کنگره 60 گروه درمانی است

سومین جلسه از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60، نمایندگی آبیک با استادی دیده‌بان محترم سرکار خانم آذرپور، نگهبانی ایجنت همسفر نازنین و دبیری مسافر علی اکبر با دستور جلسه «جشن هفته دیده‌بان» در روز پنجشنبه 5 شهریور ماه ۱۴۰5ساعت ۱6 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم که در کنار شما عزیزان هستم و ان‌شاءالله که همگی سلامت و خوب باشید.

وقتی فکر می‌کنیم که کنگره ۶۰ چگونه شکل گرفته است، شاید عزیزانی که تازه‌وارد هستند ندانند که کنگره چگونه تشکیل شد و چگونه به‌صورت تدریجی گسترش پیدا کرد، مرزبان‌ها و دیده‌بان‌ها انتخاب شدند و لژیون‌ها شکل گرفتند. این‌ها همه به‌راحتی به دست نیامده است. کسانی در گذشته بودند که زمانی که من به کنگره آمدم، تعدادمان زیاد نبود؛ اما طبق آموزش‌ها و قوانینی که وجود داشت، کم‌کم اعضا افزایش پیدا کردند و آقای مهندس با تفکری که داشتند، نمایندگی‌های ما را گسترش دادند.

ما امروز ۱۸ دیده‌بان داریم، اما گاهی از ۱۴ دیده‌بان نیز صحبت می‌شود و دلیل آن، تغییر و افزایش تعداد نمایندگی‌ها و اعضای کنگره است. دیده‌بان‌ها شورای خود را تشکیل می‌دهند و قوانینی در آنجا نوشته و تأیید می‌شود. این قوانین در تمام نمایندگی‌ها اجرا می‌شود و نمایندگی‌ها باید طبق آن اصول حرکت کنند. چه همسفر و چه مسافر، باید در کنار یکدیگر این نظم را داشته باشیم تا بتوانیم آموزش بگیریم.

منِ همسفر، وقتی ذهنم آشفته است، نمی‌توانم به فرد بیمار دیگری کمک کنم؛ اما خداوند خواست که راه کنگره ۶۰ به ما نشان داده شود. حالا این موضوع می‌تواند از طریق هر کسی باشد؛ آدرس به ما داده شد، وارد کنگره شدیم و حالا تک‌تک ما، چه مسافر و چه همسفر، فکر نمی‌کنم آن روز اولی را فراموش کنیم که با چه حال خرابی وارد کنگره شدیم و از خودمان می‌پرسیدیم: آیا اینجا به من نتیجه می‌دهد؟

آقای مهندس زمانی که به درمان رسیدند، این علم را برای خودشان نگه نداشتند. درمان به‌صورت تدریجی بود؛ هم برای جسم و هم برای روان، که این دو باید به تعادل برسند. کنگره ۶۰ نیز در سال ۱۳۷۸ تأسیس شد.

این مسیری که می‌خواست طی شود، نیاز داشت کسانی در کنار آقای مهندس باشند که بتوانند کمک کنند. به این صورت بود که دیده‌بان‌ها شکل گرفتند و قوانین نوشته شد.

ما آن‌قدر درگیر اعتیاد بودیم و ذهنمان آشفته بود که بعضی وقت‌ها پنهان می‌کردیم کجا می‌خواهیم برویم و درمان شویم و نگران بودیم دیگران درباره ما چه فکری می‌کنند. وقتی درگیر اعتیاد بودیم، کارهای خود را توجیه می‌کردیم و در نهایت آن را پنهان می‌کردیم.

گاهی اوقات نمی‌شود مشکلات را به‌تنهایی حل کرد. اعتیاد چیزی نبود که منِ همسفر یا مسافر بتوانم به‌تنهایی آن را حل کنم؛ بنابراین این موضوع نیاز به بلدِ راه داشت تا از او کمک بگیریم. کنگره ۶۰ این بستر را برای منِ همسفر و مسافر هموار کرد تا ما بیاییم و به درمان برسیم. دیگر نیاز نیست نگران باشیم، چون راهی باز شده است که همه بیایند و به درمان برسند.

کنگره گروه‌درمانی است و به‌تنهایی کار نمی‌کند و به‌صورت چرخشی است تا همه اعضا بتوانند در آن گروه شرکت کنند و آموزش بگیرند و در آینده به دیگران نیز کمک کنند؛ همان‌طور که خودشان در روز اول وارد کنگره شدند.

کنگره ۶۰ به من کمک می‌کند که بتوانم راه‌حل را پیدا کنم. همان‌طور که آقای مهندس فرمودند: «آدرس خودمان را به خودمان می‌دهد.» به شرط اینکه منِ همسفر و مسافر گوش‌به‌فرمان باشم و حضور پررنگی در کنگره داشته باشم و به‌موقع به کنگره بیایم؛ در این صورت نتیجه بسیار بهتری می‌گیرم.

من باید فرمان‌بردار راهنمای خود باشم، چون راهنمای من آن مسیر را طی کرده است و پستی‌وبلندی‌های آن راه را می‌داند و می‌تواند به من کمک کند. اگر ما طبق اصول و قوانین حرکت کنیم و در جهت آن باشیم، زودتر به نتیجه می‌رسیم و می‌توانیم خدمت و جایگاه‌های دیگر را تجربه کنیم.

در همین جایگاه دیده‌بانی، افرادی آمدند و دیده‌بان شدند و مسیری را طی کردند تا به این جایگاه رسیدند. همه‌چیز به‌صورت تدریجی و آرام‌آرام شکل گرفت.

ما که در کنگره هستیم، یا تازه‌واردینی که به‌تازگی آمده‌اند، باید بدانند و با این مسیر آشنا شوند. باید به آنها فرصت داده شود و یا خودمان به خودمان فرصت بدهیم تا آشنا شویم. زمان را نیز باید حتماً در نظر بگیریم.

این کنگره ۶۰ است که این راه را به من نشان می‌دهد. ان‌شاءالله که همیشه در کنار یکدیگر باشید.

به آقای مهندس و خانم آنی تبریک می‌گویم و همچنین به دیگر دیده‌بان‌های محترم که زحمت می‌کشند، تبریک عرض می‌کنم.

ما باید قدر یکدیگر را بدانیم و قدر این نعمتی را که خداوند به ما داده و کنگره در اختیار ما گذاشته است، به بهترین نحو بدانیم و آن را در زندگی خود به‌صورت کاربردی به کار بگیریم.

ممنون از همگی.

لژیون اول

لژیون دوم

لژیون سوم

لژیون چهارم

در ادامه گزارش تصویری از قسمت همسفران

تایپ و تنظیم و ارسال : همسفر میثم «لژیون اول»