انتخابِ مسیر، کلید رهایی از دام‌های پنهان

دومین جلسه از دوره نود و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی آکادمی، با استادی دیده‌بان محترم مسافر علیرضا، نگهبانی مسافر میثم و دبیری مسافر بهرام با دستور جلسه " وادی هفتم: رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم." دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان، علیرضا هستم یک مسافر. توفیق حاصل شد تا در جمع شما بزرگواران باشم و امیدوارم در این جلسه، بهره لازم را ببریم. زمانی که در مسیر اعتیاد حرکت می‌کردم، جز فلاکت و بدبختی چیزی نصیبم نشد؛ اما اکنون همه ما دور هم جمع شده‌ایم تا حقیقت اعتیاد را با هم بررسی کنیم. انتخاب یک مسیر اشتباه باعث شد که امروز درگیر این بیماری شویم؛ به گونه‌ای که گویی دست، پا، زبان، چشم و تک‌تک سلول‌های ما درگیر این بیماری است. آقای مهندس می‌فرمایند: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌کنیم.» ما اکنون در بطن حقیقتِ اعتیاد هستیم و مسیرمان را انتخاب کرده‌ایم. خوشبختانه، نه بر اساس شانس یا اتفاق، بلکه به لطف خداوند مسیری درست را یافته‌ایم و دور هم جمع شده‌ایم.

حالا که در مسیر درست قرار گرفته‌ایم، باید بیاموزیم که نه تنها از دام اعتیاد رها شویم، بلکه چنان آموزش ببینیم که در دام‌های دیگر نیز گرفتار نشویم. اساساً هر خواسته‌ی نامعقولی که انسان انتخاب می‌کند، نوعی دام است. انسان‌ها همواره برای رسیدن به حال خوب تلاش می‌کنند و همین «انتخاب مسیر» است که سرنوشت را در لحظه تغییر می‌دهد. بسیاری از افراد به دنبال سریع‌ترین یا ارزان‌ترین راه برای پولدار شدن یا رسیدن به حال خوش هستند (مثلاً با مصرف مواد)، اما آقای مهندس تأکید دارند که این راه‌ها به نتیجه نمی‌رسند؛ بلکه باید راه درست را انتخاب کرد و در زمره «گروه خردمندان» قرار گرفت. اولین ویژگی گروه خردمندان، «سکوت» است. این وادی در طول بیست و چند سال حضور من در کنگره به من آموخته است که انسان خردمند ابتدا سکوت می‌کند؛ زیرا می‌داند کلام، جان دارد.

وقتی کلامی را جاری می‌کنم، به آن جان می‌بخشم و مسیر حرکت را مشخص می‌کنم. بنابراین، تمام تلاشم این است که هنگام تصمیم‌گیری و انتخاب مسیر برای لحظات پیش‌رو، سکوت کنم. سکوت زبان و ذهن، تعقل انسان را به یاری او می‌فرستد تا بتواند مسائل را به درستی بررسی کند. بسیاری از ما به دنبال راهکار برای بهبود وضع مالی یا یافتن «گنج» بوده‌ایم، اما بدون اندیشه و معرفت گام برداشته‌ایم. آیا بررسی کرده‌ایم که آن همراه یا مسیری که انتخاب کرده‌ایم، خودش در چه وضعیتی است؟ آیا با همسفر خود رفتار درستی داریم یا او نیز گرفتار است؟ پیدا کردن مسیر یعنی کسب آموزش، دانش و معرفت راستین در مکان و زمانی مناسب. آقای مهندس از شریعتی سخن می‌گویند که باید از طریق آن حرکت کنیم تا به حقیقت برسیم. انسان‌ها همگی در جستجوی حقیقت هستند اما در این مسیر گم می‌شوند.

ریشه اصلیِ گمگشتگی، نبودِ آموزش و معرفت است. از لحظه ورود به کنگره تا سال‌ها بعد، آنچه به دادِ رهجو می‌رسد، «معرفت» و آموزش لحظه‌به‌لحظه است. همین آموزش است که در آگاهی، به ما قدرت انتخاب درست می‌دهد. در آگاهی است که وقتی کسی به من تنه می‌زند یا حرف درشتی می‌زند، می‌توانم سکوت کنم و واکنشی نشان ندهم. در نهایت، برداشت ما چیست؟ برداشت ما در «عمل سالم» خلاصه می‌شود. در کنگره می‌آموزیم که در سفر اول، عمل سالم انجام دهیم. اگرچه با تفکر ساختارها آغاز می‌شود، اما در سفر اول باید روی وادی‌ها و طبق فرمان کنگره حرکت کرد. وقتی مسیر را پیدا کردی و در آن حرکت کردی، آنگاه قدرت تفکر تو نیز به کار می‌افتد؛ زیرا کسی که درگیر مصرف مواد است، اساساً تفکرِ سالم ندارد و در ابتدا باید مسیر را پیدا کند تا بتواند به تفکر درست برسد.

آیا می‌توان تفکر کرد که به جای مصرفِ یک‌پنجم، یک‌هشتم مصرف کنم؟ خیر! وقتی منِ علیرضا مسیر درست را پیدا کردم، باید بدانم که این مسیر کجاست؟ مسیر درست از خروجی‌های کنگره، از راهنمایانی که در کنار شما نشسته‌اند و می‌دانید که خود روزگاری مصرف‌کننده بوده‌اند، نمایان می‌شود. شما باید در کنگره «عمل سالم» انجام دهید تا در نهایت به آرامش و آسایش (ولو نسبی) دست یابید. این مسیر مانند دوچرخه‌سواری است؛ متناسب با رکاب زدن و تلاش شما، برداشت‌تان رقم می‌خورد و حرکت می‌کنید. به محض اینکه از حرکت بایستید، دوباره در دام می‌افتید.

مگر اینکه در مسیر حرکت کنید، در کنگره آموزش بگیرید، به رهایی برسید و بتوانید خانواده و کسب‌وکار مستحکمی برای خود بسازید. دانشی که در کنگره وجود دارد و آن ورودی که هر لحظه از آن استفاده می‌کنیم، می‌تواند مانع از این شود که ما به مسلخ برویم یا بدبخت شویم. این آموزش‌ها باعث می‌شود که عمرمان بیهوده نگذرد؛ چرا که گاهی به خود می‌آییم و می‌بینیم سن زیادی از ما گذشته، اما هیچ حرکت سازنده‌ای انجام نداده‌ایم. اما به لطف خدا، با پیدا کردن این مسیر، این مهم (تغییر و حرکت) محقق می‌شود. سکوتِ زبان به‌قدری اهمیت دارد که آقای مهندس بارها در این وادی بر آن تأکید کرده‌اند. اگر سکوتِ زبان را همراه داشته باشیم، می‌توانیم اتفاقات بسیار بزرگی را برای خود رقم بزنیم. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، بسیار سپاسگزارم.

در ادامه نظر شما را به تصاویر اعلام رهایی جلب می‌کنیم.

تایپ و عکس: مسافر مهران لژیون هشتم

تنظیم خبر: مسافر حمید لژیون دوم

گروه سایت نمایندگی آکادمی