English Version
This Site Is Available In English

دانستن به‌تنهایی کافی نیست

دانستن به‌تنهایی کافی نیست

انسان در طول زندگی همواره با انتخاب‌های مختلفی روبه‌رو است، گاهی یک انتخاب کوچک می‌تواند مسیر زندگی او را تغییر دهد و گاهی انتخاب یک راه نادرست، انسان را سال‌ها از هدف اصلی خود دور کند. بنابراین تنها خواستن و تلاش کردن کافی نیست؛ بلکه مهم‌تر از آن، پیدا کردن راه درست است. وادی هفتم کنگره۶۰ به همین موضوع بسیار مهم می‌پردازد و می‌گوید: «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم». این وادی ادامه وادی‌های قبل است، چون ما یاد گرفتیم که وادی‌های کنگره همانند حلقه‌های در هم تنیده یک زنجیر می‌باشند، در وادی‌های اول تا چهارم، موضوع تفکر و مسئولیت انسان مطرح می‌شود؛ در وادی پنجم، انسان باید تفکرات خود را به مرحله عمل برساند و در وادی ششم، جایگاه عقل و فرمانروایی آن مطرح می‌شود. با رسیدن به وادی هفتم، انسان با کمک تفکر و عقل باید راه درست را پیدا کند و نتیجه انتخاب خود را ببیند.


اهمیت پیدا کردن راه یکی از مهم‌ترین پیام‌های وادی هفتم است و اینکه هر تلاشی الزاماً انسان را به مقصد نمی‌رساند. ممکن است فردی بسیار بااراده باشد، انرژی زیادی داشته باشد و برای رسیدن به هدف خود تلاش فراوان کند؛ اما اگر مسیر را اشتباه انتخاب کرده باشد، همین تلاش می‌تواند او را از هدف دورتر کند. مانند فردی که می‌خواهد به شهری برسد اما جاده اشتباهی را انتخاب می‌کند، هرقدر هم سریع‌تر حرکت کند، به مقصد مورد نظر نخواهد رسید. بنابراین: اول راه، بعد حرکت.


در مسئله اعتیاد نیز همین موضوع اهمیت زیادی دارد. ممکن است فرد بارها تصمیم به کنار گذاشتن موادمصرفی خود بگیرد و بارها تلاش کند، اما اگر روش و مسیر مناسبی پیدا نکرده باشد، ممکن است نتیجه مطلوب را به دست نیاورد. در منابع مرتبط با وادی هفتم نیز تأکید شده که بسیاری از مشکلات ناشی از پیدا نکردن راه صحیح یا انتخاب مسیر اشتباه است. گاهی انسان هدف خوبی دارد اما راه رسیدن به آن را نمی‌شناسد، مثلاً ممکن است فردی بگوید: می‌خواهم آرامش داشته باشم، سالم باشم، از اعتیاد رها شوم، می‌خواهم زندگی خوبی داشته باشم، انسان موفقی باشم، همه این خواسته‌ها ارزشمند هستند؛ اما سؤال اصلی این است: برای رسیدن به این هدف چه راهی را باید انتخاب کنم؟ اینجاست که وادی هفتم اهمیت پیدا می‌کند.


هدف بدون راه، فقط یک خواسته است؛ اما وقتی راه صحیح پیدا شود، خواسته می‌تواند به واقعیت تبدیل شود. چرا راه‌های کوتاه همیشه بهترین راه نیستند؟ یکی از نکات مهمی که می‌توان از وادی هفتم برداشت کرد این است که انسان گاهی به دنبال سریع‌ترین و آسان‌ترین راه می‌گردد، در حالی که سریع‌ترین راه الزاماً درست‌ترین راه نیست. انسان ممکن است بخواهد خیلی سریع ثروتمند شود، درس بخواند و نتیجه بگیرد، از یک مشکل خلاص شود،  وزن کم کند، اعتیاد را کنار بگذارد، بدون آموزش و تجربه به موفقیت برسد. اما بسیاری از مسائل اساسی زندگی نیازمند زمان، آموزش، صبر و حرکت تدریجی هستند.


در کنگره۶۰ نیز نگاه به درمان اعتیاد براساس یک مسیر مشخص و تدریجی شکل گرفته است؛ یعنی فرد به جای دنبال کردن راه‌های کوتاه و مقطعی، مسیر درمان را می‌آموزد و قدم‌به‌قدم حرکت می‌کند. در قسمت دوم وادی می‌گوید: «و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم.» این قسمت بسیار عمیق است. در زندگی، انسان دائماً در حال کاشتن و برداشت کردن است، اگر محبت بکاریم، احتمالاً محبت برداشت می‌کنیم. اگر احترام بگذاریم، زمینه احترام را ایجاد می‌کنیم. اگر دانش بیاموزیم، آگاهی به دست می‌آوریم. اگر مسئولیت‌پذیر باشیم، اعتماد دیگران را به دست می‌آوریم.  اگر ضدارزش‌ها را انتخاب کنیم، دیر یا زود نتیجه آن انتخاب‌ها را نیز خواهیم دید. بنابراین زندگی را می‌توان مانند یک زمین کشاورزی در نظر گرفت: آنچه امروز می‌کاریم، فردا برداشت خواهیم کرد.


