اعتیاد ،شروع از دست دادن فرماندهی

جلسه یازدهم از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین با استادی مسافر راهنمای تازه واردین احمد، نگهبانی مسافر روح‌الله و دبیری مسافر جمال  با دستور جلسه « از فرمانبرداری تا فرماندهی » پنج‌شنبه ۱۹ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، احمد هستم، یک مسافر. دستور جلسه امروز «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. به نظر من، این موضوع یک قانون کلی برای تمام انسان‌هاست و در زندگی همه ما کاربرد دارد. فرماندهی هم در صور آشکار و هم در صور پنهان انسان مطرح می‌شود. هر چیزی که مربوط به جسم و عملکرد ظاهری انسان باشد، در محدوده صور آشکار قرار می‌گیرد و مسائل مربوط به افکار، احساسات و ساختارهای درونی، به صور پنهان مربوط می‌شود.

انسان زمانی که وارد مسیر اعتیاد می‌شود، به‌تدریج فرماندهی خود را از دست می‌دهد. شاید در ابتدا این موضوع چندان محسوس نباشد، اما با گذشت زمان آثار آن در تمام ابعاد زندگی نمایان می‌شود. برای مثال، ممکن است فرد قبل از ورود به اعتیاد توانایی پیاده‌روی، کار کردن، ورزش کردن و انجام فعالیت‌های روزمره را داشته باشد، اما پس از مدتی مصرف مواد، همان توانایی‌ها کاهش پیدا می‌کند. این نشان می‌دهد که انسان دیگر مانند گذشته فرمانده جسم خود نیست.

اگر بخواهم از تجربه خودم در دوران اعتیاد بگویم، باید عرض کنم که در سال‌های ابتدایی شروع مصرف، هنوز تلاش زیادی برای رسیدن به خواسته‌ها و اهدافم داشتم. کار می‌کردم، فعالیت داشتم و برای پیشرفت زندگی‌ام تلاش می‌کردم، اما به‌تدریج با پیشرفت اعتیاد، فعالیت‌ها و انگیزه‌هایم کمتر شد و پیشرفت کار و زندگی‌ام روزبه‌روز ضعیف‌تر گردید. در مقابل، میزان مصرف مواد بیشتر و بیشتر می‌شد.

در واقع، در آن مرحله مواد مخدر به‌تدریج جای فرمانده واقعی را گرفت و فرماندهی جسم و بخش زیادی از زندگی من تحت تأثیر اعتیاد قرار گرفت. بسیاری از تصمیمات و برنامه‌های زندگی‌ام به مصرف مواد وابسته شده بود. راه‌های مختلفی را نیز برای رهایی امتحان کردم، اما نتیجه‌ای حاصل نشد؛ چون هنوز شناخت و آموزش لازم را نداشتم و نمی‌دانستم برای بازگرداندن فرماندهی از دست‌رفته باید چه مسیری را طی کنم.

تا اینکه خداوند توفیق آشنایی با کنگره ۶۰ را نصیب من کرد. در کنگره یاد گرفتم که برای رسیدن به فرماندهی، ابتدا باید فرمانبرداری را آموزش ببینم. اجرای قوانین و دستورهای راهنما، حضور به‌موقع در جلسات، نوشتن سی‌دی‌ها، انجام تکالیف و در مجموع حرکت کردن در مسیر آموزش، به من کمک کرد تا قدم‌به‌قدم فرمانبرداری را یاد بگیرم.

در ابتدا شاید انجام این کارها ساده به نظر برسد، اما همین مسائل کوچک، پایه‌های یک حرکت بزرگ را تشکیل می‌دهند. من تلاش کردم آنچه را آموزش می‌گیرم، در زندگی به اجرا دربیاورم و به‌تدریج نتیجه این فرمانبرداری را در جسم، افکار و زندگی خود مشاهده کردم. در نهایت توانستم دوباره فرماندهی جسم خودم را به دست بیاورم و به لطف خداوند به یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای زندگی‌ام، یعنی رهایی از اعتیاد، برسم.

از دیدگاه من، فرمانبرداری به معنای تسلیم شدن بدون تفکر نیست؛ بلکه انسان ابتدا باید آموزش بگیرد، تفکر کند و تجربه کسب کند تا بتواند به دانایی مؤثر برسد. دانایی مؤثر زمانی شکل می‌گیرد که مثلث تفکر، تجربه و آموزش در کنار یکدیگر رشد کنند و فرد بتواند آموخته‌های خود را در زندگی به اجرا درآورد.

این موضوع فقط مختص درمان اعتیاد نیست. هر انسانی، در هر جایگاه و شغلی که قرار دارد، برای رسیدن به موفقیت باید آموزش بگیرد و اصول فرمانبرداری را یاد بگیرد. چه مکانیک باشد، چه بنا، چه کارمند، چه مدیر و یا صاحب هر شغل و حرفه دیگری، اگر بخواهد در کار و زندگی خود پیشرفت کند، باید از افرادی که در آن مسیر تجربه و دانش بیشتری دارند، آموزش بگیرد و بتواند آموزش‌ها را به مرحله عمل برساند.

در کنگره ۶۰ نیز برای رسیدن به فرماندهی، ابتدا باید از مرحله فرمانبرداری عبور کنیم. نمی‌توان بدون آموزش و بدون طی کردن مسیر، انتظار داشت که فرمانده خوبی باشیم. همان‌طور که برای ساختن یک ساختمان، ابتدا باید پی‌ریزی انجام شود، در مسیر درمان نیز فرمانبرداری، پایه و مقدمه رسیدن به فرماندهی است.

ما باید قوانین و آموزش‌های کنگره را جدی بگیریم و با احترام به جایگاه راهنما و رعایت نظم و قوانین، مسیر درمان را طی کنیم. هرچه فرمانبرداری ما آگاهانه‌تر و همراه با دانایی مؤثر باشد، زمینه برای به دست آوردن فرماندهی بیشتر فراهم می‌شود.

در حقیقت، زمانی که انسان بتواند بر جسم، افکار و احساسات خود تسلط پیدا کند، می‌تواند دوباره سکان زندگی خود را در دست بگیرد. بنابراین، فرمانبرداری یک مرحله موقت و یک هدف آموزشی است که ما را به فرماندهی می‌رساند.

تجربه من به من نشان داده است که برای رهایی از اعتیاد، یکی از مهم‌ترین مسیرها، یادگیری فرمانبرداری و حرکت در چارچوب قوانین و آموزش‌هاست. اگر بخواهیم فرمانده خوبی برای جسم و زندگی خود باشیم، ابتدا باید فرمانبردار خوبی باشیم

.تایپ

تایپ:مسافر حسین لژیون دوم 

ارسال:مسافر پوریا