تفاوت کم‌خردان و خردمندان در انتخاب راه

تعدادی از رهجویان لژیون راهنمایان تجلیل‌‌شده نمایندگی آکادمی در خصوص دستور جلسه «وادی هفتم (رمز و راز حقیقت، در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری، آنچه برداشت می‌نمائیم) و تأثیر آن روی من» این‌گونه نوشتند:

راهنما همسفر کیمیا:

وادی هفتم به‌نوعی به کارگیری آنچه از وادی‌های قبل آموخته‌ایم، در مسیر حرکت فرد است. تفکر، مسئولیت‌پذیری، از قوه به فعل درآوردن اندیشه‌ها و به رسمیت شناختن قوه عقل برای پیدا کردن راه و کشف مجهولات جهت پی بردن به حقیقت. با به‌کارگیری وادی‌ها، به‌تدریج راه بر فرد نمایان می‌شود و در حرکت است که رمز و راز کشف حقیقت بر فرد نمایان می‌شود. به عبارتی مسیر را پیدا می‌کند و با طی کردن مسیر و حرکت در صراط مستقیمی که با توجه به آموزش‌های قبلی در آن قرارگرفته به حقیقت و آ‌نچه حق و راستین است پی می‌بریم. یادگیری منابع آموزشی که به‌کارگیری آن‌ها خود کلیدی برای باز کردن بسیاری از گره‌ها و قفل‌هایی به حساب می‌آید که انسان در زندگی با آن‌ روبه‌رو می‌شود؛ اما این را راهی سخت و سهل به شمار می‌رود که تغییرات، تبدیلات و ترخیص‌های زیادی رخ دهد تا با تفکر درست، راه راستین بر فرد نمایان شود و کلید را به دست بگیرد و سپس با طی کردن مسیر و فرمان‌برداری از عقل و نیروهای راستین و نیز با به فعل درآوردن آموخته‌ها، می‌تواند کلید را به کار گیرد و قفل‌ها را باز کند. تفاوت فرد کم‌خرد و خردمند در همین تغییرات، تبدیلات و ترخیص‌ها، طی کردن مسیر و به‌کارگیری کلید است؛ زیرا فرد کم‌خرد پیش از تفکر سخن می‌گوید، پیش از یافتن راه دست به حرکت می‌زند و اغلب سر از بی‌راهه در می‌آورد؛ ولی فرد خردمند با دانایی که کسب کرده به سطحی از قدرت تشخیص رسیده که پیش از هر اقدام و حرکتی، تفکر می‌نماید و سنجیده عمل می‌کند؛ چرا‌که می‌داند بهترین و ماندگارترین گنج، گنج درون خودش است. امید است با یادگیری و اجرای آموزش‌های جاری در کنگره‌۶۰ بتوانیم نشانه‌های صراط مستقیم را ببینیم و القائات مثبت را بشنویم با تفکر، صبر و تأمل، با وضعیت مناسب به هدف و مقصد برسیم.

راهنما همسفر هانیه:

وادی هفتم در کنگره‌۶۰، با جمله‌ای عمیق، اهمیت مسیر و نتیجه حرکت انسان را بیان می‌کند: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم». ممکن است انسان سال‌ها تلاش کند؛ اما اگر مسیر را اشتباه انتخاب کرده باشد، تلاش او نه‌‌تنها نتیجه‌ای ندارد، بلکه می‌تواند او را از هدف دورتر سازد. یافتن راه، اولین قدم برای رسیدن به مقصد است؛ اما تنها پیدا کردن راه کافی نیست. انسان باید بداند از مسیر انتخابی چه چیزی دریافت می‌کند و چگونه از آموزش‌ها و تجربیات خود بهره می‌برد. در مسیر درمان نیز ممکن است فرد راه درست را بیابد؛ اما اگر آموزش‌ها را جدی نگیرد و در مسیر حرکت نکند، نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شود. در کنگره‌۶۰ تأکید می‌شود که دانستن به‌تنهایی کافی نیست و باید دانسته‌ها را به عمل تبدیل کرد. گاهی انسان به دنبال کوتاه‌ترین راه است، درحالی‌که کوتاه‌ترین راه همیشه بهترین راه نیست. راه درست ممکن است نیازمند صبر، آموزش، نظم و تحمل سختی‌ها باشد. وادی هفتم به ما یادآوری می‌کند که برای کشف حقیقت باید جست‌وجو کنیم، تفکر کنیم و از تجربیات دیگران نیز بهره‌مند شویم. وقتی راه صحیح مشخص شد؛ باید با جدیت در آن قدم برداشت و از آموزش‌های مسیر، برداشت مناسب داشت. درواقع، ارزش هر راهی به نتیجه‌ای است که از آن به دست می‌آوریم. اگر آموزش ببینیم؛ اما آن را در زندگی اجرا نکنیم، بخش مهمی از فرصت خود را از دست داده‌ایم.

رابط خبری: راهنما همسفر اسرین (لژیون راهنمایان تجلیل‌شده)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی آکادمی