همسفر نرگس در مشارکت خود بیان کرد:
گاهی فکر میکنم بیشتر سختیهای زندگی من از این نبوده که تلاش نکردهام؛ بلکه به این دلیل بوده که قبل از حرکت، راه درست را پیدا نکردهام. وادی هفتم به من یادآوری میکند که برای رسیدن به حقیقت، اول باید راه را پیدا کنم و بعد قدم در آن بگذارم. دیگر نمیخواهم با عجله تصمیم بگیرم، حرف بزنم و بعد به دنبال جبران باشم. میخواهم قبل از هر حرکت، کمی مکث کنم، فکر کنم و از خودم بپرسم: این راه مرا به کجا میرساند؟
یاد گرفتهام که خردمندی فقط دانستن نیست؛ گاهی خردمندی یعنی سکوت کردن، صبر کردن و گاهی استفاده کردن از تجربه کسی است که راه را قبل از من طی کرده. در کنگره۶۰ فهمیدم لازم نیست همه مسیرها را خودم با درد و اشتباه تجربه کنم. میتوانم از کسانی که این راه را با موفقیت طی کردهاند، آموزش بگیرم و قدر راهی را که برایم روشن شده بدانم و چه زیباست که بدانم گنج واقعی بیرون از من نیست؛ گنج، درون خود من است؛ باید آن را با آموزش، صبر، استقامت و حرکت پیدا کنم.
امروز میدانم فقط پیدا کردن راه کافی نیست؛ باید در راه بمانم، حرکت کنم و اجازه دهم زمان و تلاش، برداشت مرا نشان دهند و شاید یکی از بزرگترین درسهای این وادی برای من این باشد که هر اتفاقی ارزش یک واکنش شدید را ندارد. گاهی اگر کمی صبر کنم و سکوت کنم، از یک طوفان بزرگ جلوگیری میکنم. خدایا کمکم کن در دوراهیهای زندگی، راهی را انتخاب کنم که مرا به آرامش، تعادل و حال خوب برساند؛ راهی که در آن، هم خودم را بهتر بشناسم و هم بتوانم برای دیگران چراغی کوچک باشم. اول راه را پیدا کنم، بعد حرکت کنم و تا رسیدن به مقصد، از مسیر خارج نشوم.
نویسنده: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر ناهید (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر نیره رهجوی راهنما همسفر نیلوفر (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ارسال: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صبا
- تعداد بازدید از این مطلب :
126