دو بخش وادی هفتم کاملاً به یکدیگر مربوط هستند، راه تعیین می‌کند چگونه حرکت کنیم و برداشت نتیجه حرکت ماست. اگر راه درست باشد، احتمال رسیدن به نتیجه مطلوب بیشتر می‌شود. اگر راه غلط باشد، حتی تلاش فراوان نیز ممکن است نتیجه مطلوبی ایجاد نکند. برای مثال، فردی که می‌خواهد دانش بیشتری داشته باشد، باید راه یادگیری را پیدا کند. فقط خریدن کتاب کافی نیست؛ باید مطالعه کند، تمرین کند، سؤال بپرسد و آموخته‌های خود را به کار ببرد. درمان اعتیاد نیز همین‌گونه است. در نگاه کنگره۶۰، مسئله فقط قطع مصرف نیست؛ بلکه رسیدن به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی اهمیت دارد. در گزارش‌های مربوط به وادی هفتم نیز بر همین نگاه و نقش آموزش و اجرای آموخته‌ها تأکید شده است.

 

یکی دیگر از مهم‌ترین درس‌های وادی هفتم این است که دانستن به‌تنهایی کافی نیست، ممکن است من بدانم دروغ گفتن کار درستی نیست، اما اگر دروغ بگویم، دانستن من چه تغییری ایجاد کرده است؟ ممکن است بدانم احترام خوب است، اما اگر به دیگران احترام نگذارم، این آگاهی هنوز به عمل تبدیل نشده است. بنابراین بین این دو مرحله تفاوت وجود دارد: اول دانستن دوم فهمیدن سوم اجرا کردن و در پایان نتیجه گرفتن، باید بدانم که آموزش زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که وارد زندگی شود. انسان خردمند قبل از تصمیم‌گیری عجله نمی‌کند، جوانب موضوع را بررسی می‌کند، از تجربه دیگران استفاده می‌کند، پیامدهای تصمیم خود را می‌سنجد و سپس حرکت می‌کند.

یکی از مهم‌ترین ابزارهای پیدا کردن راه، آموزش است. انسان نمی‌تواند همه چیز را از ابتدا و بدون تجربه بداند. گاهی لازم است از کسی که این مسیر را طی کرده، آموزش بگیریم. در کنگره۶۰، آموزش و تجربه جایگاه مهمی دارد و فرد با استفاده از آموزش‌ها و تجربه‌های موجود، مسیر درمان و تغییر را بهتر می‌شناسد. من به عنوان یک همسفر آموزش گرفتم که وادی هفتم فقط مربوط به درمان اعتیاد نیست؛ بلکه می‌توان آن را در تمام زندگی به کار گرفت.

اگر می‌خواهیم رابطه خوبی با همسر و فرزندانم داشته باشیم، باید راه ارتباط صحیح را یاد بگیریم. اگر موفقیت شغلی می‌خواهم، باید راه درست کسب مهارت و مسئولیت‌پذیری را پیدا کنم. اگر موفقیت علمی می‌خواهم، باید روش صحیح مطالعه و یادگیری را پیدا کنم. اگر امنیت مالی می‌خواهم، باید راه صحیح مدیریت درآمد و هزینه را بیاموزم. اگر آرامش می‌خواهم، باید راه شناخت خود و اصلاح رفتارهایمان را پیدا کنم.

وادی هفتم یکی از وادی‌های بسیار عمیق و کاربردی کنگره۶۰ است. پیام آن فقط درباره پیدا کردن یک مسیر برای درمان اعتیاد نیست؛ بلکه درباره تمام مسیر زندگی انسان است. انسان برای رسیدن به حقیقت باید ابتدا راه را پیدا کند و سپس ببیند از حرکت در آن راه چه چیزی برداشت می‌کند. گاهی انسان به دلیل عجله، ناآگاهی یا انتخاب‌های اشتباه، مسیر خود را گم می‌کند. اما اگر تفکر کند، آموزش بگیرد، از تجربه استفاده کند و با صبر حرکت کند، می‌تواند مسیر درست را پیدا کند.

هر حرکتی نیازمند یک راه است.هر راهی نتیجه‌ای دارد. هر نتیجه‌ای حاصل انتخاب‌ها و اعمال ماست. پس قبل از اینکه حرکت کنیم، باید راه را بشناسیم و قبل از اینکه نتیجه بخواهیم، باید ببینیم چه چیزی کاشته‌ایم شاید زیباترین برداشت شخصی من از وادی هفتم این باشد: اگر نتیجه زندگی‌ام را دوست ندارم، فقط نباید بیشتر تلاش کنم؛ باید ببینم در چه مسیری حرکت می‌کنم، چه می‌کارم و از این مسیر چه برداشتی خواهم داشت.

نویسنده: راهنما همسفر مرضیه (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...