English Version
This Site Is Available In English

شرط اصلی فرماندهی، فرمان‌برداری است

شرط اصلی فرماندهی، فرمان‌برداری است

فرماندهی به این معنا است که انسان‌ به نیروهای درونی و بیرونی، احاطه کامل داشته باشد و هر عملی را که می‌خواهد، قادر به انجام آن باشد. هر انسانی این جایگاهی که بسیار ارزشمند است و به سختی به دست می‌آید را دوست دارد. زمانی که انسان بخواهد در هر زمینه‌ صاحب نظر شود‌ و در جایگاه فرماندهی قرار بگیرد، شرط لازم آن است که فرمان‌برداری را به‌ طور‌ کامل انجام‌ دهد و زمانی که انسان در ضدارزش‌ها قرار می‌گیرد؛ به عنوان مثال: داشتن اعتیاد، غیبت و تجسس، به واسطه وجود نفس‌ اماره و در اختیار گرفتن‌ شهر وجودی‌ او، اختیاراتی‌ را‌ نسبت‌ به‌ خود و جسمش از‌ دست‌ می‌دهد و دیگر آن فرماندهی را ندارد.

تا این‌ که‌ تصمیم‌ می‌گیرد‌ که‌ از‌ این‌ حالت‌ خارج‌ شود‌ و به‌ سمت ارزش‌ها‌ حرکت کند و ذره‌ ‌ذره‌ تغییرات در خود و شهر وجودی‌ بوجود‌ بیاورد و این‌گونه در راستای‌ تزکیه‌ و پالایش‌ قرار‌ می‌گیرد و فرمان‌برداری‌ را سرلوحه‌ قرار‌ می‌دهد و نیروهایی را که‌ از‌ دامنه‌ اختیاراتش‌ خارج شده بود را دوباره‌ تحت کنترل‌ خود در‌ می‌‌آورد‌. این وضعیت‌ برای‌ او‌ لذت‌بخش‌ خواهد‌ بود و به این باور‌ می‌رسد که شرط‌ اصلی فرماندهی‌ همان فرمان‌بردار‌ بودن‌‌ است. نکته مهم این است که فرمان‌برداری در مرحله‌ دانایی‌ مؤثر صورت می‌گیرد، به عبارتی‌ انسان‌ باید همه آموزش‌هایی را که‌ از استاد‌ خود‌ دریافت‌ می‌کند‌ را بپذیرد‌ و در کاربردی‌ کردن‌ آن‌ها‌ کوشا‌ باشد. اکنون که من همسفر در جایگاه راهنمایی قرار دارم و به‌ حال خوش‌ رسیده‌ام؛ به‌ دلیل فرمان‌بردار بودن من است‌.

زیرا به این نتیجه‌ رسیدم‌ که‌‌ باید‌ اول‌ بپذیرم‌ که‌ گره‌هایی درون‌ من است و باید‌ آن‌ها را باز کنم و این در صورتی امکان‌پذیر‌ است که‌ زمان حضور در لژیون، سر خود را‌ با سر‌ راهنما‌ عوض‌ کنم و تفکراتی که برای‌ من نتیجه ندارد را‌ کنار‌ بگذارم و با تفکرات‌ راهنما‌ پیش‌ بروم‌ و از نیروی‌ دیگری‌ اطاعت‌ کنم‌ تا از نفس‌ اماره خارج شوم و بدون‌ قضاوت‌ کردن، از استادم پیروی‌ کنم‌ و با اطاعت کردن در هر موضوع و مسئله‌ای مسیر خود را ادامه دهم.

البته که در ابتدا فرمان‌بردار بودن کار مشکلی است؛ اما برای این‌ که به فرماندهی‌ برسیم باید اشتباهات خود را بپذیریم تا‌ بتوانیم نیروهای منفی‌ را‌ از‌ شهر‌ وجودی‌ خود خارج کنیم؛ بنابراین زمانی که در مسیر‌ درست‌ قرار بگیریم به درک کاملی از صحبت‌های آقای‌ مهندس‌ حسین دژاکام که‌ در نوشتارها و سی‌دی‌ها همواره خاطر نشان می‌کنند خواهیم رسید که: «باید‌ آن کنیم که فرمان است و طبق قوانین‌ بدون‌ چون‌ و چرا حرکت‌ کنیم تا‌ به‌ آن‌ فرماندهی‌ لایق‌ بر شهر وجودی‌ خود برسیم.»


نویسنده: راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون سوم)
تنظیم و ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر سکینه ( لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی حافظ

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .