از حرکت جسم تا حرکت در مسیر زندگی

در ادامه مسیر توسعه فرهنگ ورزش در کنگره ۶۰، نخستین جلسه ورزش صبح جمعه نمایندگی کنگره ۶۰ ایذه، روز جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ رأس ساعت ۷ صبح در پارک بی‌بی مریم ایذه برگزار شد. این برنامه با حضور جمعی از اعضای نمایندگی با صرف صبحانه و در فضایی سرشار از نشاط، همدلی و انرژی آغاز شد تا ورزش، به‌عنوان یکی از ارکان مهم یک زندگی سالم، جایگاه خود را در میان اعضای نمایندگی ایذه نیز بیش از پیش پیدا کند. برگزاری این نخستین جلسه، گامی در جهت تحقق نگاه و اندیشه آقای مهندس دژاکام درباره اهمیت ورزش و نقش آن در سلامت جسم، افزایش نشاط و بازگشت انسان به زندگی طبیعی است و امید است با تداوم این حرکت، شاهد حضور پررنگ‌تر اعضا و شکل‌گیری فعالیت‌های ورزشی منظم در نمایندگی کنگره ۶۰ ایذه باشیم.

فلسفه ورزش صبح جمعه در کنگره ۶۰

ورزش در کنگره ۶۰ صرفاً به معنای انجام فعالیت‌های بدنی و برگزاری مسابقات ورزشی نیست، بلکه بخشی از نگرش این مجموعه به انسان و زندگی است. از دیدگاه آقای مهندس حسین دژاکام، بنیان کنگره ۶۰، انسان برای داشتن یک زندگی سالم نیازمند توجه هم‌زمان به جسم، روان و جهان‌بینی است و جسم به‌عنوان وسیله‌ای که انسان برای ادامه مسیر زندگی در اختیار دارد، نیازمند مراقبت و نگهداری است. ایشان بارها تأکید کرده‌اند که ورزش را نباید فقط به موضوع درمان اعتیاد محدود کرد؛ ورزش برای سلامت جسم، نشاط و داشتن کیفیت بهتر در زندگی ضروری است

.

ورزش صبح جمعه در کنگره ۶۰ نیز در همین چارچوب معنا پیدا می‌کند. این حرکت، فرصتی است تا اعضای کنگره در آغاز یک روز تعطیل، به‌جای سکون و بی‌تحرکی، با فعالیت، پویایی و حضور در جمع، روز خود را آغاز کنند. شکل‌گیری فعالیت‌های ورزشی کنگره ۶۰ نیز با حضور اعضا در پارک و برگزاری فعالیت‌های ورزشی آغاز شد و به‌تدریج گسترش پیدا کرد. در ادامه، این فعالیت‌ها به رشته‌های مختلف ورزشی توسعه یافت و ورزش جمعه به یکی از بخش‌های شناخته‌شده فعالیت‌های کنگره تبدیل شد.

اما هدف از این حرکت، صرفاً ساختن ورزشکار یا قهرمان نیست. نگاه کنگره ۶۰ به ورزش، نگاهی آموزشی است؛ ورزش می‌تواند نظم، مسئولیت‌پذیری، نشاط، ارتباط سالم با دیگران و استفاده صحیح از اوقات فراغت را در فرد تقویت کند. به همین دلیل، در ورزش کنگره ۶۰ اصل بر این نیست که همه افراد باید به دنبال قهرمانی باشند؛ بلکه هر فرد باید متناسب با توانایی، علاقه و شرایط خود فعالیت بدنی مناسبی داشته باشد. آقای مهندس دژاکام نیز در سخنان خود بر این نکته تأکید کرده‌اند که ورزش باید به‌صورت تدریجی و متناسب با توان فرد آغاز شود و در ادامه می‌تواند به شکل جدی‌تر دنبال شود.

از سوی دیگر، ورزش صبح جمعه را می‌توان بستری برای بازگشت انسان به زندگی طبیعی دانست. بسیاری از افرادی که وارد کنگره ۶۰ می‌شوند، در دوران مصرف مواد مخدر با کاهش تحرک، ضعف جسمانی، انزوا و فاصله گرفتن از فعالیت‌های سالم زندگی مواجه بوده‌اند. قرار گرفتن دوباره در یک محیط سالم، انتخاب یک رشته ورزشی، حضور منظم و ارتباط با دیگر اعضا می‌تواند بخشی از مسیر بازسازی زندگی باشد. در این نگاه، ورزش وسیله‌ای برای فرار از گذشته و یا رسیدن سریع به نتیجه نیست؛ بلکه تمرینی برای ساختن یک زندگی سالم و پایدار است. آقای مهندس دژاکام در توضیح فلسفه ورزش در کنگره ۶۰، از ورزش، امید، نشاط و ایجاد انگیزه برای بهتر زندگی کردن سخن گفته‌اند.

در نهایت، می‌توان گفت فلسفه ورزش صبح جمعه در کنگره ۶۰ را باید فراتر از یک برنامه هفتگی ورزشی دید. این حرکت، نمادی از «حرکت» در معنای وسیع آن است؛ حرکت از سکون به پویایی، از بی‌نظمی به نظم، از انزوا به حضور در جمع و از بی‌توجهی به جسم به سمت مراقبت از آن. هدف آقای مهندس از گسترش ورزش در کنگره ۶۰، تربیت صرفِ ورزشکار یا قهرمان نیست؛ بلکه فراهم کردن بستری است که انسان بتواند پس از رهایی، زندگی سالم، بانشاط و متعادلی را تجربه کند. به همین دلیل، صبح جمعه در کنگره ۶۰ تنها آغاز یک مسابقه یا تمرین ورزشی نیست؛ آغاز دوباره‌ای برای حرکت در مسیر زندگی است.

تهیه و تنظیم و ارسال؛ مسافر محمد