دنیای بدون دانایی، دنیای تاریکی است

همسفران از پارک مادر دولت‌آباد و پارک شهر آزادشهر درباره دستورجلسه «دانایی، دانایی‌موثر و سواد» گفتند:

همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون یازدهم) از نمایندگی امام قلی‌خان (رشته ورزشی بدمینتون):

دنیای بدون دانایی، دنیای تاریکی است که لذتی ندارد. همه چیز سیاه و کدر است. چیزی تو را مجذوب خود نمی‌کند. هر چیزی می‌بینی، سیاهی و دلواپسی است. دائماً در جنگی برای زنده ماندن و برای به‌دست آوردن؛ گویی تنها در این جهان زندگی می‌کنی و خبری از عشق و محبت نیست و این، تو را بیشتر نگران می‌کند. صدای تپش قلبت را با گوش‌هایت می‌شنوی، صدای شکستن قلبت را می‌شنوی، صدای پاره‌شدن بندبند وجودت را می‌شنوی و نمی‌دانی وسط این کویر لایزال، دنبال چه هستی؟ کجا می‌خواهی بروی؟ اصلاً می‌خواهی چه‌کار کنی؟ هیچ‌چیز دردناک‌تر از بلاتکلیفی نیست. ما همه این روزها را تجربه کرده‌ایم و درد استخوان‌سوزش را با جان و دل درک کرده‌ایم؛ اما سرنوشت ما به بی‌خبری و صفحات سیاه روزگار ختم نشد. آری، کورسوی نور و امید ما را به سمت خود کشاند و آن هم کنگره بود. وقتی وارد بهشت خدا در زمین شدیم، آموختیم آنچه را که باید می‌آموختیم تا دنیا برای ما گلستان شود، تا دوباره رنگ خوشبختی را ببینیم و تا بتوانیم با کوچک‌ترین نعمت‌های خدا عشق‌بازی کنیم؛ با نسیم صبحگاهی که صورتمان را نوازش می‌کند، با چای داغ در دل زمستان زیبا و با گوش‌دادن به صدای پرندگان خوش‌آواز. بله، این‌ها تماماً خوشبختی است، اگر حالت خوب باشد. زمانی که وارد کنگره شدم، با عنوان‌هایی آشنا می‌شدم که برایم غریب بودند؛ مثل دانایی و دانایی مؤثر و غیره. کلماتی که دریایی از مطالب را در دل خود جای داده بودند و من از آن‌ها بی‌خبر بودم. با آشناشدن با این کلمات، آموختم که هر جایی که هستم، نتیجه اعمال خودم است. اگر من در بهشت زندگی می‌کنم یا در جهنم، با دستان خود آن را ساخته‌ام. پیر میکده هرگاه لب به سخن می‌گشاید، از خداوند می‌خواهد تا از جهل و نادانی خودمان به او پناه ببریم. دانایی در زندگی ما تأثیر زیادی می‌گذارد؛ اینکه کدام راه را انتخاب کنیم و چگونه مشکلاتمان را حل کنیم. آنجاست که اگر با خودمان به صلح برسیم، می‌توانیم با دیگران هم به صلح برسیم. اگر بدانیم که هستی و نیستی، تماماً در عشق غوطه‌ور هستند، دیگر هیچ‌وقت قدم در مسیر ضدارزش‌ها نمی‌گذاریم و سعی می‌کنیم با تکرار و تمرین، مثل یک بازیکن، هر روز تمرین و تکرار داشته باشیم و با گذشت زمان و با تلاش، تزکیه و پالایشی که انجام می‌دهیم، به حال خوش برسیم و با دانایی مؤثر، تمامی کارهایی را که آموزش گرفته‌ایم، عملی کنیم و خدمت به مخلوق را در همه مراحل زندگی‌مان داشته باشیم و با عشق و محبت خدمت کنیم و لذت ببریم.

همسفر کبری مرزبان خبری پارک شهر آزادشهر:

دانایی ما در زندگی بر اساس تفکر، آموزش، تجربه و دیدگاه ما پایه‌ریزی می‌شود؛ یعنی وقتی در زندگی به مشکلات و چندراهی‌ها برمی‌خوریم، بتوانیم درست‌ترین را انتخاب کنیم. هر سه این مکمل‌ها باید به اندازه‌ای باشد که بتوانیم آن‌ها را به مرحله عمل و کاربردی در زندگی تبدیل کنیم. آن وقت است که این باورها باارزش می‌شود؛ در غیر این صورت، دانستن و ندانستن چه فرقی با هم دارد؟ دانایی ربطی به میزان سواد و تحصیلات عالیه ندارد و انسان بی‌سواد، انسانی نادان نیست، بلکه بستگی به تفکر، تجربه و دید ما دارد و اینکه چگونه بتوانیم این تفکر و تجربه و دید را در زندگی عملی کنیم و این دانایی نیازی به فریاد زدن ندارد؛ زیرا به‌ خوبی قابل تشخیص است، به شرط اینکه برای تفاخر نباشد. در کنگره۶۰ هم به همین صورت است. با آموزش‌ها و مسیری که به ما داده می‌شود و در نهایت با رهایی از اعتیاد و داشتن عملی سالم، به دانایی و تعادل خواهیم رسید. با عنایت خداوند که ان‌شاالله دو روزمان یکسان نباشد و متضرر نشویم. به امید آن روز و با تشکر فراوان از بنیان کنگره۶۰، جناب مهندس دژاکام.

رابطین خبری: همسفر کبری مرزبان خبری پارک شهر آزادشهر و همسفر مریم مرزبان خبری پارک مادر دولت‌آباد
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر الهه (لژیون هشتم) از نمایندگی صالحی (رشته ورزشی دارت)
گروه ورزش همسفران کنگره۶۰