فرمان‌برداری نه ذلت است و نه تحقیر

هشتمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی مسافران کنگره 60 نمایندگی خیام نیشابوری در روزهای یکشنبه با استادی مسافرحسین ونگهبانی مسافر موسی و دبیری مسافر غلامرضا با دستور جلسه (از فرمان‌برداری تا فرماندهی ) در تاریخ 15شهریورماه1405 رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز کرد

سلام دوستان ؛ حسین هستم، یک مسافر.
ابتدا خدا را شاکرم که توفیق خدمت و حضور در این جایگاه را پیدا کردم. شاید در ابتدای سفر هرگز تصور نمی‌کردم که بتوانم سفرم را ادامه دهم و امروز در جایگاهی قرار گیرم که تجربه و خدمت کنم. همچنین مایلم از راهنمای ارجمندم، آقا بهروز، بابت اعتماد و فرصت قرار دادن این جایگاه تشکر کنم. حضور در این جایگاه و تعامل با دوستان برای من مایهٔ انرژی و انگیزه است.در شروع جلسه لازم است مفهوم «فرمان‌برداری» را روشن کنیم. هدف حضور ما در جلسات، صرف گفت‌وگو و تبادل عبارت‌های کلی نیست؛ بلکه باید آنچه می‌آموزیم در زندگی عملی شود تا از مشکلات و دشواری‌های گذشته نجات یابیم. فرمان‌برداری در سفر اول به معنای اطاعت کورکورانه نیست؛ بلکه به معنای پذیرش راهنما و پیروی از دستورها و روش‌هایی است که راهنما برای درمان اعتیاد تعیین می‌کند.

فرمان‌برداری در سفر اول شامل مواردی مانند: گوش دادن دقیق به راهنما، مصرف دارو به‌صورت تجویز شده (میزان و زمان مشخص)، حضور منظم در جلسات و اجرای برنامه‌های پیشنهادی است. این اطاعت و پیروی نشان‌دهندهٔ تواضع و پذیرش این حقیقت است که مسافر در آغاز مسیر، مسیر را کامل نمی‌داند و نیازمند کمک راهنمایی است که راه را قبلاً پیموده و تجربه دارد. فرمان‌برداری نه ذلت است و نه تحقیر؛ بلکه آبرو و عزتِ آیندهٔ مسافر را تضمین می‌کند؛ زیرا فرمان‌برداری صحیح، زمینه‌ساز تبدیل شدن به یک فرماندهٔ آگاه و توانمند در آینده است.

اجازه دهید یک تجربهٔ شخصی کوتاه بیان کنم. در روزهای آغازین سفر وقتی داروی تجویز شده را مصرف کردم، دو روز اول اوضاع قابل تحمل بود؛ اما از روز سوم احساس بدحالی شدیدی پیدا کردم. زمانی که با راهنمایم تماس گرفتم و رفتار یا تصمیمی دیگر از خود نشان دادم، ایشان با صبر و قاطعیت توصیه‌های لازم را تکرار کردند و از من خواستند که دستورات را اجرا کنم، استقامت کنم و فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی را انجام دهم. من به توصیهٔ ایشان عمل کردم و حتی در زمستان و برف تا ساعت‌ها راه رفتم. نتیجهٔ این فرمان‌برداری، بهبود حال و بازپس‌گیری زندگی‌ام بود. این تجربه نشان داد که اطاعت از راهنما در لحظات سخت، کلید عبور از بحران و بازگشت به حال خوب است.

فرماندهی مرحلهٔ بالاتری از مسیر درمان است که تضمین کننده آگاهی، تشخیص درست مسیر و توانمندی در هدایت خود است؛ یعنی وقتی دیگر نیازی نیست دائماً کسی بالای سر شما باشد تا مسیر درست را نشان دهد، خود بتوانید راه درست را از نادرست تشخیص دهید و بر رفتار، احساس و افکارتان مسلط باشید. در سفر دوم، فرماندهی به معنای پادشاهی بر وجود خود است؛ یعنی تسلط بر خشم، افکار منفی و واکنش‌های هیجانی. رسیدن به این سطح نیازمند شروع و پایان درست سفر اول است.دوستان عزیز سفر اولی، اگر مسیر برای شما سخت به نظر می‌رسد و در حال عمل به دستورات و فرمان‌برداری هستید، به خود افتخار کنید. همین اقدام، شما را در مسیر تبدیل شدن به یک فرماندهٔ قوی قرار می‌دهد. تلاش و پایبندی‌تان نتیجه خواهد داد و زمینه‌ساز عزت و سربلندی شماست.

در پایان مجدداً از راهنمای محترمم، آقا بهروز، بابت اعتماد و قرار دادن فرصت  این جایگاه، و از همه دوستانی که با حضور و انرژی‌شان امروز را همراهی کردند، صمیمانه تشکر می‌کنم. ممنونم.

تایپ و عکاس: مسافر احمد (لژیون سوم)
بارگذاری: گروه خبری و سایت نمایندگی خیام نیشابوری