانی که کسی را ناامید می‌کنیم او را در ته چاه می‌اندازیم در جایی که احساس هیچ بودن و بی‌ارزشی تمام انرژی‌های روحی او را پراکنده و پوچ می کند اما حقیقت این است که اگر وادی دوم را به‌درستی درک کنیم، می‌توانیم از این سیاهچاله بیرون بیاییم.
تفاوت بزرگ میان ناامیدی و تفکر در تمرکز است ناامیدی انرژی ما را پخش می‌کند اما تفکر مانند مسافری که با هدفی مشخص وارد کنگره می‌شود انرژی را یک‌جا متمرکز می‌کند. ناامیدی زمانی خطرناک می‌شود که ما در برابر آن مقاومت می‌کنیم و می‌خواهیم از واقعیت تاریکی خود فرار کنیم. همان‌طور که استاد امین می‌فرماید: اگر می‌خواهی کسی را از پا درآوری او را ناامید کن. پس سختی‌ها و دردهای مسیر، درست مانند درمان اعتیاد، ابزاری برای رشد هستند. نباید این سختی‌ها را مجازات دید، بلکه باید یاد گرفت که بر قضاوتگری انسان‌ها غلبه کرد. زمانی که خواست واقعی در درون ما شکل بگیرد، فرمان آغاز آموزش صادر می‌شود و این آموزش تنها کلام یا نیست؛ بلکه آزمونی است برای جان ما یاد می‌گیریم که هر شکست یک بازگشت به خویشتن و هر ناامیدی فرصتی برای بازسازی جسم و روح فرسوده است. در نهایت انسان نه با رسیدن به مقصد بلکه با میزان توانایی‌اش در عبور از تاریکی‌ها شناخته می‌شود
منبع : سی دی ناامیدی ( استاد امین )
نویسنده : همسفر شهربانو رهجوی راهنما همسفر ساناز لژیون یکم کیش
ویرایش و ارسال : همسفر بهاره نگهبان سایت رهجوی راهنما همسفر ساناز لژیون یکم کیش
همسفران نمایندگی کیش
- تعداد بازدید از این مطلب :
46