راه را بیاب حقیقت را دریاب

اولین جلسه از دوره بیستم و یکم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰، همسفران نمایندگی چالوس، با استادی همسفر مرجان، نگهبانی همسفر ریحانه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم) و تاثیر آن روی من» در روز دوشنبه ۲۳ شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: 

اول از همه از مرزبانان، ایجنت، نگهبان و راهنمایم تشکر می‌کنم که این اجازه را به من دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم.

در رابطه با وادی هفتم، «رمز و راز حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم.» کتاب وادی برای ما آموزش‌های زیادی داشت که ما توانستیم درون زندگی‌ خود کاربردی کنیم و از آن خیلی درس بگیریم. وادی یکم تا چهارم برای ما در مورد تفکر کردن صحبت کرده. وادی پنجم برای ما می‌گوید که افکار خودمان را اول از قوه به فعل تبدیل کنیم؛ یعنی اول باید فکر کنیم، بعد حرکت کنیم تا بتوانیم به خواسته‌هایی که داریم برسیم. وادی ششم به ما می‌گوید فرمانروایی عقل را به رسمیت بشناسیم و وادی هفتم: «رمز و راز حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم.»

وادی هفتم  به ما می‌گوید که ما برای کاری که می‌خواهیم انجام دهیم، حتماً باید تفکر داشته باشیم تا بتوانیم راه درست را انتخاب کنیم. این وادی می‌تواند در پیچیده‌ترین مسائل روزانه به ما کمک کند و همچنین در ساده‌ترین مسائل روزانه، چون این یک قانون است. وادی‌ها برای ما مثل یک قانون می‌مانند؛ همان‌طوری که قانون تغییر نمی‌کند، وادی هم هیچ تغییری نمی‌کند.

من باید وادی هفتم را طوری در زندگی‌ خود داشته باشم که روی افکار مثبت خیلی تمرکز کنم و انرژی مثبت داشته باشم تا بتوانم به خانواده خودم هم انرژی مثبت را منتقل کنم. من اگر انرژی مثبت داشته باشم؛ حتی می‌توانم با صحبت کردن و با کلامم این انرژی را به دیگران هم انتقال بدهم. به طور  مثال اگر بخواهم با کسی تلفنی هم صحبت کنم، می‌توانم این انرژی را از پشت تلفن به آن شخص انتقال بدهم.

اما زمانی‌که من همیشه افکار منفی را در وجود خودم داشته باشم و همیشه بخواهم روی چیزهای منفی تمرکز کنم، بخواهم بنشینم و بگویم حالم بد است یا مثلاً چرا هوا بارانی است، همیشه بخواهم از زندگی خودم گله کنم، هیچ‌ وقت نمی‌توانم راه درست را پیدا کنم. من اول باید راه درست را در وجود خودم پیدا کنم تا بتوانم راه درست را در وادی هفتم، آن‌طور که آقای مهندس برای ما گفتند، برسم.

مثلاً اگر آقای مهندس این علم را برای خودشان فقط نگه می‌داشتند و به مسافرهای ما آموزش نمی‌دادند، ما هیچ‌ وقت نمی‌توانستیم این آرامشی که الان داریم را تجربه کنیم. نمی‌توانستیم هیچ‌ موقع این امنیت و این شادی را تجربه کنیم. نمی‌توانستیم قدر نور را بدانیم، چون ما در تاریکی بودیم و بهتر می‌توانیم قدر نور را بدانیم و ارزش روشنایی را بیشتر می‌توانیم بدانیم. عقل ما وقتی که می‌خواهد یک راه درست را به ما نشان بدهد، مجهولات را برای خودش پیدا می‌کند تا بتواند راه درست را به ما نشان بدهد. ما در این وادی به دنبال راه درست هستیم تا آن راه را بتوانیم بهتر پیدا کنیم.

در این وادی انسان‌های کم‌خرد داریم و انسان‌های خردمند. انسان‌های کم‌خرد، انسان‌هایی هستند که بدون این‌که فکر کنند، بدون این‌که بخواهند اطلاعاتی داشته باشند، صحبت می‌کنند، یک حرفی می‌زنند، یک کاری را انجام می‌دهند که بعد از انجام دادن آن پشیمان می‌شوند و همیشه در حال عذرخواهی و معذرت کردن هستند؛ ولی انسان‌های خردمند، انسان‌هایی هستند که همیشه فکر می‌کنند، مطالعه می‌کنند، جستجو می‌کنند و برای کاری که می‌خواهند انجام بدهند تلاش می‌کنند تا بتوانند به آن خواسته‌های درستی که می‌خواهند برسند و بتوانند آن راه درست را پیدا کنند.

مثلاً من اگر می‌خواهم صحبتی با یکی داشته باشم، اول در ذهن خودم آن کلمات را تصویرسازی می‌کنم که من می‌خواهم یک حرف را به کسی بگویم؛ آیا طرف مقابل من از آن گفته‌های من خوشحال می‌شود، خوشش می‌آید یا این‌که ناراحت می‌شود؟ اگر خودم آن حرف را بپسندم به دیگران می‌گویم؛ ولی اگر آن حرف را نپسندم، هیچ‌ وقت برای دیگران نمی‌گویم که بخواهم بعد پشیمان بشوم و عذاب وجدان بگیرم، ناراحت بشوم و بگویم چرا من این حرف را گفتم یا این‌ کار را انجام دادم.

انسان‌ها همیشه سر دوراهی قرار می‌گیرند که گاهی ممکن است ما آن را خوب یا اشتباه انتخاب کنیم. ما به خاطر این‌که راه درست را بخواهیم انتخاب کنیم، اول باید در مورد آن راه تحقیق کنیم. مثلاً خیلی از انسان‌ها هستند که می‌خواهند لاغر بشوند؛ اما راه درست را انتخاب نمی‌کنند. می‌روند آسان‌ترین راه را برای خودشان انتخاب می‌کنند در صورتی‌ که بهترین راه، کوتاه‌ترین راه نیست. بهتر است که من در مورد لاغر شدن خودم تحقیق کنم، ببینم چه راهی بهتر است که آن کار را انجام بدهم که نه به خودم خسارتی وارد کنم، نه به اطرافیانم و باعث آزار و اذیت خودم یا اطرافیانم نشوم.

تقدیر از نگهبان و دبیر دوره قبل

مرزبان کشیک: همسفر سکینه، مسافر ملک‌آرا
تایپ: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون چهارم)
عکاس: راهنما همسفر غزل (لژیون سوم)
ارسال: همسفر سکینه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی چالوس