اما چرا به این جایگاه دیده‌بان می‌گویند؟

چهارمین جلسه از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزش خصوصی همسفران‌آقا، نمایندگی شادآباد؛ به استادی دستیار دیده‌بان مسافر سعید، نگهبانی همسفر افشین و دبیری همسفر محمد، با دستور جلسه «هفته دیده‌بان» پنجشنبه 5 شهریورماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خوشحالم که بخت با من یار بود و توفیق پیدا کردم تا در این جلسه در خدمت شما باشم. پیش از شروع سخنانم، «هفته دیده‌بان» را ابتدا خدمت آقای مهندس دژاکام، اولین دیده‌بان و بنیان‌گذار کنگره ۶۰، سپس خدمت تک‌تک اعضای کنگره دیده‌بانان، خانواده محترم آقای دژاکام و در نهایت تمام اعضای کنگره ۶۰، به‌ویژه همسفران آقا در نمایندگی شادآباد تبریک می‌گویم.
ما به واسطه نوع خدمتی که داریم، کمتر فرصت استاد جلسه شدن پیدا می‌کنیم؛ نه اینکه دعوت نشوم، بلکه به دلیل مشغله کاری کمتر توفیق این جایگاه نصیبم می‌شود. اما علاقه قلبی من به همسفران آقا باعث می‌شود هرگاه از من دعوت کنند، با اشتیاق بپذیرم؛ چرا که پدرم سال‌ها راهنمای شعبه آکادمی بودند و این پیوند قلبی همیشه برقرار است.
همان‌طور که همه دوستان می‌دانید، ما در کنگره جایگاه‌های خدمتی متنوعی داریم؛ از رأس کنگره گرفته تا سایر جایگاه‌ها. هیچ جایگاهی در کنگره «بالا» یا «پایین» ندارد و تفاوت آن‌ها فقط در نوع و مدت‌زمان خدمت است؛ از چند دقیقه تا چندین سال. در کنگره ۶۰ ما جایگاه مدیرکل یا ریاست نداریم؛ هر کسی در هر جایگاهی که هست از میکروفون‌گردان، مهماندار، نگهبان نظم، دبیر جلسه گرفته تا راهنماهای عزیز، مرزبانان، ایجنت و تا خودِ جایگاه نگهبان کنگره۶۰ همه دست به دست هم می‌دهند تا یک نفر در کشور به درمان برسد.
جایگاه دیده‌بانی نیز یکی از همین جایگاه‌هاست. دیده‌بانان عزیز تلاش می‌کنند تا شرایط نمایندگی‌ها و کلیت کنگره ۶۰ به‌گونه‌ای پیش برود که به هدف اصلی، یعنی کسب دانایی، درمان و پرورش استاد، دست یابیم. اما چرا به این جایگاه «دیده‌بان» می‌گویند؟
کنگره ۱۴ نفره دیده‌بانان، همان‌طور که از نامش پیداست، متشکل از ۱۴ نفر است؛ هرچند بسته به شرایط و زمان، ممکن است این تعداد تغییر کند. کار اصلی این عزیزان، قانون‌گذاری است. دلیل نام‌گذاری آن‌ها به «دیده‌بان» این است که آن‌ها به واسطه تجربه و جایگاهشان، مسائل را از زاویه‌ای می‌بینند که شاید برای من قابل دیدن نباشد. آن‌ها نگاهی جامع دارند که در آن «صلاح کنگره» مقدم بر «صلاح خودشان» است. بارها دیده‌ام که قوانینی تصویب می‌کنند که شاید به نفع خودشان نباشد، اما چون صلاحِ کلِ کنگره و رسیدن به اهداف نهایی در آن نهفته است، آن را با قاطعیت اجرا می‌کنند.
ما در کنگره دو نوع قانون داریم: اول، حرمت‌های کنگره ۶۰ که توسط نگهبان جلسه دو بار خوانده می‌شود و تغییرناپذیر هستند. دوم، قوانینی که در شرح وظایف ذکر شده و توسط کنگره دیده‌بانان تصویب می‌شوند؛ این قوانین ممکن است بسته به شرایط کشور و کنگره تغییر کنند. ما تحت هر شرایطی، چه موافق باشیم و چه نباشیم، موظف به رعایت این قوانین هستیم.
در پایان، می‌خواهم کمی از جایگاه خدمتی خودم بگویم. من دستیار دیده‌بان، آقای علی مجدیان هستم و در ساختمان سیمرغ خدمت می‌کنم. مسئولیت من بازرسی از مرزبانان سراسر کشور است. طبق آخرین آمار، ما ۱۵۳ نمایندگی آقایان در سراسر کشور داریم. البته در بخش مسافران خانم نیز نمایندگی‌هایی داریم که مسئولیت آن‌ها با من نیست، اما در بخش آقایان، با کمک همکارانم بر عملکرد و کنترل مرزبانان نظارت داریم. این کار بسیار گسترده است و نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است.
سخنانم را همین‌جا به پایان می‌رسانم، چرا که اگر بخواهم در این مورد بیشتر صحبت کنم، وقت بسیار زیادی می‌طلبد. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید سپاسگزارم.

تایپ: همسفر سجاد
بارگذاری: همسفر نیما
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد