رمز موفقیت در دانستن نیست بلکه در عمل کردن است

جلسه نهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بردسکن به استادی راهنما همسفر شکوفه، نگهبانی همسفر زینب و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه《وادی هفتم و تاثیر آن روی من》در روز دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد. 

خلاصه سخنان استاد:

خداوند بزرگ را سپاس که مجدداً این فرصت به من داده شد تا در این جایگاه قرار بگیرم خدمت کنم و آموزش بگیرم. از نگهبان جلسه، گروه مرزبانی و ایجنت محترم سپاسگزارم که مرا برای آموزش و خدمت کردن انتخاب کردند. در کنگره۶۰، وادی‌ها ابزاری هستند که برای بیرون آوردن ما از ظلمت و هدایت ما به سوی نور در اختیار ما قرار گرفته‌اند. همان‌طور که استاد امین می‌فرمایند؛ وادی‌ها در واقع همان پله‌های آموزش و ارتقای انسانی هستند. 

اما نکته کلیدی این است که آیا ما این آموزش‌ها را به عمل تبدیل می‌کنیم؟ تفاوت میان کسی که فقط اطلاعات کسب می‌کند و کسی که به دانش خود می‌افزاید، در کاربردی کردن آن‌ اطلاعات است، مانند کسی که کتاب‌های زیادی در خانه دارد و آن‌ها را برای تزیین اتاق استفاده می‌کند، اما هرگز محتوای آن‌ها را در زندگی به کار نمی‌گیرد. اگر بخواهیم زندگی‌ خود را دگرگون کنیم، باید آنچه را در وادی‌ها آموخته‌ایم، در عمل پیاده کنیم. 

ما تا رسیدن به وادی هفتم، شش مرحله را پشت سرگذاشته‌ایم که هر کدام معنای خاصی داشتند، وادی اول تفکر؛ ساختارها با تفکر آغاز می‌شوند. در وادی دوم یاد می‌گیریم که هیچ‌کس بیهوده به این جهان نیامده است. وادی سوم؛ در وادی سوم متوجه می‌شویم که هیچ‌کس به اندازه خود انسان نمی‌تواند برای رشد او تلاش کند. در وادی چهارم که وادی مسئولیت‌پذیری است، می‌آموزیم که خود پاسخگوی کارها هستیم و هیچ‌کس مسئولیت کار ما را بر عهده نمی‌گیرد.

 وادی پنجم، زمانی است که آموزش‌ها را باید عملیاتی کنیم. وادی ششم فرمان عقل است و یاد می‌گیریم به فرمان عقل توجه کرده و آن را اجرا کنیم. وادی هفتم حقیقتی است که در این مرحله با آن مواجه می‌شویم؛ حقیقتی که همواره بوده است و خواهد بود و تغییرناپذیر است. وادی هفتم به ما می‌گوید؛ برای رسیدن به آرامش، تعادل و رهایی، باید راه درست را انتخاب کنیم. در این وادی، مفهوم رمز و راز مطرح می‌شود، همان‌طور که هر گوشی با رمز محافظت می‌شود، ما نیز در کنگره یاد می‌گیریم که رازهای زندگی خود را آشکار نکنیم.

 ما با دیگران مشورت می‌کنیم، اما مسائل شخصی و خصوصی خود را تنها با راهنما در میان می‌گذاریم تا حریم زندگی‌ ما حفظ شده باشد. یافتن راه در وادی هفتم نیازمند دو پارامتر است؛ آموزش و استمرار. فرمانبرداری یعنی؛ تبدیل کردن آموزش به عادت، اگر من یک جلسه حضور داشته باشم و چند جلسه غایب باشم، به دنبال آموزش نیستم؛ بلکه به دنبال طی کردن مسیر هستم. 

استمرار و نظم، همان چیزی است که در سی‌دی‌های آموزشی مانند روش DST به ما آموخته شده است، رمز موفقیت در دانستن نیست، بلکه در عمل کردن است. اگر عمل نکنیم، دانش ما تنها باعث تخریب خود ما می‌شود. در گذشته، من از کمبود تفکر رنج می‌بردم، گاهی بدون فکر سخنی می‌گفتم که باعث تنش و خرابکاری می‌شد، چون هنوز یاد نگرفته بودم که ابتدا باید فکر کنم و سپس عمل کنم، اما امروز با حضور در کنگره، افتخار می‌کنم که آموزش می‌بینم تا بتوانم در خدمت به خانواده، دوستان و خودم، از این آموزش‌ها بهره ببرم. 

در پایان، حضور در کنگره را به یک سفره بزرگ تشبیه می‌کنم، کسانی که در این مسیر باقی می‌مانند و خدمت می‌کنند، به قسمت‌های عمیق‌تر، شیرین‌تر و اصلی این سفره دسترسی پیدا می‌کنند. امیدوارم خداوند به ما توانایی و استمرار حضور در این سفره‌ بزرگ را بدهد تا بتوانیم از تمامی برکات آن بهره‌مند شویم.

مرزبانان کشیک: همسفر سمیه و مسافر علی
عکس:همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)
تایپ: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)
ویرایش: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)
ارسال: مرزبان خبری همسفر مریم
همسفران نمایندگی بردسکن