در کنگره 60، در میان صالحان، اصلح انتخاب می‌شود.

اولین جلسه از دوره نوزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه همسفران آقای نمایندگی ستارخان با استادی اسیستانت محترم مهراد ، نگهبانی همسفر سهند و دبیری همسفر علی‌اکبر با دستور جلسه "هفته دیده‌بان"  پنجشنبه پنجم شهریورماه 1405 راس ساعت چهارده آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا هفته دیده‌بان را به آقای مهندس دژاکام و دیده‌بانان محترم تبریک عرض می کنم. لازم است برای عزیزانی که به‌تازگی به جمع ما در کنگره ۶۰ پیوسته‌اند، کمی از جشن‌هایمان بگویم. در طول سال، ما چهار جشن اصلی داریم: جشن دیده‌بان، جشن راهنما، جشن همسفر و جشن ایجنت و مرزبان. این مناسبت‌ها فراتر از یک گردهمایی ساده هستند؛ هر کدام برای ما حامل پیامی است و جنبه‌ای آموزشی دارد.

بیایید نگاهی به جایگاه دیده‌بان بیندازیم. پس از آقای مهندس، تمام امور کنگره زیر نظر این عزیزان است و می‌توان گفت که آن‌ها قانون‌گذاران کنگره 60 هستند. اگر بخواهم کنگره را به درختی تشبیه کنم، آقای مهندس بنیان و ریشه هستند و دیده‌بان‌ها تنه این درخت؛ همان‌طور که برای راهنما، مرزبان و حتی برگ‌های درخت در متون آموزشی تعاریف مشخصی وجود دارد. اگر کنگره را به یک ماشین تشبیه ‌کنم، در آن، دیده‌بان‌ها حکم شاسی را دارند و آقای مهندس طراح این ماشین هستند.
شاید این سؤال پیش بیاید که این عزیزان چگونه به این جایگاه دست یافته‌اند؟ در کنگره، آنچه من دریافته‌ام و شما هم بر آن واقفید، این است که هیچ جایگاهی انتصابی نیست؛ همه جایگاه‌ها اکتسابی‌اند. رسیدن به این مقام، نیازمند دست‌یافتن به درجه‌ای از معرفت و آگاهی است. درست مانند فولادی که باید در کوره گداخته شود تا به استحکام برسد، دیده‌بان‌ها نیز این مسیر را پیموده‌اند. هر خدمت، باری آموزشی و دشواری‌های خاص خود را دارد و فرد باید سلسله‌مراتب را پشت سر بگذارد تا در نهایت، توسط کنگره دیده‌بان‌ها و به صورت شورایی انتخاب شود.
آقای مهندس و دیده‌بان‌ها با عشق خدمت می‌کنند. باورکردنی نیست که آن‌ها روزانه چند کیلومتر راه را طی می‌کنند و به استان‌ها و شهرستان‌های مختلف می‌روند. من در کنگره به این باور رسیده‌ام که هر کسی هر خدمتی انجام می‌دهد، در واقع پیش از هر چیز به خودش خدمت می‌کند و منفعت آن برای خودِ فرد است. شاید کسی بگوید مسئولیت‌هایی مانند نگهبانی یا نگهبان نظم، فقط یک کار اجرایی ساده است، اما خودِ آن شخص است که بیشترین حس نشاط و لذت را دریافت می‌کند. حتی در لژیون سردار، وقتی ما مبلغی را پرداخت می‌کنیم، هرچند در ظاهر برای پیشبرد چرخ کنگره است، اما در باطن برای خودمان هزینه می‌کنیم. ما هرگز در این مسیر ضرر نمی‌کنیم؛ ما تلاش می‌کنیم و نتیجه را به خداوند می‌سپاریم.
در میان اعضا، بسیاری تلاش می‌کنند تا به شرایط دیده‌بانی برسند، اما طبیعتاً در میان صالحان، اصلح انتخاب می‌شود. کنگره مکانی برای آموزش است، نه برای ایرادگیری؛ ما اینجا هستیم تا با هم بیاموزیم. دیده‌بان‌ها نیروی محرک کنگره هستند و مسئولیت امور بر دوش این عزیزان است. اما هر یک از ما، چه در سفر اول باشیم چه سفر دوم، چه راهنما، ایجنت یا مرزبان، اگر وظیفه خود را درست انجام دهیم، بارِ این عزیزان سبک‌تر خواهد شد. امیدوارم همه ما در هر جایگاهی که هستیم، آنچه را از اساتید و راهنمایان می‌آموزیم، به کار ببندیم. رسیدن به معرفت، در گروِ کاربردی کردن آموزش‌هاست و درست در همین لحظه است که تغییر و تکامل در ما رخ می‌دهد.

مسئول سایت همسفران آقای شعبه ستارخان: همسفر محمد از لژیون دوم