محبت و آموزش؛ پایه‌های ساختار کنگره ۶۰

جلسه اول  از دور بیست و هشتم سری کارگاه های آموزشی عمومی  کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی دیده‌بان محترم مسافر احمد حکیمی، نگهبانی مسافر علیرضا و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه "جشن هفته دیده بان" 1 شهریور ۱۴۰۵ ساعت: 16:00  آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد

سلام دوستان، احمد هستم، یک مسافر.

بسیار خرسندم که امروز در این هفته در جمع شما هستم. از خدمتگزاران کنگره ۶۰، چه در بخش مسافران و چه در بخش همسفران، تشکر و قدردانی می‌کنم و امیدوارم تمام کسانی که در هر قسمت از کنگره ۶۰ خدمت می‌کنند، از نعمات این جایگاه‌ها بهره‌مند شوند و قدر این رحمت الهی را که شامل تک‌تک ما شده است، بدانیم.

جشن دیده‌بان در واقع شناخت ساختار کنگره ۶۰ است. اعضایی که در کنگره ۶۰ حضور دارند و طی طریق می‌کنند و مسافرانی که در سفر دوم قرار دارند و در حال شناخت خویش هستند، باید بیدار باشند تا بتوانند مسیر زندگی را طی کنند.

اگر انسان به واقع به جهان غیب ایمان داشته باشد و شناخت پیدا کند، زندگی او متحول می‌شود. وقتی یک سفر اولی در حال نوشتن ۴۰ سی‌دی به این موضوع ایمان داشته باشد که انسان موجودی است که قبلاً وجود داشته، وجود دارد و خواهد داشت و بداند که هیچ مرگ و نابودی برای او نیست و در همه اعصار زنده است و کاری را انجام می‌دهد، آن‌گاه نگاه او به زندگی تغییر خواهد کرد.

کسی که مواد مخدر مصرف می‌کند، آیا آدم بدی است؟ خیر، ما آدم بد نداریم. چرا به بعضی از انسان‌ها می‌گوییم انسان بد؟ در واقع آن شخص رفتار بد، گفتار بد یا فعل بد دارد؛ وگرنه ذات انسان بد نیست. اگر شخصی این کارها را انجام می‌دهد، از روی ناآگاهی و ندانستن است و اگر به او آموزش داده شود، می‌تواند تغییر کند.

من و شما در کنگره ۶۰ آموزش گرفته‌ایم. به ما آموزش داده‌اند و ما نیز یاد گرفته‌ایم؛ پذیرفتیم، تفکر کردیم و وادی اول را اجرا کردیم.

در سی‌دی «نقاش» گفته می‌شود که ای انسان، عهدی که در زمان «الست» بسته‌ای و یک تابلوی نقاشی سفید به تو داده شده است، تو این تابلو را با زندگی و نحوه کارهایی که در این دنیا انجام می‌دهی، نقاشی می‌کنی.

گاهی آن‌قدر به این تابلوی نقاشی نزدیک هستی که نمی‌دانی چه چیزی را داری می‌کشی و گاهی آن‌قدر دور هستی که نمی‌توانی زوایای آن را تشخیص بدهی؛ اما اگر در جایگاه درست قرار بگیری، می‌توانی نقاط زشت و خوب زندگی‌ات را ببینی.

حال این سؤال پیش می‌آید که این‌ها چگونه به ما رسیده است؟ پاسخ، وادی اول است. همان‌طور که آقای مهندس در وادی اول روش DST را کشف کردند.

پیش از آنکه کنگره ۶۰ تأسیس شود، آقای مهندس به مدت دو سال در گروه‌های مختلف فقط تحقیق می‌کردند و حتی در این گروه‌ها تولد هم گرفتند. ایشان تحقیق کردند تا بتوانند ساختاری با حداقل نقص ایجاد کنند.

در واقع وقتی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم خود ساختار کنگره ۶۰ و روش DST بی‌نقص است. قوانینی که ما در کنگره ۶۰ می‌خوانیم، پیش از تأسیس کنگره ۶۰ نوشته شده‌اند. حرمت کنگره ۶۰ نیز به جز دو یا سه مورد، تغییر نکرده است.

یک پایه ایجاد شده است که نه مانند آن وجود دارد، نه از جایی کپی شده و نه الگوی بیرونی داشته است که از روی آن الگوبرداری شود.

کنگره ۶۰ بر چه اساسی کار خود را شروع کرده است؟ ابتدا بر پایه محبت. در واقع در ابتدا باید به انسان‌ها توجه کنیم. زمانی که می‌خواهیم به یک انسان توجه کنیم، باید نسبت به آن محبت داشته باشیم و انسان را دوست داشته باشیم.

وقتی یک تازه‌وارد وارد کنگره ۶۰ می‌شود، تمامی افراد کنگره ۶۰ نسبت به آن تازه‌وارد حس خوبی دارند و ناخودآگاه برای آن شخص دعا می‌کنیم که ان‌شاءالله در این مسیر موفق شود.

وقتی کنگره ۶۰ تأسیس شد و آرام‌آرام شعاع اضافه کرد، برای اضافه کردن شعاع به چه چیزی نیاز داشت؟ در ابتدا جناب آقای مهندس تمامی کارهای کنگره ۶۰ را به‌تنهایی انجام می‌دادند؛ از جمله کارهای اداری، استاد، نگهبان و دبیر جلسه را مدیریت می‌کردند.

هر شخصی که زودتر به شعبه وارد می‌شد، مشغول کاری می‌شد و صندلی‌ها را می‌چید. در واقع همه افراد در اوایل تأسیس، همه‌کاره بودند و امور مالی نیز وجود نداشت.

از آنجایی که کنگره ۶۰ به انسان‌ها اعتماد داشته و دارد، در اوایل کنگره ۶۰ دبیر جلسه مبلغ ۱۴ جلسه خزانه قانون یازدهم را جمع می‌کرد و در انتها، اگر برای دبیر جلسه اتفاقی نمی‌افتاد، کل این مبلغ را به آقای مهندس تحویل می‌داد؛ ولی کمتر اتفاق می‌افتاد که ما به پایان ۱۴ جلسه برسیم.

آیا آقای مهندس این شرایط را نمی‌دانستند؟ چرا، می‌دانستند؛ ولی از آنجایی که آقای مهندس انسان را کامل می‌شناسند، به این اعتقاد دارند که باید به انسان‌ها برای تغییر، زمان داده شود.

زمانی من وارد کنگره شدم که آکادمی تازه تأسیس شده بود. تک‌تک ما از حضور در کنگره لذت می‌بردیم، با وجود اینکه لژیونی نبود و تعداد ما بسیار اندک بود.

دلیل این بود که همه این افراد اندک، هدفشان این بود که در این زمینه قدم‌های مثبتی بردارند.

در ادامه از حضور یکایک شما ممنونم.