خدمت بلاعوض، آینه درون انسان

دومین جلسه از دوره دوم کارگاه های آموزشی نمایندگی امیر اراک  ویژه جشن دیده بان با استادی دیده بان محترم مسافر احمد ، نگهبانی ایجنت مسافر حامد و دبیری مسافر عادل با دستور جلسه :《هفته دیده بان 》در تاریخ ۱۴۰۵/۶/۳ راس ساعت ۱۶:۰۰ اغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، احمد هستم، یک مسافر.

شاکر خداوند هستم که توفیق مجدد حاصل شد تا در هفته دیده‌بان در خدمت شما باشم.
از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم و امیدوارم عزیزانی که در این نمایندگی خدمت می‌کنند، ان‌شاءالله بهره لازم را از خدمت خود ببرند.
رحمت الهی شامل حال تک‌تک ما شده است. در مسیر زندگی، به دلیل نداشتن آگاهی لازم، مسیرهایی را طی کردیم و در خودمان تخریب به وجود آوردیم. سپس متوجه شدیم که مسیر نادرستی را طی کرده‌ایم و صراط مستقیم را یافتیم. در آن دوران درد می‌کشیدیم و به دنبال چاره می‌گشتیم.
آیا چاره‌ای هست یا نیست؟
انسان مرتکب خطایی می‌شود و چیزی را خراب می‌کند؛ آیا ساختاری وجود دارد که بتواند دوباره آن را درست کند؟
بسیار مهم است که انسان چه باوری داشته باشد. چقدر یک انسان و یک ساختار باید صبر داشته باشند تا به انسان‌ها فرصت بدهند که تغییر کنند؟
شما ابتدا درمان دی‌اس را به‌درستی انجام می‌دهید، سپس به‌تدریج به شما اجازه داده می‌شود که حس خود را از یک مسیر به مسیر دیگری تغییر دهید و همین امر باعث می‌شود حس انسان بیدار شود.
من همیشه در سفر اول، وقتی در جلسه می‌نشستم، چشم‌هایم به دعای کنگره بود و این موضوع را در وجود خودم احساس می‌کردم.
آن زمانی که ما وارد کنگره شدیم، دو یا سه نفر دیده‌بان بیشتر نبودند. همان چند نفر، افراد بعدی را انتخاب کردند و همین چرخه ادامه پیدا کرد.
انتخاب کردند که چه کسی چه کاری انجام دهد و انتخاب نکردند که از بالا به موضوعات نگاه کنند یا انتظاری داشته باشند.
انتخاب کردند برای کمک به رسیدن به اهداف و در این کمک کردن، بیشترین بهره را خود فرد می‌برد و باید تلاش کند که به‌عنوان یک الگوی بی‌نقص باشد.
یعنی باید به نقطه‌ای برسی که انسان‌ها را دوست داشته باشی و به آن‌ها توجه کنی.
این می‌شود نیروی متخصص.
هر فردی وارد کنگره نمی‌شود، چون ساختار، یک ساختار خاص است. باید رحمت خداوند شامل حالت شود و قدردان باشی.
این بستر برای تغییر به وجود آمده است و این چیزی جز رحمت نیست.
کدام‌یک از ما دوست نداریم انسان‌ها ما را دعا کنند؟
برای اینکه به آن نقطه برسیم که همه ما را دعا کنند، باید تغییر کنیم و گذشت داشته باشیم.
باید از دیگران بگذریم تا از ما بگذرند.
ما همه برای رشد و توسعه و برای کمک کردن به انسان‌ها تلاش می‌کنیم، ولی مفید بودن، بهترین حسی است که انسان می‌تواند داشته باشد.
در ساختار ممکن است یک‌سری نقص‌ها وجود داشته باشد، ولی برطرف می‌شوند و این موضوع چیز غیرعادی‌ای نیست.
ما در همین باهم بودن، کار کردن، اختلاف سلیقه و مسائلی که به وجود می‌آید، خودمان را می‌شناسیم.
دیگران ما را می‌شناسند و ما دیگران را می‌شناسیم.
انسان‌ها آینه می‌شوند و درون من را به من نشان می‌دهند.
ما برای صور آشکار، آینه‌های زیادی داریم، چون ظاهر برایمان مهم است؛ ولی چه چیزی آن درون را به ما نشان می‌دهد تا انسان ببیند درونش چه چیزی وجود دارد؟
تنها چیزی که درون انسان را نشان می‌دهد، خدمت کردن است.
خدمت کردنِ بلاعوض، به‌گونه‌ای که هیچ توقعی نداشته باشی.
آن زمان متوجه می‌شوی چه چیزهایی در درونت وجود دارد. می‌بینی چه مقدار خالصی و چه مقدار ناخالصی در وجودت هست.
بنابراین، این رحمتی را که شامل حال ما شده است، قدر بدانیم و اگر در کنگره هفته‌هایی قرار داده می‌شود، برای یادگیری ماست.
ما انسان‌های زیادی داریم که تشکر کردن را بلد نیستند؛ یکی از آن‌ها خود من هستم.
من فکر می‌کنم طلبکارترین آدمی که می‌توانست وجود داشته باشد، من بودم.
آسان نیست که انسان تلاش کند به انسانی بی‌توقع تبدیل شود، توقع نداشته باشد و بتواند در جامعه تأثیرگذار باشد.
ما این را از آقای مهندس الگوبرداری می‌کنیم.
همین الان اگر آقای مهندس علم کنگره را متوقف کند، از داشته‌هایی که دارد قرن‌ها می‌تواند به ما آموزش بدهد؛ آن‌قدر که علم کنگره قوی است.
کنگره تولید علم کرده است و همچنان به تولید علم ادامه می‌دهد.
از نظر رسیدن به درمان اعتیاد، جهان علمی ما دهه‌ها با کنگره فاصله دارد.
دهه‌ها زمان می‌برد که متخصص‌ها تازه در این زمینه به نقطه صفر برسند و بفهمند اعتیاد چیست.
هنوز ما در حال حرکت هستیم تا به یک نقطه مطلوب برسیم.
بنابراین، باید قدردان خداوند، آقای مهندس و خدمتگزاران کنگره باشیم.
در کنگره باید به یکدیگر احترام بگذاریم.
ما همه احترام گذاشتن را بلد هستیم و حالا باید آن را اجرا کنیم.
باز هم از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر و قدردانی می‌کنم.
امیدوارم همه ما در مسیری که در آن حرکت می‌کنیم، بتوانیم با آموزش‌های کنگره در خودمان تغییراتی به وجود بیاوریم.
به عملکرد کسی نگاه و او را با خودمان قیاس نکنیم.
چیزی که انسان را به درد و رنج می‌اندازد و باعث به وجود آمدن منیت می‌شود، قیاس است.

امیدوارم روی این موضوع کار کنیم و به نقطه مطلوب‌تری برسیم و در مسیرهای ارزشمند حرکت کنیم.
برای انجام این عمل عظیم، شکر، شکر، شکر.
سپاسگزارم از اینکه توجه کردید.

در ادامه هفته دیده بان را با شور فراوان جشن گرفتیم

نگارش: همسفر امیرحسین

تنظیم: مرزبان خبری صادق